Spring naar inhoud

Niet wat ik verwacht had: Amadeus

Vanavond gingen we naar de voorstelling Amadeus in theater de Spiegel in Zwolle. Jullie kennen natuurlijk allemaal de film Amadeus over het leven van Mozart, welke is gebaseerd op een toneelstuk. Deze voorstelling was een Nederlandse bewerking van dat toneelstuk door het Nationaal toneel, en de Theateralliantie ism Opera2day . Opera2day zag ik eerder leuke producties van en de voorstelling Amadeus werd in de aankondiging gebracht als een muziektheaterproductie met orkest, koor en zangeres. Ik ging er dus met een bepaald verwachtingspatroon naar toe.

Jammergenoeg viel de voorstelling ontzettend tegen: langdradig, te veel monologen, erg platvloers en weinig muziek. Ik dacht in de pauze: “ik heb geen zin om tot 23.10 te blijven, wil liever naar huis.” Gelukkig dacht Hans er ook zo over en met ons meer mensen. Ik hoorde in de pauze geen blije geluiden, maar liep wel achter een heel stel mensen aan naar de parkeergarage, die ook naar huis gingen en niet snapten dat de recensies zo positief waren. Jammer dus, maar volgende keer beter.

Naar de film: Podium Vlieland

Houd je van Waddeneilanden en film kijken, kijk dan eens op de site van Podium Vlieland. Een klein theater, waar men buiten het hoogseizoen filmweekenden organiseert. 6 films in 3 dagen met hotel en fiets.

Ik ging dit weekend naar Scandinavische spannende films. 1 heb ik overgeslagen ( the Quake rampenfilm over een aardbeving) , en 1 had ik beter kunnen overslaan ( Amerikaanse verfilming van een deel van Millennium reeks).

De IJslandse tragikomedie “Under the tree” ging over 2 burenstellen, de een met grote boom, en daar moet je zuinig op zijn, want die heb je niet veel in IJsland, de ander kreeg door de boom geen zon op de veranda, en zon heb je ook niet zo veel. Het leidde tot een bizarre burenruzie, met ook nog een zoon, die door zijn vrouw het huis was uitgezet en bij zijn ouders in trok. En ook nog onderliggend drama. Het einde was echt horror. Aardige film, geen topper. Ik vond Rams van zelfde regisseur beter.

De film “What will people say” van Iram Hacq, een in Oslo opgegroeide regisseuse van Pakistaanse afkomst was heel indrukwekkend. Het verhaal is autobiografisch, waarbij ze het naar deze tijd heeft verplaatst. Over een puber, die uit wil gaan met haar vrienden, maar zich thuis aan de normen van haar ouders moet gedragen. Als haar vader haar met een vriendje betrapt, wordt ze naar Pakistan gestuurd om bij familie te verblijven. Wat er daarna met haar gebeurd, is hartverscheurend. Uiteindelijk weet ze te ontsnappen.

In het echt heeft de regisseuse haar vader lang niet meer gezien, maar op zijn sterfbed nog met hem gesproken, en hij heeft aangegeven, dat hij niet zo had moeten handelen.

Prachtige film, heel beklemmend, en ook met nuance gemaakt, de vader wordt niet alleen als boosaardig neergezet, je ziet ook zijn onmacht.

“Out of thin air” is een documentaire over 6 mensen, die onschuldig worden veroordeeld voor 2 vermeende moorden. Over tunnelvisie bij politie, die onder druk staat. Het zal je maar gebeuren.

De afsluiter , Den Skyldige, was een heel bijzondere film, speelt zich helemaal af in een alarmcentrale, waar een agent, die in afwachting van een rechtszaak geen straatdienst mag doen, de telefoon opneemt. Een noodoproep van een ontvoerde vrouw. Hij probeert haar te vinden en redden. Er blijkt echter meer aan de hand, dan je denkt. Geweldige film.

Tommy Wieringa: de heilige Rita

Dit verhaal speelt zich af in oost-nederland, tegen de Duitse grens. Het gaat over de mensen, die daar niet weg gegaan zijn, over de eenzamen in een krimpregio. Ontluisterend. Maar ook mooie beschrijvingen van de natuur.

Een paar dagen Vlieland

Heerlijk een paar dagen naar Vlieland geweest. Er was weer het jaarlijkse Scandinavische filmweekend van Podium Vlieland. Hierover meer in een apart blogje.

Er was echter ook voldoende tijd om van het eiland te genieten, lekker voor het ontbijt naar de zonsopgang kijken en fietsen en wandelen. 

Opwarmen met een juttertje en snert of met warme chocolademelk. Ook veel vogels gezien, vooral heel veel kramsvogels. Regelmatig een bui, maar daardoor prachtige wolkenluchten.

“De rechtvaardigen” door Jan Brokken

Jan Brokken verstaat de kunst om geschiedenis tot leven te brengen. Dit boek gaat over Jan Zwartendijk, consul in Litouwen tijdens het begin van de tweede wereldoorlog, die een truc bedenkt om duizenden uit Polen gevluchte Joden een uitweg te bieden, waardoor ze , doordat de Japanse consul ook visa uitschrijft, de oorlog overleven. Jan Brokken beschrijft de lotgevallen van diverse vluchtelingen.

Boeiend, maar op een gegeven moment vond ik het te lang worden. Maar indrukwekkend stuk geschiedenis en wat ontzettend jammer dat Zwartendijk nooit geweten heeft, dat zoveel mensen het gered hebben.

Cathedral: een avond Pärt met Scapino Ballet

Afgelopen woensdag gingen we weer naar het theater in Zwolle. Deze keer een voorstelling door Scapino Ballet en het kamerorkest Sinfonia Rotterdam. Muziek van Arvo Pärt, live gespeeld, waar de choreograaf Marcus Morau een ballet op gemaakt had. Surrealistisch, heel bijzonder. Alles in zwart en grijs. Zat de hele tijd op puntje van mijn stoel en dat kwam niet alleen door de lange man voor mij. Volke zaal en heel enthousiast publiek. Bijzondere voorstelling.

Gekraagde aardsterren

Had ze nog niet gezien, dus even op de fiets naar de bekende plek. En ja hoor , ze zijn er weer.

Mocht je ze ook willen zien, dan moet je niet naar de Tepelbergweg. Die hebben we hier ook, maar deze aardsterren staan aan de Langeweg (Emst) ter hoogte van ’t Hooge Zand

“Voorbij, voorbij” door Clairy Polak

Een boek over het leven van en met haar dementerende echtgenoot. Zeer aangrijpend, benauwend.

Gaat dat zien: Jevgeni Onjegin door de Reisopera

Gisteren zijn we naar de nieuwste voorstelling van de Reisopera geweest. Een pocketopera noemen ze het, de opera Jevgeni Onjegin van Tsjaikovski is ingekort van 3 naar 1.5 uur. Verder is er een produktie voor kleine zalen van gemaakt, waarbij voor het concept een wedstrijd was uitgeschreven.

De première was gisteren in Zwolle in theater Odeon. Wij zaten op de eerste rij. Uniek dat het zich zo vlak voor je afspeelt, wat was er veel te zien en wat werd er prachtig gemusiceerd (orkestje op podium), gespeeld en gezongen. Kippenvel bij de briefscene van Tatjana en de aria van Lenski.Ik kende deze opera  niet, en ken ook geen muziek van Tsjaikovski, maar ik vond het prachtig.  Echt Russisch, vol emotie. En dat het een ingekorte versie was, merkte ik  ook niet. Het was heel knap gedaan. Doordat de opera niet zo lang was en je er zo dicht boven op zit, is het ook toegankelijker voor publiek wat niet zo bekend is met opera. Er waren in elk geval veel minder rollators aanwezig dan gebruikelijk. Morgen spelen ze nog een keer in Zwolle, daarna op tournee door het land. De reisopera zal door deze kameropera productie nu ook in andere plaatsen dan gebruikelijk te zien zijn. Een aanrader!

Klik hier voor tickets en meer informatie.,

BAM , een reis van iets naar niets

Als kind droomde Jelle Brandt Corstius, gebogen over de bosatlas er al over om door Siberië te reizen. Een vrijwel leeg, onherbergzaam en onmetelijk uitgestrekt gebied, waar een spoorlijn is aangelegd: de Bam. Grotendeels aangelegd door dwangarbeiders en gevangenen. Toen deze lijn klaar was, werd hij al bijna niet meer gebruikt, de Sovjetunie viel uiteen. Je vraagt je af: waarom rijdt hier een trein.

Jelle, van wie we na de me-too affaire een tijd weinig gehoord hebben, maakte deze reis met twee reisgenoten in twee etappes. Eerder was hij er al met zijn vader er begonnen, maar niet ver gekomen. Nu bereikt hij wel de zee.

Het is een boekje wat je in een ruk uit kunt lezen, gaat niet erg diep, maar wel beeldend geschreven en leuke anekdotes. Ik hoop dat Jelle binnenkort ook weer tv series gaat maken, heb hem gemist.

De loop van de Reest: van Balkbrug naar Nolde

Vandaag pakten we de route “de loop van de Reest ” weer op. Prachtig herfstweer, een zonnige dag. Mooie afwisselende route, heel anders dan vorige week. We zagen helemaal geen vliegenzwammen en veel minder paddenstoelen.

Wel veel soorten runderen, schapen en ook nog twee scharrel varkens.

Lees verder

IJssel

Ik woon al bijna 33 jaar in zelfde huis. 1x heb ik overwogen te verhuizen.

Dan had ik dit uitzicht gehad: de IJssel.

Herfst bij de Cannenburgh

Het park rond Kasteel de Cannenburgh in Vaassen is in de herfst op zijn mooist.

Paddenstoelenwandeling

Gisteren met Tony heerlijk gewandeld. We liepen min of meer de route na, die we afgelopen woensdag met de loopfietsen liepen. Het is zo mooi in het bos nu, herfstkleuren en gigantisch veel paddenstoelen. Ik heb er nog nooit zoveel gezien als dit jaar.

We begonnen bij kasteel Staverden, het kleinste stadje van Nederland. Een prachtig plekje.

Lees verder

De Barbier van Sevilla door de Reisopera

Wat een leuke opera heb ik weer gezien bij de reisopera. De barbier van Sevilla, een reprise van de uitvoering uit 2013. Heel erg kleurrijk, komisch, heerlijke muziek. Heb zitten genieten en heel veel gelachen en dat deden meer mensen in Zwolle, de zaal was laaiend enthousiast afgelopen vrijdag. Decor was heel ingenieus met wanden met tegelmozaieken. En wat is Karin Strobos toch een geweldige zangeres en actrice.

Wandelen maar dan anders

Afgelopen woensdag maakten we met onze woensdagwandelgroep een uitstapje naar Garderen. We stapten op loopfietsen, een soort steps met brede treeplank, die bestond uit een loopband, net als in de sportschool. Eerst moeilijk, want als je remt,stopt de loopband, terwijl je geneigd bent om steeds te remmen, omdat je zelfs in laagste stand de band hard vindt gaan. Maar als je het door hebt, durf je steeds harder.

En het was zo mooi onderweg. We reden van Garderen via Speulderbos en heide naar de Zwarte Boer voor chocolademelk. Daarna via Kasteel Staverden en Uddel terug naar Garderen. Prachtige bossen, en heel veel paddenstoelen. Ik zou wel even willen stoppen om foto’s te maken, maar dat doe je niet snel als je je niet te voet verplaatst. Het laatste stukje ging ik met de auto, want ik kreeg een lekke band. We boften met het weer, alleen op het laatste stuk wat regen.

Daarna nog gezellig gegeten in de Hamer bij Apeldoorn. Het was een fijn uitje.

Walk of doubts door de Eef van Breen Group

Vorige week in Zwolle met Hans naar de voorstelling “Walk of doubts” van de Eef van Breen Group geweest. Ik had hen eerder horen musiceren bij de voorstelling Borgen, en was heel benieuwd naar deze nieuwe productie. Het was ahw een “muzikale wandeling na een scheiding”. Iemand gaat het huis uit, wanhopig , en wat komt hij tegen.

Bijzonder is dat het een combinatie is van theatervoorstelling, album en muzikale wandeling. Ik ga de wandeling in Zwolle ook nog eens in het echt maken met een koptelefoon op. Hier in het theater waren wij in elk geval continu geboeid.

Erg leuk ook om zo’n voorstelling in een kleine zaal te zien, we zaten er vlak boven op.

 

Paddenstoelen

Het is volop herfst, regen, gekleurde bladeren en veel paddenstoelen. vooral veel vliegenzwammen dit jaar. Prachtig vind ik ze. Maar er is meer om van te genieten.

De Rode Ziel

Vandaag de documentaire “de rode ziel” gezien van Jessica Gorter. Over hoe in Rusland nu tegen Stalin aan wordt gekeken. De pijnlijke herinneringen, maar ook de verheerlijking door anderen. Een indringende film. Speciaal was het, dat de maakster zelf aanwezig was bij de vertoning en er erna de gelegenheid was om vragen te stellen.

Een ingekorte versie voor tv van de documentaire kun je hier terug zien.

Aidan Mikdad, pianoconcert

Vandaag weer eerste concert uit de serie koffie & klassiek in Zwolle, goede besteding van regenachtige zondag. Jonge talentvolle pianist , die prachtig speelde. O.a va Beethoven Sonate Pathetique , verder muziekvan Liszt en Scriabin. Alleen jammer dat er bij 1e deel een irritante piep te horen was. Geluidsinstallatie of een gehoorapparaat? Gelukkig werd het verholpen en konden we daarna ten volle genieten van de muziek.