Skip to content

Don Giovanni van de Reisopera: gaat dat zien 

De opera van Don Giovanni van Mozart is een van de bekendste opera’s. Ik heb dan ook in de loop der jaren al meerdere uitvoeringen bijgewoond, voor het eerst in Praag ( in het theater, waar deze opera voor het eerst is opgevoerd, tevens mijn eerste opera) , in Amsterdam door De Nederlandse Opera, in Zwolle in een uitvoering met het Orkest van het Oosten (deze keer niet met de Reisopera, heel bijzonder was, dat we toen op het podium zaten) en recent als pocketopera door het Nederlands Blazers Ensemble. De voorstelling van gisteravond stak er echter duidelijk boven uit, wat hebben we een geweldige avond gehad. 

Bijzonder aan deze voorstelling van Reisopera en Orkest van het Oosten was, dat zowel de regisseur als dirigent vrouwen waren. Eigenlijk raar , dat dat opvalt, maar vrouwen zijn in dit vak in de minderheid. De dirigente Julia Jones stond afgelopen zondag ook bij het orkest op de bok voor een Mozartprogramma (ik heb gehoord, dat het heel mooi was) en voerde het orkest ook nu goed en krachtig  aan. Het was echter vooral de regie van Jo Davies, die deze opera zo bijzonder maakte. Vaak heb ik bij de Mozart opera’s met verkleedpartijen en persoonsverwisselingen moeite het verhaal te volgen, daar had ik deze keer geen moeite mee. 

De enscenering was eigentijds, er zat enorm veel vaart in de voorstelling met verrassende effecten en humor. Had kramp in de kaken van het lachen. Daarentegen kwam ook de moraal duidelijk naar voren: Don Giovanni kan mede zijn gang gaan, doordat mensen het laten gebeuren. Op de affiche voor de opera staat niet voor niks:” alle vrouwen willen hem hebben, alle mannen willen hem zijn” . En je kunt zaken ook zo projecteren in onze tijd, met leugens en fakenieuws.

De zangers waren goed gecast, dus geen ongeloofwaardige dikbuikige Don Giovanni, maar een knappe jongeman. Er werd in deze opera niet alleen mooi gezongen, maar ook zeer overtuigend geacteerd. En de decors waren prachtig , geweldige vondsten. Vind het altijd zo knap, hoe alles dan weer in vrachtwagens gaat naar een volgende stad. Deze keer niet zo ver, dinsdag staan ze in Apeldoorn.  Maar wat heerlijk, dat we bij ons in de regio zulke geweldige voorstellingen kunnen zien. Ben benieuwd of de Reisopera net als de afgelopen 2 jaar weer bekroond wordt met Opera van het jaar. En dat met veel minder budget dan in Amsterdam. Die subsidie mag wat mij betreft omhoog. 

De voorstelling reist nog tot 8 april 2017 door het land. Voor kaartjes klik hier. Zeer de moeite waard, ook voor mensen, die wel van de muziek van Mozart houden, of van musical, maar die nog nooit naar een opera zijn geweest, omdat ze denken dat opera niks voor hen is. De voorstellingen van de Reisopera zijn niet saai en oubollig, en deze Don Giovanni is een ideale instapopera, maar ook voor de ervaren operagangers een absolute aanrader! 

Finland: Noorderlicht en heel veel sneeuw

IMG_2428

Ben weer bijna een week thuis van een week Finland, en zit vol indrukken van sneeuw en Noorderlicht. Even weg uit de waan van alledag , het was er sprookjesachtig mooi. Fantastische reis.

IMG_2282

Meer informatie

Leestip: “De vlamberken” van Lars Mytting

In Finland las ik dit boek van een Noorse schrijver, die met een filosofisch boek over houthakken in 2011 een jaar op de Noorse bestsellerlijsten stond. En houthakken, stapelen, drogen en er mee bouwen of vuurtje stoken kunnen ze goed in Scandinavië.
In het boek “de vlamberken” spelen bomen en hout ook een belangrijke rol. Het boek is een fantastische familiegeschiedenis , die de 20e eeuw omspant, zich geleidelijk ontrafelt en waarbij de hoofdpersoon ontdekt, wie hij is. Je wilt blijven doorlezen. Heb in het vliegtuig speciaal een plekje niet naast een reisgenoot gekozen om het rustig uit te kunnen lezen. Net voor landing uit gekregen. Boek is niet voor niks winnaar van de Noorse boekhandelsprijs in 2014.

img_8577

Leestip:”De doodsvogel”

Het spannende vervolg op ” ik reis alleen”. Een thriller van Samuel Bjørk met alles hoofdpersonen 2 Noorse rechercheurs. Superspannend. Ik had het mee naar Finland. Het is wel aan te raden om eerst eerste boek te lezen.

IMG_8490

 

Hoog water in Reestdal


Het is een natte boel buiten. Wel mooi uitzicht onder werktijd. En even naar buiten voor een frisse neus en een paar foto’s.

Boedapest

img_1797

img_1799

Bijna elke winter ga ik wel op citytrip en meestal naar een stad, die ik nog niet ken en alleen. Ik houd er van om een onbekende stad te verkennen. Het voordeel van alleen reizen, is dat je dan niet hoeft te overleggen, precies kan doen, waar je zelf op dat moment zin in hebt. Dus kun je doen, waar je in geïnteresseerd bent, en kun je je aanpassen aan het weer, of aan je eigen stemming/ mate van vermoeidheid.
Boedapest stond al langer op mijn verlanglijstje, had er ook enthousiaste verhalen over gehoord. En nu ik er geweest ben (van 1 tm 5 december 2016) , kan ook ik het jullie aanraden, het is een ontzettend leuke stad, waar heel veel verschillende dingen te doen zijn. Meer informatie

Jan Brokken: de gloed van Sint-Petersburg

Een tijdje terug was ik in Epe bij een literair concert met Jan Brokken en 2 musici. Ik heb toen het boek “De gloed van Sint-Petersburg gekocht” .  Het boek heeft als subtitel “wandelingen door heden en verleden” en dat dekt de lading goed. Brokken bezocht de stad voor het eerst in 1975, en 40 jaar later veel. Al lopend door de stad, die bol staat van de historie,  komt hij vele sporen tegen van beroemde russische musici en schrijvers/ dichters uit de 19e en 20e eeuw, vertelt over hun leven, citeert gedichten en vertelt over de veranderingen in de russische maatschappij. Wat een ongelofelijke kennis heeft deze man. En mooie observaties en ontmoetingen beschrijft hij. 

Dit was overigens wel een boek, waar ik even tijd voor moest maken. Heb het meegenomen toen ik afgelopen dinsdag een dag naar de sauna ging, wat goed gewerkt heeft om van mijn rugpijn, verkoudheid en al bijna 2 mnd aanhoudende hoest af te komen. En dus tijd om een heel boek te lezen. Heb nog een boek van hem gekocht, “de kozakkentuin”, dat binnenkort ook eens lezen

Het voorjaar komt er aan

Het wordt duidelijk al weer een stuk langer licht. ’s Morgens vroeg lig ik even te genieten van de vogelzang. In mijn tuintje beginnen de eerste bolletjes te bloeien. Tijd om wat ruimte hiervoor vrij te maken, vanmorgen voor 8 uur was ik al lekker bezig om wat uitgebloeide bloemen en grassen van vorig jaar af te knippen. Kun je de groeiende plantjes beter zien opkomen tussen oude blad door. De irisjes zijn de eerste, die bloeien. Laat het voorjaar maar komen.

img_8063

Aanvulling: hoor de zanglijster weer in de achtertuinen. Heerlijk geluid

Pablo van Scapino Ballet: topvoorstelling

Wat een geweldige voorstelling, deze productie van Scapino Ballet en Sinfonia Rotterdam, welke ik in Zwolle zag. Verhalend, beeldend, goed gedansd en opzwepende muziek. 

De voorstelling is geïnspireerd op de voorstelling, die de Catalaanse choreograaf Marcos Morau in 2009 maakte voor het Picasso museum in Barcelona. Dat was met symfonieorkest, voor deze productie is een arrangement gemaakt voor kamerorkest met meer blazers en slagwerk. Het (fascistische) Spanje en Frankrijk uit de tijd van Picasso en zijn schilderijen vormen inspiratie voor deze beeldende voorstelling. En de muziek met o.a. de Bolero van Ravel en Spaanse marsmuziek ( deed mij denken aan processie, welke ik op Sicilië meemaakte) was meeslepend. 

Up stage right

Jaarlijks is er in Maastricht een dansfestival. Ze trekken echter ook het land en kwamen ook in Zwolle. Hans en ik waren als vrienden van het theater hiervoor uit genodigd en het was een leuke avond. Vooral de combinatie van dans en sing a song writer.

Het Uddelermeerpad

Prima wandelweer gisteren, al hadden we graag wat meer zon gehad. Nu was het vooral het eerste stuk een grijze bedoening op het Uddelermeerpad. Laat het voorjaar gauw komen, daar snakken we naar. Dit nieuwe klompenpad rond Uddel , door bosgebied van het Kroondomein, over boerenland, langs Uddelermeer, en andere pingoruines (meertjes ontstaan door het smelten van een ijskern tijdens de laatste ijstijd) en de Hunnenschans verdient het om nog een keer te lopen, als er blad aan de bomen zit.

Meer informatie

Naar de film: “Mountains may depart”

Dankzij de vrijwilligers van de Eper filmkring, die veel films zien om tot een selectie te komen, zagen we afgelopen vrijdag bij ons in het Kulturhus weer een bijzondere film.

De film beslaat 3 episodes, waarvan de laatste zich in de toekomst afspeelt. Hoofdpersonen zijn 1 vrouw en 2 mannen, waar de vrouw tussen kiest, en haar zoon. Over de liefde, de ontwikkelingen in hedendaags China, de enorme tegenstellingen tussen arm en rijk. 

Bijzondere film, prachtig traag gefilmd met lange stiltes. 

3 keer in 1 week naar theater: is dat niet te veel? 

Nee hoor, af en toe kan dat best. En afgelopen week was het weer zo ver. In De Zwolse theaters de Spiegel en Odeon zag ik 3 prachtige voorstellingen. Deels (ruim) van te voren geboekt, maar ook één op het laatste nippertje gepland op aanraden van vrienden. En het was genieten.

Eerst 5 februari naar het Nederlands Blazers Ensemble. Ze voerden met 3 solisten (Johannette Zomer, Frans Fiselier en Bernard Loonen) de Mozartopera Don Giovanni uit en gaven hier een heel eigen  draai aan. Ze hebben dat al met meer opera’s gedaan, noemen het een pocketopera. Het plezier en de muzikaliteit spatte er van af. Er zaten ook prachtige vondsten in, bijv de scene met de vader van Donna Anna, die als standbeeld tot leven komt. En natuurlijk speelden en zongen ze na afloop nog in de foyer van Odeon. Genieten met een glaasje erbij. Jammer dat ik schor was en niet goed mee kon zingen.

Een paar dagen later gingen we naar The Analogues voor een uitvoering van muziek van the Beatles, nl. het album Sgt. Peppers lonely haerts club band en meer.  The Beatles zijn op een gegeven moment gestopt met live optreden, en hebben dit album nooit live gespeeld, konden in de studio uitpakken met orkest en vernieuwende dingen. Om dit nu live te horen met blazers en strijkers was een geweldige ervaring. Het zag er ook prachtig uit en bij de toegift van meerdere nummers stond het publiek beschaafd Zwols te swingen.

Tot slot ging ik zondag nog naar Opera2day met Dr. Miracle’s last illusion. Vrienden vertelden , dat ze hier naar toe gingen en de recensies waren lovend, dus kocht ik op het laatste nippertje een kaartje voor dit mij onbekende Haagse gezelschap. Wat een verrassing  was deze voorstelling met een combinatie van varieté, illusionisme, opera, en dans. Ik heb de hel tijd op het puntje van mijn stoel gezeten. Echt een aanrader.

3x theater in een week is wel veel, maar het was ontzettend leuk. En zo zijn  er nog veel meer mooie programma’s in Zwolle. Ze programmeren er heel goed, en gevarieerd. Heerlijk zo’n theater in de buurt.

Even naar buiten

img_8003

img_8008

Woensdagochtend wandeling vanaf Vaassen naar Kroondomein , er lag een klein laagje sneeuw. Mooi.

img_8006

Filmtip: “Beyond sleep”

Het boek ” Nooit meer slapen” van W.F.Hermans is verfilmd. En heel geslaagd vond ik. Natuurlijk anders dan in het boek, maar de sfeer van het noordelijke landschap, het lopen en moeite te hebben de anderen bij te houden, de innerlijke gesprekken van de jonge geoloog Alfred ( ik ga ook altijd tellen als ik moe wordt), zijn verhouding tot de Noren en achterdocht, de angstige momenten , worden goed weer gegeven.  Mooie film. Boek nog eens herlezen. 

Hollandse Kustpad: van Petten naar den Helder

img_2194

Onze wandeling langs de Noordzeekust hebben Tonny en ik gisteren voltooid. Een lange wandeldag, 32 km, en een lange reis met OV (bijna 6 uur). Ik vertrok om 6.15 en was om 20.10 uur weer thuis. Als het plein bij het station in Den Helder niet was opgebroken, waardoor we om moesten lopen, hadden we een trein eerder gehaald, die reed net voor onze neus weg. Thuis snel douchen en  met een kom heerlijke preisoep naar het recept van Loes van onze wandelgroep met de benen omhoog naar de tv serie Victoria kijken : helemaal voldaan relaxen. Nu rest van het Hollandse Kustpad nog 3 dagen wandelen:  de aftakking naar den Oever, en daarna de Afsluitdijk. Dan is het rondje Nederland voltooid.

img_2160

Meer informatie

Mooie spreuk

Met kerst kreeg ik een kerstkaart met deze spreuk. Ik vind het er een om te bewaren en te delen.

We kunnen de wereld afreizen op zoek naar schoonheid, 
maar we moeten haar in ons dragen om haar te kunnen vinden. 

IJshaar

Vanmorgen tijdens onze wandeling in het bos bij Vaassen zagen we veel ijshaar.


Het ontstaat doordat in dood hout schimmels groeien, die hierbij water produceren. Dat wordt door kleine porieën naar buiten gestuwd. Een hoge luchtvochtigheid zorgt ervoor dat het naar buiten geperste vocht niet kan verdampen. De omgevingstemperatuur moet zich net onder nul bevinden, maar niet te laag worden, anders gaan de schimmels in winterslaap en produceren ze te weinig water. Verder wordt er geen ijshaar gevormd als er sneeuw ligt en als de temperatuur boven nul komt verdwijnt het ijshaar. Ook zorgen aanraking en zonlicht ervoor dat ijshaar verdwijnt. Als luchtvochtigheid en temperatuur op peil blijven, kan ijshaar echter blijven groeien. 

More in Gorssel 

Ik ben al een hele tijd van plan om naar de Alma Tadema tentoonstelling in het Fries Museum te gaan. Het is tenslotte heel bijzonder, dat een man uit Dronryp zo succesvol wordt als schilder in Londen, en dat zijn werk als inspiratie dient voor film als Ben Hur. En wat ik er van op internet en in de kranten gezien heb, zien de schilderijen er mooi en romantisch uit, knap werk. Maar ik denk niet, dat het me zal beroeren. En omdat ik nu al een paar keer mijn plan om er heen te gaan, uitgesteld heb ( verkouden, te druk, mooi weer), heb ik nu maar besloten er van af te zien. 

Dus vandaag naar Gorssel, sokken kopen en onderhandschoenen bij René Vos, een wandeling rond het dorp gemaakt (richting IJssel, langs beek,  door bos, over landgoed en door het villadorp) en museum bezocht (museum voor realistische kunst, o.a. mooi werk van Jan Mankes en Carel Willink). Wandeling onderbroken voor koffie met appeltaart bij Boshuis Joppe , want ik wist, dat die daar lekker is. Fijne dag. Qua museum in de regio gaat er echter niets boven de Fundatie, daar altijd verrassende exposities.

more voor de wandelroute, welke ik liep .

Uitzicht werkplek