Spring naar inhoud

Naar de film: the Farewell

Voor het eerst na begin van de Corona pandemie weer naar de film in de Eper gemeentewoning. Het kan weer en de film welke gedraaid werd leek me interessant. De film draait er om, dat het in andere culturen soms niet gebruikelijk is en ook niet gewenst is om zo open te vertellen, wat de diagnose is. Las pas nog een interview van een geestelijk verzorger over dat je bij slecht nieuws gesprek rekening moet houden met iemands cultuur (Mustaf a Bulut) Maar hier word het niet vertellen van de diagnose aan oma, die longkanker heeft, wel heel ver doorgevoerd.

Toen de oma van de Chinees-Amerikaanse filmmaker Lulu Wang in 2013 gediagnosticeerd werd met terminale longkanker besloot de familie dit voor haar te verzwijgen: angst voor de dood zou haar alleen maar zieker maken. Het bitterzoete The Farewell is gebaseerd op die ‘waargebeurde leugen’, met in de hoofdrol komiek en rapper Awkwafina (Crazy Rich Asians) als een dertigjarige aspirant-schrijver die naar China terugkeert om haar oma voor de allerlaatste keer te bezoeken. Hartverwarmend familieportret vol grappige en ontroerende bespiegelingen over west versus oost, jong versus oud en opgroeien tussen twee culturen. (Bron: vpro gids) Lulu Wang deed de regie.

Een dag vogelen op Texel

Toen ik dit jaar een nieuwe verrekijker kocht, kreeg ik daar een vogelexcursie met Klaas de Jong op Texel bij cadeau. Ik wou graag in de herfst, als de trek begonnen is. Toen ik de verrekijker kocht, ging ik nl al met de vogelwerkgroep naar Texel.

Zaterdag 10 september vroeg op pad om de boot van 8.30 vanuit den Helder te halen. Het was nog donker, zag meerdere wilde zwijnen langs de weg tussen Epe en Nunspeet. In den Helder kon ik gratis parkeren bij de Veerhaven, het was erg rustig op de boot. Ik had de fiets mee, die geparkeerd en om 9 uur was Klaas daar met zijn busje met daarin nog 4 andere vogelaars.

Wulpen
Kemphaan

Samen gingen we naar voor mij bekende plekken, bij de auto vogelen en wandeling naar de Horsmeertjes. Het was een prachtige dag, mooi licht. Ik hoop nog eens met Klaas op pad te gaan, want wat heb ik veel gezien in een klein dagdeel. Ik kom op 63 soorten, want tel alleen wat ik zelf goed hoorde of zag. Klaas kent alle piepjes, weet vogels heel snel in de telescoop te vangen.

De Slufter

Daarna met de fiets het eiland rond. Zo’n, wind, lekker lunchen in Oudeschild aan de haven en later bij een strandtent koffie. Wat wil een mens nog meer. Niet te laat naar huis, had er al een hele dag op zitten.

Uitje met mijn zus: high tea op de Haere

Ik geef mensen op hun verjaardag vaak een uitje. Samen iets leuks den, tijd voor elkaar. Met mijn zus ben ik 4 september naar kasteel de Haere geweest. Vanaf haar huis met de ebike er naar toe ( ik had een rondje uitgezet via fietsknooppunt, verrassende mooie paadjes) , bij het kasteel de Haere (vlak bij Olst) een korte wandeling gemaakt ( je kon wel zien dat het erg droog was) en daarna genoten van een uitgebreide high tea op het terras in de zon. Erg lekker (en veel) , vond alleen de gefrituurde snacks als laatste gang er minder bij passen.

Kleine parelmoervlinder

Pas geboren

Onderweg naar huis op de fiets. Kalf was net geboren.

Woensdagochtend wandeling

Als het warm is, lopen we graag in de schaduw, dus het bos. er vallen wel veel eikels en bladeren af door de droogte.

Een weekend naar Wieringen : naar de FotoBiënnale, fietsen, vogels kijken en naar de Nollen.

Wat kun je veel doen in 2 dagen. Afgelopen weekend was ik op het voormalige eiland Wieringen. Ik kom er graag, ben er vlakbij opgegroeid. Het is er prachtig en relaxed. De aanleiding was deze keer de fotobiënnale , die daar voor het eerst werd georganiseerd door Kenneth Stamp, een Schotse fotograaf, die daar al 44 jaar woont en de werkgroep Zin in Oosterland, die in de Michaelskerk op Oosterland culturele activiteiten organiseert. Mijn broer, die in de Wieringermeer woont, had me er op geattendeerd. In 3 kerken, een museum boerderij en een galerie werden foto’s geëxposeerd . Het thema was Kroongetuigen. De gemeente Hollands Kroon, waar Wieringen deel van uitmaakt, bestaat 10 jaar. De fotografen vertellen als getuigen over Hollands Kroon en dan met name Wieringen. Onder andere een prachtige serie van Martin Kers over het veranderende landschap en portretten van Wieringers van Gerrit Ooteman. Gerrit heeft jaren als chauffeur op de vuilniswagen op Wieringen gemaakt en fotografeerde tijdens of na zijn werk mensen, die hij tegen kwam. Schitterende portretten van mooie mensen, geen opsmuk, karakter koppen. En wat een fotograaf. Nog tot en met 11 september, een aanrader. Klik hier voor meer informatie.

Foto van Martin Kers
Foto van Gerrit Ooteman

Ik had de fiets mee, dus auto geparkeerd in de buurt van mijn onderkomen ( Studio Blank-night in the gallery, bijzondere overnachtingsplek) en heb verder alles op de fiets gedaan. Lekker langs het wad fietsen en over de kleine weggetjes en fietspaden, de zon zien onder gaan in zee, voor het ontbijt er al weer even op uit. Verrekijker mee, er zitten veel vogels op het wad, de trek is begonnen. Zag oa veel goudplevieren en rosse grutto’s. Ook op Wieringen zag je dat het erg droog is deze zomer, geen water in de klei put bij Vatrop.

Visje eten aan de haven. Zondagochtend op de koffie bij mijn broer en schoonzus in de polder.

De coupure in de dijk bij de haven van den Oever

Zondagmiddag ging ik tot slot op de fiets (wel een ebike) naar de Nollen, een kunstproject van de inmiddels overleden kunstenaar Rudi van de Wint. Jullie kennen vast zijn kunstwerk in de Tweede Kamer. En als je wel eens over de Knardijk gewandeld hebt, zag je misschien het beeldhouwwerk de Tong van Lucifer. In een binnenduingebied bij den Helder maakte hij diverse bouwwerken , beeldhouwwerken, schilderijen. Heel bijzonder, ga vooral met een rondleiding mee, dan mag je ook binnen in kijken. Prachtig en leuk! Hier kom ik nog wel eens terug.

Ik eindigde met 142 km op de teller. Heel fijn weekend gehad, natuur, cultuur , mooie ontmoetingen, beweging en heerlijk weer, gelukkig niet meer zo warm.

Achterstand wegwerken.

Ik krijg af en toe de vraag, waarom ik mijn weblog niet meer bijwerk. Te druk, met te veel dingen bezig, en een berichtje op Instagram of Twitter zetten, als ik ergens geweest ben of een leuke foto gemaakt heb, gaat veel sneller dan een blog maken .

Maar mijn weblog is ook een stukje extern geheugen. Soms denk ik: hier zijn we toch al eens eerder geweest, of heb ik dat boek niet al gelezen. Via mijn blog kan ik het dan heel makkelijk terug vinden. Dat lukt niet via Instagram .

Dus een inhaalslag. Ik wil nog een paar grote reisverslagen plaatsen van een paar jaar terug, dat wordt een hele klus. Ik ben daar toen niet aan toe gekomen omdat ik te veel foto’s gemaakt had en dan is selecteren al een boel werk. Maar leuk om toch een keer te doen. Reis- en wandel verslagen ga ik antedateren. Dat is voor mij zelf prettiger als ik iets terug moet zoeken. Dus als je geabonneerd bent op mijn weblog en op een gegeven moment een verslag van een paar jaar geleden ziet voorbij komen, dan weet je waar het aan ligt.

De Renderklippen

Ook op de Renderklippen bloeit de heide. Maar niet zo uitbundig als vorig jaar, toen hadden we een natte zomer. Het is dit jaar weer extreem droog door de hoge temperatuur en weinig ( zeg maar bijna geen) regen.

De heide bloeit en de gentianen ook

Woensdagochtend gewandeld over de Tongerense heide. Hier bloeit ze mooi, op andere plekken zag ik meer bruine, verdorde heide. Ook even langs het plekje waar we klokjesgentianen weten te staan. Ze zijn er gelukkig nog, maar het was te vroeg op de ochtend, de volgende dag er uit het werk even langs gefietst. Maar eerst een ijsje gehaald bij Roozenboom bij Gortel.

Naar de tuin van Fortmond

Ik heb een zus aan de andere kant van de IJssel wonen. Ze houdt erg van tuinieren. Samen zijn we naar een open dag van de Tuin van Fortmond geweest. Afgesproken bij de pont van Wijhe, waar we beide naar toe gefietst waren. Vandaar gefietst in het spoor van de IJssel naar de Duursche Waarden. Vlak bij de oude steen fabriek bij Fortmond, waar het fietsveer naar Veessen is ( was nu uit de vaart i.v.m. laag water) is een prachtige tuin bij een bijzonder huis te bezichtigen. Geweldig mooi, loopt zo door in de natuur van de uiterwaarden. Ik ga er vast nog wel eens naar toe.

Vervolgens doorgefietst naar het info centrum IJssel bij den Nul, waar je heerlijk kunt lunchen of koffie drinken, zowel op terras als buiten. Je kunt er ook naar toe wandelen. Hier waren we beide nog nooit geweest. Zo leuk, dichtbij weer een leuke plek ontdekken.

Pelgrimspad:van Aarlanderveen naar Reewijk

Met Tonny, Dini en Nera weer een etappe van het Pelgrimspad gelopen. We lopen niet van die lange etappes, omdat we afhankelijk zijn van openbaar vervoer en dat is hier soms schaars in het weekend. Komt me ergens wel goed uit, want ik heb tegenwoordig wat last van een knie, dus wel fijn als het niet meer dan 20 km is.

Vandaag een route door het groene hart, weilanden, water (o.a de Oude Rijn) , wolkenluchten en molens. Prachtig.

Naar de Markerwadden

Het moest er toch een keer van komen, naar de Markerwadden. Nieuwe natuur, aangelegd in het Markermeer. Je kunt er komen met een waterbus, die vaart er een paar keer per dag in een half uur naar toe vanaf Lelystad Bataviahaven. Wat ik een nadeel vind: je bent gebonden aan tijden, mag er maar een halve dag blijven en komt en gaat dus met een groep , waardoor je in het begin toch een beetje in file loopt. Maar iets verderop verspreidt het zich wel. In bijv. De vogelhutten was het echter druk. Nu was ik er natuurlijk wel in het weekend in de schoolvakantie met mooi weer. Verder is het niet zo groot en zijn de horeca voorzieningen beperkt. Ik heb een leuke dag gehad, maar denk niet dat ik er snel weer naar toe ga, ik vind het fijn om ergens ‘s ochtends vroeg naar toe te kunnen gaan, en dat kan hier niet. Alles is te veel bepaald. Dan liever naar de IJssel of echte Wadden.

Terugvarend naar Lelystad kom je weer langs de hurkende man van Antony Gormley bij Lelystad. Eerder bezocht ik de tentoonstelling van hem in museum Voorlinden. Dat was een prachtige tentoonstelling.

Weekendje weg vlak bij Arnhem

Ik werk tegenwoordig op vrijdag in Arnhem. Een prachtige omgeving, in de stad mooie parken, waar ik al paar keer gewandeld heb, maar ook de omgeving met stuwwal en rivier. Met pasen ben ik al de kant van Oosterbeek op geweest, nu verbleef ik 2 nachten in Nationaal Park de Veluwezoom in boutique hotel Beekhuizen. De fiets achter op de auto, en na het werk lekker een lang weekend vakantie zonder reistijd. Prachtig onderkomen, je loopt zo het bos in, heerlijk ontbijt. Voor het ontbijt heb ik de ene dag gefietst over o.a. de Posbank (meerdere reeën gezien) , de andere dag een wandeling gemaakt door het bos langs de beken en sprengen.

Verder veel gefietst, over de hei, door het bos, langs de IJssel, prachtig gebied. Ook veel kastelen. Lekker gegeten bij Woodz en bistrobar Beaune.

Op de terugweg naar Kröller Müller Museum waar ik genoot van de beeldentuin en de van Goghs. Extra leuk omdat ik zelf pas in de Provence geweest ben.

Daarna weer op de fiets naar mijn auto . En die fiets kan ik altijd gemakkelijk terug vinden door de kleur.

Ballonvaart boven Friesland

Door een bedrijf, waar ik klant ben, was ik uitgenodigd om mee te gaan op een ballonvaart. Daar zei ik natuurlijk geen nee op. Hoewel ik niet geheel vrij ben van hoogtevrees, leek me dit een geweldige ervaring. Dus gisteren op naar Joure, waar elk jaar de Friese ballonfeesten plaats vinden. Nou ja, elk jaar, Corona gooide roet in het eten, maar nu kon het weer. Tenminste, als het weer het toeliet. Er was wat onweer in het land, dus overleg van metereoloog met kapiteins van 19 uur en vervolgens ook nog 20 uur afwachten. Maar toen ging het los, de een na de andere ballon werd opgeblazen en ging de lucht in.

Vanuit Friesland met een bedrijf met Friesland in de naam belanden wij in de ballon “er gaat niets boven Groningen” . Een grote ballon, er konden 20 personen in de mand. Die mand ligt tijdens opblazen van ballon met hete lucht op zijn kant, als tegenwicht moesten er een aantal vrouwen in. Dit om te voorkomen, dat hij voortijdig opstijgt. Liggend op je rug met je hoofd naar de ballon toe, met je handen kon je je aan hengsels vast, met je voeten schrap zetten. Heel soepel kwam het gevaarte overeind. Nadat de andere passagiers ingestapt waren, stegen we op. En het was prachtig.

Na een rustige landing in een weiland tussen de koeienstront bij Bontebok hielpen we om de ballon weer op te vouwen en in het gereedstaande busje te laden, terug naar Joure. Een geweldige ervaring.

De bibliotheek van Utrecht

Op bezoek bij mijn nichtje, die verhuisd is naar Leidsche Rijn. Ook even de stad in. Ik had gezegd dat ik graag naar de bibliotheek aan het Neude wou, deze is gevestigd in het voormalige postkantoor, een monumentaal gebouw. En omdat het een openbaar gebouw is , kun je er fijn even rond kijken. Prachtig gebouw. Ik herkende de stijl van de beelden van Radio Kootwijk. En ja hoor, zelfde beeldhouwer, van den Eijnde.

Wat achtergrond informatie:

Nadat de Rijksmunt verhuist naar de Leidseweg wordt besloten een
nieuw Hoofdpostkantoor te bouwen aan de Neude. In 1917 begint
architect Joseph Crouwel met het ontwerp, de bouw start in 1920 en
duurt tot 1924. Het wordt, in de stijl van de Amsterdamse School, een Gesamtkunstwerk; een gebouw met bijpassende kunst, ornamenten, meubels en gebruiksvoorwerpen als een geheel. Crouwel ontwerpt veel
zelf, voor beelden, ramen en dergelijke worden kunstenaars ingeschakeld. De beelden hebben als thema de werelddelen, met elkaar verbonden door post en telegrafie. Voor boven de entree ontwerpt Richard Roland Holsteen glas-in-loodraam; Van den Eijnde, met wie Crouwel vaak samenwerkt, tekent voor de hardstenen beelden op overige plekken. Voor de opening moet er echter bezuinigd worden, alle ‘bijzaken’ worden geannuleerd. De leeuwen bij de ingang worden in 1926 geplaatst met geld van de Utrechtse bevolking. En de beelden in de hal worden uiteindelijk in 1929, vijf jaar na de opening, uitgehouwen. Het postkantoor doet dienst tot eind oktober 2011, dan sluit het als laatste in Nederland haar deuren.

Hooien: het hele gezin doet mee

Onderweg op de fiets zie je meer dan vanuit de auto. Zoals dit gezin, wat ouderwets aan het hooien was. Iedereen hielp mee.

Het Vossenbroek

Even kijken of de moeraswespenorchissen al bloeien. En ja hoor, zelfde plekje als vorig jaar. Wel minder “paarse orchissen” dan andere jaren, steeds meer gras en boompjes. Stikstofdepositie?

Vlak bij ook een mooie graanakker met klaprozen en korenbloemen.

Heerlijk rondje om te fietsen zo.

Boerenprotest

Momenteel overal in het land protest van boeren tegen de voorgenomen stikstofmaatregelen van de regering. Wegblokkades, op de snelweg rijden etc. Maar ook publieksvriendelijke acties, zoals bij ons in Epe.

Rondje bij Vossenbroek

Kijk en geniet.