Skip to content

Up stage right

Jaarlijks is er in Maastricht een dansfestival. Ze trekken echter ook het land en kwamen ook in Zwolle. Hans en ik waren als vrienden van het theater hiervoor uit genodigd en het was een leuke avond. Vooral de combinatie van dans en sing a song writer.

Het Uddelermeerpad

Prima wandelweer gisteren, al hadden we graag wat meer zon gehad. Nu was het vooral het eerste stuk een grijze bedoening op het Uddelermeerpad. Laat het voorjaar gauw komen, daar snakken we naar. Dit nieuwe klompenpad rond Uddel , door bosgebied van het Kroondomein, over boerenland, langs Uddelermeer, en andere pingoruines (meertjes ontstaan door het smelten van een ijskern tijdens de laatste ijstijd) en de Hunnenschans verdient het om nog een keer te lopen, als er blad aan de bomen zit.

Meer informatie

Naar de film: “Mountains may depart”

Dankzij de vrijwilligers van de Eper filmkring, die veel films zien om tot een selectie te komen, zagen we afgelopen vrijdag bij ons in het Kulturhus weer een bijzondere film.

De film beslaat 3 episodes, waarvan de laatste zich in de toekomst afspeelt. Hoofdpersonen zijn 1 vrouw en 2 mannen, waar de vrouw tussen kiest, en haar zoon. Over de liefde, de ontwikkelingen in hedendaags China, de enorme tegenstellingen tussen arm en rijk. 

Bijzondere film, prachtig traag gefilmd met lange stiltes. 

3 keer in 1 week naar theater: is dat niet te veel? 

Nee hoor, af en toe kan dat best. En afgelopen week was het weer zo ver. In De Zwolse theaters de Spiegel en Odeon zag ik 3 prachtige voorstellingen. Deels (ruim) van te voren geboekt, maar ook één op het laatste nippertje gepland op aanraden van vrienden. En het was genieten.

Eerst 5 februari naar het Nederlands Blazers Ensemble. Ze voerden met 3 solisten (Johannette Zomer, Frans Fiselier en Bernard Loonen) de Mozartopera Don Giovanni uit en gaven hier een heel eigen  draai aan. Ze hebben dat al met meer opera’s gedaan, noemen het een pocketopera. Het plezier en de muzikaliteit spatte er van af. Er zaten ook prachtige vondsten in, bijv de scene met de vader van Donna Anna, die als standbeeld tot leven komt. En natuurlijk speelden en zongen ze na afloop nog in de foyer van Odeon. Genieten met een glaasje erbij. Jammer dat ik schor was en niet goed mee kon zingen.

Een paar dagen later gingen we naar The Analogues voor een uitvoering van muziek van the Beatles, nl. het album Sgt. Peppers lonely haerts club band en meer.  The Beatles zijn op een gegeven moment gestopt met live optreden, en hebben dit album nooit live gespeeld, konden in de studio uitpakken met orkest en vernieuwende dingen. Om dit nu live te horen met blazers en strijkers was een geweldige ervaring. Het zag er ook prachtig uit en bij de toegift van meerdere nummers stond het publiek beschaafd Zwols te swingen.

Tot slot ging ik zondag nog naar Opera2day met Dr. Miracle’s last illusion. Vrienden vertelden , dat ze hier naar toe gingen en de recensies waren lovend, dus kocht ik op het laatste nippertje een kaartje voor dit mij onbekende Haagse gezelschap. Wat een verrassing  was deze voorstelling met een combinatie van varieté, illusionisme, opera, en dans. Ik heb de hel tijd op het puntje van mijn stoel gezeten. Echt een aanrader.

3x theater in een week is wel veel, maar het was ontzettend leuk. En zo zijn  er nog veel meer mooie programma’s in Zwolle. Ze programmeren er heel goed, en gevarieerd. Heerlijk zo’n theater in de buurt.

Even naar buiten

img_8003

img_8008

Woensdagochtend wandeling vanaf Vaassen naar Kroondomein , er lag een klein laagje sneeuw. Mooi.

img_8006

Filmtip: “Beyond sleep”

Het boek ” Nooit meer slapen” van W.F.Hermans is verfilmd. En heel geslaagd vond ik. Natuurlijk anders dan in het boek, maar de sfeer van het noordelijke landschap, het lopen en moeite te hebben de anderen bij te houden, de innerlijke gesprekken van de jonge geoloog Alfred ( ik ga ook altijd tellen als ik moe wordt), zijn verhouding tot de Noren en achterdocht, de angstige momenten , worden goed weer gegeven.  Mooie film. Boek nog eens herlezen. 

Hollandse Kustpad: van Petten naar den Helder

img_2194

Onze wandeling langs de Noordzeekust hebben Tonny en ik gisteren voltooid. Een lange wandeldag, 32 km, en een lange reis met OV (bijna 6 uur). Ik vertrok om 6.15 en was om 20.10 uur weer thuis. Als het plein bij het station in Den Helder niet was opgebroken, waardoor we om moesten lopen, hadden we een trein eerder gehaald, die reed net voor onze neus weg. Thuis snel douchen en  met een kom heerlijke preisoep naar het recept van Loes van onze wandelgroep met de benen omhoog naar de tv serie Victoria kijken : helemaal voldaan relaxen. Nu rest van het Hollandse Kustpad nog 3 dagen wandelen:  de aftakking naar den Oever, en daarna de Afsluitdijk. Dan is het rondje Nederland voltooid.

img_2160

Meer informatie

Mooie spreuk

Met kerst kreeg ik een kerstkaart met deze spreuk. Ik vind het er een om te bewaren en te delen.

We kunnen de wereld afreizen op zoek naar schoonheid, 
maar we moeten haar in ons dragen om haar te kunnen vinden. 

IJshaar

Vanmorgen tijdens onze wandeling in het bos bij Vaassen zagen we veel ijshaar.


Het ontstaat doordat in dood hout schimmels groeien, die hierbij water produceren. Dat wordt door kleine porieën naar buiten gestuwd. Een hoge luchtvochtigheid zorgt ervoor dat het naar buiten geperste vocht niet kan verdampen. De omgevingstemperatuur moet zich net onder nul bevinden, maar niet te laag worden, anders gaan de schimmels in winterslaap en produceren ze te weinig water. Verder wordt er geen ijshaar gevormd als er sneeuw ligt en als de temperatuur boven nul komt verdwijnt het ijshaar. Ook zorgen aanraking en zonlicht ervoor dat ijshaar verdwijnt. Als luchtvochtigheid en temperatuur op peil blijven, kan ijshaar echter blijven groeien. 

More in Gorssel 

Ik ben al een hele tijd van plan om naar de Alma Tadema tentoonstelling in het Fries Museum te gaan. Het is tenslotte heel bijzonder, dat een man uit Dronryp zo succesvol wordt als schilder in Londen, en dat zijn werk als inspiratie dient voor film als Ben Hur. En wat ik er van op internet en in de kranten gezien heb, zien de schilderijen er mooi en romantisch uit, knap werk. Maar ik denk niet, dat het me zal beroeren. En omdat ik nu al een paar keer mijn plan om er heen te gaan, uitgesteld heb ( verkouden, te druk, mooi weer), heb ik nu maar besloten er van af te zien. 

Dus vandaag naar Gorssel, sokken kopen en onderhandschoenen bij René Vos, een wandeling rond het dorp gemaakt (richting IJssel, langs beek,  door bos, over landgoed en door het villadorp) en museum bezocht (museum voor realistische kunst, o.a. mooi werk van Jan Mankes en Carel Willink). Wandeling onderbroken voor koffie met appeltaart bij Boshuis Joppe , want ik wist, dat die daar lekker is. Fijne dag. Qua museum in de regio gaat er echter niets boven de Fundatie, daar altijd verrassende exposities.

more voor de wandelroute, welke ik liep .

Uitzicht werkplek

Winterwandeling

img_2159Het voordeel van zzper zijn, is dat je meer eigen regie op je agenda hebt. Dus besloten de woensdagmorgen in principe weer vrij te houden, en vandaag heerlijk met de dames gelopen vanaf Vaassen. Als we compleet zijn, zijn we met  9 vrouwen, maar Nera zit in Porugal en Jenny is gewond geraakt na van de ijsglijbaan bij ons in het dorp gegleden te zijn (heel gevaarlijk die attracties, ik hoorde dat 4 personen iets gebroken hebben), dus liepen we met zijn achten na koffie bij Loes door winterwonderland. Fijn dat Janny de eerste helft ook weer mee liep. Koffie toe, wat kan het leven mooi zijn. Met een beetje zon was het nog mooier geweest, nu was het licht erg blauw.

img_2138

img_2141

img_2147

img_2150

Japanners komen nooit te laat

Ooit wil ik nog eens naar Japan, een land met prachtige natuur en heel andere cultuur. In de boekwinkel kwam ik dit reisverslag van Gijs Middelkoop tegen van zijn fietsreis en meer.  Erg leuk om te lezen. 

Rijp 

Wat is de wereld mooi als de mist bevriest. Gisteren hele dag mistig en vandaag weer. Jammer dat ik moest werken. Maar na werktijd  bij Meppel even naar de Reest gelopen. Zo mooi. 



Naar de film: Publieke werken

Vooraf had ik al mijn twijfels over deze film naar het boek van Thomas Roosenboom, welke vrijdag bij ons in het dorp vertoond werd. En dat gevoel werd bevestigd: knap gemaakte kostuumfilm, maar als ik op mijn horloge zit te kijken, of het al bijna pauze is, zegt dat genoeg .

Horsthoekerpad

img_7855Afgelopen zaterdag besloten Tonny en ik om niet van Petten naar den Helder te lopen vanwege de weersverwachtingen ( kans op regen/ sneeuw buien) maar het Horsthoekerpad , een klompenpad tussen Epe en Heerde. Een afwisselende route, waarbij we over grotendeels bekende paden liepen, maar ook op plekken kwamen, die we niet kenden. Dit betrof de “echte ” klompenpaden over opengesteld land. 2 buien onderweg, waarbij we 1 afgewacht hebben in het prieeltje bij  het Pluizenmeertje. Verder leuk gesprek met schaapsherder.  Meer informatie

Flitswinters

img_2119Ik las pas in de krant het woord “flitswinter”. We hebben dit jaar inderdaad al een paar keer een wintertje gehad van 1-2 dagen. Vandaag lag er hier een laagje sneeuw, maar had ook al wat geregend, dus niet mooi voor foto’s. Op 30 december was het echter prachtig winterweer met een rijp en zon. Ik zou die dag thuis achter de computer aan het werk, maar heb mijn werkschema omgegooid, oudejaarsdag was immers slecht weer voorspeld. Ik ben gaan wandelen bij Wissel. Echt zo’n gevoel van “Pluk de dag”. En zelfs prikkeldraad wordt beeldschoon door rijp.

img_2127

Meer informatie

The Lunchbox

Als vrienden mij tippen, dat ik een bepaalde film moet zien of ik een interessante recensie lees, zet ik deze op  mijn “to see” lijstje. Vaak worden deze films bij onze Eper Filmkring vertoont, soms zie ik ze op tv en dan is er ook nog Netflix. Zo zag ik op advies van Piet op Netflix de film The Lunchbox over een romance welke ontstaat tussen een vrouw, welke ongelukkig is in haar huwelijk en een weduwnaar, nadat de met zorg door haar voor haar man klaar gemaakte lunch ( bedoeld om zijn liefde via de maag te winnen)  bij de verkeerde man wordt bezorgd. Echt een feel good movie.

Je leert ook nog wat van, zo’n film, want ze bestaan echt, die voedselbezorgers. Ik las op Wikipedia:

Een dabbawala is een Indiase voedselbezorger in Mumbai. Deze persoon brengt het voedsel naar de kantoormedewerkers. Dabbawala betekent hij die de doos draagt.

Hoewel het lijkt alsof het beroep erg eenvoudig is, is het een gespecialiseerde handel. De dabbawala bestaat al meer dan een eeuw en is een deel van de cultuur van Mumbai. Het beroep is ontstaan toen India door het Verenigd Koninkrijk was bezet. Voor de Britten, die naar de kolonie kwamen en niet van het lokale eten hielden, werd een service opgezet om hen het eten te brengen dat thuis was geprepareerd.

Deze pakjesbezorgingsdienst wordt geroemd om de efficiënte en stipte distributie van de dozen, hoewel de bezorgers meestal analfabeet zijn, en er op de dozen slechts een heel eenvoudige aanduiding is aangebracht waar die bezorgd moeten worden. In 2002 meldde Forbes Magazine dat de betrouwbaarheid van de dienst volgens de Six Sigma-norm was. Elke dag worden meer dan 175.000 of 200.000 lunchboxen verplaatst door een geschatte 4.500 tot 5.000 dabbawalas, allemaal met de grootst mogelijke stiptheid. Volgens een recente enquête, maken ze minder dan één fout in elke 6 miljoen leveringen.

Naar de film: Dheepan

Wat een film, vlucht je uit de oorlog in Afrika, doe je je voor als gezin, terwijl je elkaar niet kent, en kom je terecht in Frankrijk in een troosteloze voorstad en raak je verzeild in een bendeoorlog. Heel spannend en aangrijpend.

Spannende serie: Modus

Op Netflix gekeken naar de Zweedse serie Modus over een vrouwelijke psychologe, welke eerder voor de politie werkte, wier autistische dochter getuige is van een moord. Heerlijk spannend voor winteravonden of wanneer het te glad is door ijzel om de deur uit te gaan.

img_7839