Skip to content

Reestdal: wandelen in de buurt van Oud-Avereest

IMG_3293Met de  KNNV Apeldoorn gaan we op excursie naar het Reestdal. een prachtig gebied langs een meanderende beek, die de grens vormt tussen Drente en Overijssel . Hij begint in het nu afgegraven hoogveengebied tussen Slagharen, Lutten en Dedemsvaart en mondt 35 km verder uit in het Meppelerdiep. De Reest is nooit gekanaliseerd, meandert nog steeds door een dal met natte hooilanden, stuifzandduintjes en heidegebied.

IMG_3267

IMG_3268

Meer informatie

Reestdal : Havixhorst

Wat bof ik toch te werken in het prachtige Reestdal. Vandaag als lunch wandeling even door de weilanden en na werktijd even naar devHavixhorst, een havezate met mooie beeldentuin , vrij toegankelijk. De Havezate is nu een hotel restaurant. Ik wil er toch een keer gaan eten, liefst op een van de terrassen. Nu hield ik het bij korte wandeling. 

Overijssels Havezatenpad: Enschede Drienerlo-Delden

DHKJ3136Wat hebben we gisteren heerlijk gewandeld in Twente: grotendeels onverhard, mooie paadjes, volop voorjaar, en we hielden het droog, het onweer ging vlak langs ons heen.

JFOL3557 Meer informatie

Noord-Hollandpad: van Uitgeest naar Krommenie- Assendelft

IMG_9523Alvorens mijn moeder met moederdag te bezoeken eerst nog even een stukje wandelen: een deel van een etappe van het Noord-Hollandpad. Dus de auto bij het station van Krommenie-Assendelft geparkeerd, met de trein naar Uitgeest en terug gelopen.

IMG_9515

IMG_9518 Meer informatie

Op zoek naar een passend slot van ons Rondje Nederland via LAW’s.

Toen Tonny en ik de laatste etappe van het Hollandse Kustpad liepen, waren we na de Afsluitdijk op zoek naar het punt, waar Hollandse Kustpad en Friese Kustpad samen komen. We verwachtten daar zo’n mooie wegwijzer te zien, waarop beide LAW’s met eindbestemmingen op aangegeven zouden zijn Helaas vonden we die niet bij Strand, net voorbij Zurich. Later heb ik nog eens in boekje van Friese Kustpad gekeken, en op de website van Wandelnet, en dit maakte dat we vandaag terug gingen, we hadden volgens ons net iets verder door moeten lopen. Helaas, ook op dat punt geen wegwijzer. Toch maar een selfie gemaakt, en verder een lekkere wandeling gemaakt over de Pingjumer Gulden Halsband, met als afsluiting een etentje in de Pizzeria van Pingjum.

IMG_3383

Meer informatie

Vogelen in de Noordwaard bij Werkendam

Gisteren een topdag: met de vogelwerkgroep van de KNNV Apeldoorn naar de Noordwaard bij Werkendam, tussen Brabantse Biesbosch en de Nieuwe Merwede. Dit voormalige akkerbouwgebied is “ontpolderd” in het kader van Ruimte voor de Rivier, en er is een prachtig natuurgebied ontstaan met hiernaast ook nog ruimte om te boeren, waarbij de boerderijen op terpen staan. Om 6 uur vertrokken uit Apeldoorn, en om 12 uur al het idee een heel weekend weg te zijn. Kwam door het mooie gebied, de vele vogels (wanneer zie je nu een zeearend, visarend, slechtvalk, en boomvalk op 1 dag, met ook nog eens overal zingende nachtegalen, cetti’s zangers, rietzangers en kleine karekieten, zo kom je wel op 93 soorten) , en het heerlijke weer (we begonnen grijzig, maar toen de zon goed door kwam, werd het steeds warmer, vooral uit de wind) en natuurlijk de gezelligheid van de groep. Hier komen we nog wel eens terug. En dan wat meer foto’s maken, blijk maar weinig foto’s gemaakt te hebben en die zijn ook nog eens niet de moeite waard. Geeft niet, zit in mijn hoofd. IMG_3337

IMG_3351

Om naar dit gebied te rijden: tik steurgat 1  Werkendam in op je navigatie.

Ons tellijstje 170506 Biesbos 93

Midnight sun 

Deze Zweeds Franse serie speelt zich nu eens niet in de winter af, maar in zomers Lapland, waar het niet donker wordt. Prachtige natuur beelden. En natuurlijk spannend. Lekker om op de bank naar te kijken. 

Acquited deel 2 

img_9338Eerder zag ik deel 1 van deze Scandinavische serie over een man, die na een jaar gevangenschap vrijgesproken wordt van moord op zijn vriendin en na jaren terug keert naar de plaats, waar hij is opgegroeid, aan een Noorse fjord. Mensen geloven echter niet in zijn onschuld en hij probeert uit te zoeken, wie de schuldige is.

Deel 2 vond ik veel spannender. Wie heeft wat gedaan, allerlei familie ontwikkelingen. Kreeg echt een hekel aan bepaalde personen. 2 avonden zitten kijken. Heel spannend. En wat een prachtige natuurbeelden van winters Noorwegen. Schitterende beelden gemaakt met een drone.

 

Dit is genieten

Leestip: Het smelt 

Dit debuut van de vlaamse Lize Spelt is een boek, wat je in 1 dag uit wilt lezen. Dat heb ik dan ook gedaan. Vreselijk spannend en goed geschreven. Een coming of age book over 3 hartsvrienden, 2 jongens en een meisje, en wat er in hun puberteit voor vreselijke dingen gebeuren. De jonge vrouw keert later terug naar haar geboortedorp, het verhaal gaat verder. Fictie, maar wel geinspirereerd op de jeugd van de schrijfster. Aanrader.

Toni Erdmann: film

Ben voor een ziek vriend wat films aan het uitzoeken, die niet droevig zijn. Dat is nog lastig, want veel van de films, die ik mooi vind , hebben een tragische ondertoon.  Had de hoop, dat de film Toni Erdmann geschikt zou zijn, dus een 2e hands dvd gekocht via Bol.com, maar ga deze niet doorgeven aan mijn vrienden.

Wel een bijzondere film over een zakenvrouw en haar vader, die gek is op paractical jokes en zijn dochter graag gelukkiger wil zijn.

Ik heb echter wel een paar geschikte dvd’s om mee te nemen bij een volgend bezoek: Joanna Lumley op zoek naar nooderlicht, Le tout nouveau testament, en Lunchbox. Nu maar hopen, dat ze die nog niet gezien hebben. De meest komische film, die ik afgelopen jaren zag (Bienvenue chez les Ch’tis ) hebben ze al 2x gezien, anders had ik die zeker aangeraden. Iemand nog tips?

Knielen op een bed violen: de Film

Ben over gehaald om toch naar deze film bij ons in het dorp te gaan, maar heb eigenlijk spijt. Vond het boek van Jan Siebelink een verschrikkelijk mooi boek, met nadruk op verschrikkelijk. Wat ben ik blij, dat ik niet in zo’n soort christelijk milieu ben opgevoed, waar hel en verdoemenis gepreekt werd. De film haalt het meestal niet bij het boek, ook in dit geval: te oppervlakkig, te veel effectbejag. En ook jammer, dat de organisatoren hadden besloten de onderiteling aan te zetten. Ze vinden Nederlandse films vaak zo slecht verstaanbaar. Vlgs mij ligt dit niet aan de film, maar aan hun eigen leeftijd. Buitenlandse films zijn ondertiteld, en op oudere leeftijd neemt het gehoor meestal af. Bij nederlandse is de articulering niet minder, maar missen ze de ondertiteling. Nu was de ondertiteling bestemd voor doven en slechthorenden. Heel irritant voor een horende om alle geluiden benoemd te zien, bijv. kraan drupt of kraai krast.

Cello8tet Amsterdam

Wat een bijzonder concert gisteren in de Grote Kerk in Epe van het Cello8tet Amsterdam met hun programma Tracks: werken van verschillende componisten, ofwel speciaal voor dit ensemble gecomponeerd, of door hen bewerkt.

Heel verschillende soorten muziek van de componisten Philip Glass, Max Richter, Ludovicio Enaudi, Arvo Pärt, en Christiaan Verbeek, maar ook Astor Piazolla en Bizet.

Mijn favorieten:

  • Da Pacem Domine en Summa van Arvo Pärt. Ze werken veel met deze geweldige componist samen, in september komt er een cd uit met alleen maar werk, wat hij voor het Cello8tet gecomponeerd heeft.
    https://youtu.be/wcsJDkOPMjI
  • Aan het Grensland naar een gedicht van Rutger Kopland van Christiaan Verbeek. Deze jonge componist was zelf aanwezig en las het gedicht voor. Daarna werd gespeeld. Prachtig!
    https://vimeo.com/151058069

Een werkelijk bijzondere avond. En hulde aan het Cultureel Platform Epe, die het voor elkaar krijgt zulke topmusici naar ons dorp te krijgen. Wil je op de hoogte blijven van komende voorstellingen, klik dan hier.

Film: The postman’s white nights

Deze film had ik gemist bij de vertoning in Epe, maar kon de dvd kopen. Ik hoorde, dat niet iedereen hem mooi vond, en er niet zo veel in gebeurde. Konchalovsky, de regisseur, heeft echter wel een Zilveren Beer  voor de beste regie gewonnen bij het filmfestival in Venetië.  En ik had gelezen, dat er mooie beelden in zaten, dus wilde hem wel zien en geen spijt.

Het is een bijzondere film, traag gefilmd, gaat over de bewoners van een afgelegen en vervallen dorp op een eiland in het Kenozero-meer in noord Rusland, een samenleving, die op het punt staat te verdwijnen. De verbinding met de vaste wal is de postbode, die niet alleen de post bezorgt, maar ook de pensioenen, en soms brood. Het dagelijks ontwaken en opstaan van de postbode en een aantal eilandbewoners wordt gefilmd, met hun vaste rituelen, het thee drinken aan een tafel met een zeiltje, het halen en brengen van de post, en de vele wodka, die de postbode overigens afslaat, hij staat 2 jaar droog.  Dit kan niet van de andere bewoners gezegd worden.
De postbode brengt een brief bij een voormalige klasgenote, die alleen met haar zoontje op het eiland woont. Hij bouwt een goede band met het kind op, en heeft hoop een relatie met de vrouw te krijgen, maar wordt afgewezen. Dan wordt de motor van zijn boot gestolen, en verhuist de vrouw met kind naar de vaste wal. Nadat hij een dorpsgenoot er van beschuldigt zijn motor te hebben gestolen, en het op een vechtpartij uitdraait pakt hij zijn tassen en gaat ook naar de vaste wal, logeert een nacht bij zijn zus. Maar kan niet slapen door de langs denderende treinen en gaat naar het station. Je denkt, dat hij misschien de trein pakt naar de stad, de vrouw met kind achterna, maar hij neemt de pont terug naar het eiland.

Deze film zit tussen fictie en documentaire in. De meeste acteurs zijn amateurs, de bewoners van het dorp. Ook de postbode wordt gespeeld door iemand, die echt als postbode in een afgelegen gebied werkt.
Er gebeuren ook vreemde dingen, een kat komt als een hallucinatie steeds te voorschijn , en het verhaal eindigt met een raketlancering.
Mooie beelden van de natuur, meer en bos, deed me aan Finland denken, inclusief de blokhutten, maar daar was alles tot in de puntjes onderhouden, hier vervallen. Een gemeenschap uit de Soviettijd, die op het punt staat te verdwijnen.

Voorjaar

IMG_8876.JPGPasen zou kouder zijn dan kerst en regenachtig. Maar het valt alleszins mee, dus buiten koffie drinken en genieten van de appelbloesem in tuintje

IMG_8874.JPG

Noord-Hollandpad : van Noordeinde (Grootschermer) naar Uitgeest

31766384_Unknown
Het is al weer 8 maanden geleden, dat ik een paar dagen op het Noord-Hollandpad liep, hoog tijd om verder te gaan dus. Ik wil het pad dit jaar afronden. Vandaag weer net als vorig jaar, gecombineerd met familiebezoek. Toch nog ca 22 km.

Meer informatie

Wandelen op landgoederen Welna en Tongeren

Nieuwe route gelopen op woensdag vanaf Berghoeve bij Wissel vlak bij Epe. Erg mooi. Over bekende en onbekende paden. Dit uitzichtpunt is een perfecte picknick plek.

IMG_8840.JPG

Hieronder een kaartje met de route. Wij liepen hem omgekeerd.

Kollektivet

Soms moet je kiezen, dus vorige week nie naar de film maar naar de Johannespassion. Gelukkig kon ik de dvd kopen, vanavond gekeken. Prachtige film can Thomas Vinterberg (regisseur van Festen en Jagten) met prachtige rollen van Tryne Dyrholm en Ulrich Thomsen, die ik eerder zag in o.a. Festen. Prachtige film over relaties en een commune.

Overijssels Havezatenpad revisited: Oldenzaal- Enschede Kennispark

IMG_8838

Vandaag op een prachtige lentedag (22 graden! ) begonnen aan een nieuwe wandelroute, het Overijssels Havezatenpad. Tonny en ik hebben deze route al eerder gelopen, maar Dini en Nera niet. De vorige keer zijn we in Steenwijk begonnen, deze keer lopen we andersom, dus vanaf Oldenzaal.

Meer informatie

Scenic Route van NDT

Gisteren heb ik genoten van het Nederlands Dans Theater (dit keer NDT1) in Zwolle. Een prachtige voorstelling met 2 balletten, waarvan ik met name van het eerste diep onder de indruk was. Dat ballet, Silent Screen geheten, is 10 jaar geleden gemaakt door het choreografen duo Sol León en Paul Lightfoot. De muziek is van Philip Glass. Het is een prachtige combinatie van film, muziek, en dans. Ik zat de hele tijd op het puntje van mijn stoel. Het stuk begint met een uit 3 delen bestaand filmbeeld, waarbij je 3 personen ziet staan voor de zee : 1 is gefilmd, en 2 zijn dansers. De gefilmde man loopt weg uit beeld , de dansers lopen later in een bos, er komt een kind in de film op hen af lopen, het oog van het kind wordt een draaikolk, welke gedanst wordt, en zo gaat het maar door. Verschillende scenes spelen zich voor je ogen af. En het eindigt weer met de beelden uit het begin. Hypnotiserend mooi.

Na de pauze een nieuw stuk, Singulière Odyssée , gemaakt door dezelfde choreografen met muziek van Max Richter. Het speelde zich af in een ouderwetse stationswachtkamer met in en uitlopende figuren, en 1 man, die bleef (Marne van Opstal, van de familie, waarvan 4 personen bij NDT dansen) . Ontmoetingen, vertrek, haast, eenzaamheid. Allerlei zaken trokken voorbij. Prachtig gedanst, mooie muziek, maar het raakte me toch minder dan het ballet voor de pauze.