Skip to content

Leestip: “Wat ik nooit eerder heb gezegd”

Ik heb genoten van het boek ” wat ik nooit eerder heb gezegd ” van Celeste Ng, een spannend verhaal en ontroerende familiegeschiedenis in één. Een meisje verdrinkt in een meer, is het moord of suicide. De vader is een in de VS opgegroeide man van chinese afkomst, die altijd graag er bij heeft willen horen , maar door zijn afkomst altijd een buitenbeentje bleef, gediscrimineerd werd. De moeder is een vrouw, die graag had willen studeren, arts willen worden, maar ongepland zwanger raakte van de man, van wie ze hield. Hij werd door haar moeder niet geaccepteerd, maar ze raakte zowel in de rol van huismoeder verzeild, die haar moeder als toekomst voor haar zag. Beide projecteren hun onvervulde verlangens op hun oudste dochter, die wanhopig probeert om met name aan de wensen van haar moeder probeert te voldoen, uit angst haar te verliezen. De andere 2 kinderen in het gezin worden niet gezien. De jongste ziet echter meer dan iedereen denkt.

Naar kasteel Ruurlo voor museumbezoek en wandelen

IMG_1100Museum More heeft sinds kort een dependance in kasteel Ruurlo. Dit kasteel , voorheen in gebruik als gemeentehuis, is in oude glorie hersteld, en biedt nu plaats aan de Willink collectie van Hans Melchers.  In het museum in Gorssel hangen de andere moderne realisten.

Het kasteel heeft een prachtige glazen toegangsbrug gekregen, en er is een glazen doos bij de ingang geplaatst, waar de kassa in zit. Heel mooi gedaan. Binnen een prachtig trappenhuis, waarbij je mooi de oude buitenmuren ziet. Gebouw is goed toegankelijk voor minder validen, er is een lift. De houten vloeren zijn nieuw, maar mooi gemaakt met inlegwerk, geïnspireerd op de oude gestucte plafonds. De wanden bespannen met zijden moire behangsels in diepe kleuren, wat goed past bij het werk van Willink. Erg leuk vond ik het ook om in 1 ruimte de door Paul Huf gemaakte foto te zien van Willink en Mathilde met het schilderij waar Mathilde op staat en de jurk, welke ze aan heeft.  Neem ook even de tijd om de film te bekijken over kasteel en schilder.

IMG_1104

Het is zeer de moeite waard om ook naar Ruurlo te gaan, de combinatie van kasteel, tentoonstelling, park en oranjerie om wat te drinken en eten is al bijna een compleet dagje uit. Wij knoopten er nog een wandeling aan vast, gekozen voor de wandeling “ontroerend goed “ van Abellife (kun je voor 1.09 kopen en dan downloaden op je telefoon) . Er was alleen 1 probleempje: de wandeling loopt over het kasteelterrein, maar het hek aan de achterzijde zit op slot. Gelukkig stond er geen water in de beek, dus talud af en aan andere kant van het hek weer omhoog.

Onderweg kwamen we een doolhof, een kabouterpad, een klimbos en een pannekoekenboerderij tegen. Volop mogelijkheden voor gezinnen dus om iets te ondernemen. Bij het klimbos hebben wij een hele tijd staan kijken. Het zag er heel leuk uit, maar ik zou het niet durven. Iets verderop kwamen we bij het instructieterreintje voor beginners. Ik denk dat ik daarna wel afgehaakt zou zijn.

IMG_1106

In het bos verder al heel veel paddenstoelen. De herfst komt er aan.

De mooiste wandeling van Noorwegen: de Besseggen

 

IMG_4184

Stond al jaren op mijn bucketlist, en 30 juli 2017 was het dan zover: ik liep op de Besseggen. En het was net zo mooi, als ik gedacht had. Wat een prachtig uitzicht. Mijn vriendinnen, die deze toch eerder ook liepen,  hadden gelijk , dat ik het best kon. Er zat wel een steil stuk in, wat klauteren op handen en voeten in hield. Omdat de rotsen droog waren , het niet hard waaide, en je af en toe een punt had, waar je even kon uitrusten, staand of zittend, ging ook dit goed. Ik ben trots op me zelf, dat ik niet bang ben geweest. En dat voor iemand, die vroeger heel erge hoogtevrees had. Het is wel zo, dat ik alleen hier niet aan zou zijn begonnen. Dus niet alleen gezellig, dat Giny mee was, ze gaf me ook vertrouwen, dat ik het kon. Want vooraf vond ik het toch wel een beetje spannend, er staan filmpjes op internet, die er nogal spectaculair uit zien. Ik heb geen filmpje gemaakt, wel foto’s. Lopen jullie even mee? Meer informatie

Wandelen in Noorwegen: Jotunheimen

IMG_0988Met Giny, met wie ik eerder in Engeland wandelde, ben ik een week naar Noorwegen geweest. Ik wilde altijd nog eens de Besseggen lopen. Dat is een zeer populaire dagwandeling in Jotunheimen over een bergkam met aan beide kanten een meer, het een blauw, het andere groen, waarvan het ene meer 400 m hoger ligt dan het andere.  Je moet er wel goed weer voor hebben, anders zie je niks dan wolken of mist. En als je erge hoogtevrees hebt, wordt het ook lastig, want er zit een steil stuk in. Zo erg is mijn hoogtevrees echter niet meer, en met Giny durfde ik het aan. Over deze wandeling doe ik verslag in een apart blogje. Dit blog gaat over de andere wandelingen, die we maakten en wat we nog meer onderweg zagen.

Meer informatie

Lunchwandeling

IMG_1072.jpgTussen de middag vanaf mijn werkplek bij Meppel even een stukje lopen. Als je aan de andere kant begint, zie je, dat het het Nattepotenpad heet. Natte voeten had ik niet, wel broekspijpen. Maar was blij met mijn lange broek, want we liepen tussen de brandnetels door. Mijn collega’s weken uit naar het weiland. Met trekpont de Reest over, en via de Reestouwe langs de uitkijktoren terug. Voor de regen binnen.

Op de grote stille heide

IMG_4404Na terugkeer uit Noorwegen genieten van de bloeiende heide rond Epe. Bij de Renderklippen is het mooi, maar ook de Tongerense heide, of de heide bij Gortel. En als de zon dan ook nog schijnt. Genieten dus.

IMG_4410IMG_4409

 

Yes we did: walking Besseggen ridge

Onze vakantie naar Noorwegen is nu al geslaagd: gisteren hebben we de Besseggen gelopen, een beroemde wandeling in Noorwegen. Het was prachtig! Wat een belevenis om over een graat tussen 2 meren te lopen, waarvan het een 400 lager ligt dan het andere. De andere dagen zullen dit niet overtreffen, maar we gaan nog even door met genieten.

Klompenpaden: Loenense Enkenpad

32307504_UnknownIk had al vaak gehoord, dat het klompenpad rond Loenen op de Veluwe een mooie afwisselende route is. Na vanochtend kan ik zeggen, dat het klopt. Loop maar even met me mee.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De route is 11 km lang, kan ingekort worden en loopt rond het dorp langs de enken.  Het is een route zonder overstapjes, je loopt ook nergens over akkers of door weilanden, maar veel over paadjes langs boerenland of door bos, af en toe een stukje langs een weg. Glooiend landschap. Regelmatig over grondgebied van Natuurmonumenten. Onderweg een natuurtuin, waar je de kleine vuurvlinder kunt zien. Die zag ik niet, wel veel andere vlinders, die niet lang genoeg stil zaten om ze te fotograferen ( of heb ik geen geduld genoeg? ) .

IMG_0567

Ik liep de route tegen de klok in, en nam aan het eind de tijd om te lunchen bij Bron van Smaak, gevestigd op de binnenplaats van de woonwinkel Kieveen in de oude coöperatie in Loenen. De combinatie van tomatensoep met broodplankje met allerlei lekkers is een absolute aanrader. Mooie winkel trouwens ook. Ze zijn niet alle zondagen open, maar bij het startpunt de Groote Modderkolk (een open erf met zorgboerderij, theeschenkerij en beheerskantoor van Natuurmonumenten) kun je ook terecht in de theeschenkerij.

Klik hier voor meer informatie over het pad.

Wandelen op landgoed Tongeren

32307472_Unknown

Nieuwe wandelschoenen inlopen. Geen blaren, zijn ook precies de zelfde soort en maat schoenen als mijn oude, maar de schachten zijn nog zo stug. Na eerste lange wandeldag afgelopen zaterdag open plekje op mijn oude litteken. Dus beter de hele week dagelijks een paar uur lopen. Vanavond de groene paaltjesroute op landgoed Tongeren vanaf de parkeerplaats aan het van Manenspad (hier staat een plattegrond met de 3 paaltjesroutes) met een kleine uitbreiding. Heerlijk in de avondzon.

IMG_0515.JPG

Meer informatie

Noord-Hollandpad: Krommenie- Halfweg

APEK5491.jpg

Gisteren liep ik weer een etappe van het Noord-Hollandpad. Ik wil dit pad deze zomer afronden, Tonny en Annemarie zijn er dit jaar ook mee gestart en inmiddels al gevorderd tot Obdam. Ik ben al een paar jaar geleden begonnen en wil niet “ingehaald”worden. 🙂

GUSO3577.jpg

Ik begon in Krommenie bij het station. Het eerste deel van de wandeling voerde langs onderdelen van de Stelling van Amsterdam. Deze verdedigingslinie is aangelegd tussen 1880 en 1924, en bestaat uit forten, batterijen, dijken en sluizen met als doel zo nodig de vijand op afstand te houden van de hoofdstad als laatste toevluchtsoord van de regering door polders onder water te zetten en de vijand te beschieten.

HVKZ5540 Meer informatie

Naar het Pauperparadijs

Het pauperparadijs

Ik weet niet, of jullie het boek “Het pauperparadijs” van Suzanne Jansen gelezen hebben, zo niet, dan is dat een aanrader. Zij komt er toevallig achter, dat haar voorouders in Veenhuizen hebben gewoond, iets waarover altijd gezwegen werd. Aan de hand van de geschiedenis van haar familie, brengt ze in dit boek de geschiedenis van de armenkolonies tot leven.

Generaal Johannes van den Bosch had plannen om de armoede uit te bannen uit Nederland, en de armen te verheffen. Hij richtte de Maatschappij van Weldadigheid op, met als plan om sociaal zwakkeren een kans te geven om in Drenthe een nieuw leven te gaan opbouwen. Daar was immers land genoeg, wat nog ontgonnen kon worden. Eerst werden proefkolonies gesticht (Frederiksoord, Willemsoord en Wilhelminaoord), waar mensen op vrijwillige basis naar toe konden, een huisje en lapje grond kregen. Na 6 weken verklaarde hij het al tot een succes, wat het natuurlijk niet was, mensen waren moeilijk te bewegen uit vrije beweging uit de stad weg te gaan, en van boeren had men ook geen verstand.
Desondanks ging hij door met zijn plannen, Veenhuizen was de volgende stap, waar bedelaars, bedelaarsgezinnen en wezen uit Amsterdam naar toe gestuurd werden. Tussen 1818 en 1824 kocht de Maatschappij van Weldadigheid meer dan 2500 hectare in een gebied dat “Hollands Siberië” werd genoemd. Omdat er weinig animo was om hier op vrijwillige basis naar toe te gaan, gebeurde dit onder dwang, over de Zuiderzee werd men er via de Kolonievaart, welke hij liet graven, naar toegevoerd.
Het werd geen succes , tucht en hard werken, slechte voorzieningen, en vrijwel geen mogelijkheid om je er aan te ontworstelen.  In 1859 nam de Staat der Nederlanden de failliete boedel van de Maatschappij over en werden de gestichten omgevormd tot gevangenissen. Veenhuizen was daarna lange tijd een gesloten dorp, waar gevangenissen waren en mensen woonden, die daar werkten. Nu zijn er nog steeds gevangenissen, maar is het ook een museum dorp, met gevangenismuseum in de historische gebouwen van het 2e gesticht en veel monumenten. Op de begraafplaats liggen veel van de paupers anoniem begraven, vaak zelfs in massagraven.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik kwam hier al eerder met het Drenthepad, toen was het museum gesloten, liepen we wel rond in het dorp. Nu hadden we kaartjes voor de voorstelling, die gemaakt is n.a.v. het boek “het Pauperparadijs” en combineerden we dat met bezoek aan het museum (ook heel leuk om met kinderen te bezoeken) en een rondje door dorp en langs de begraafplaats. Het regende ’s morgens hard, anders hadden we een langere wandeling gemaakt (zie hier voor beschrijving en gpstrack) , maar vanaf 15 uur was het droog en tijdens de voorstelling zaten we zelfs in de zon.

IMG_0444Voorafgaand aan de voorstelling lieten we ons de pauperhap goed smaken. En echte paupers drinken de wijn natuurlijk uit een plastic glas.

IMG_0440

De voorstelling vertelt het verhaal van Teunis (een jongen, die door zijn ouders in een weeshuis gestopt is, omdat ze geen geld voor eten hadden, en tegen zijn zin naar Drenthe wordt gedeporteerd) en Cato (een dochter van een oud soldaat , die ivm een oorlogsverwonding daarna bewaker in Veenhuizen wordt) . Een verteller brengt de historie tot leven, en er worden ook links naar onze hedendaagse maatschappij gelegd. Het is een theaterspektakel : met acteurs, band, dansers, decors en mooie effecten. Je kijkt je ogen uit. Maar raakt ook erg onder de indruk van wat zich op die plek heeft afgespeeld. En realiseert je, wat een geluk je hebt met de plek/ tijd/ omstandigheden, waar je geboren bent en de kansen, die je daardoor hebt gekregen.

IMG_0447

IMG_0446

De voorstelling is nog tm 13 augustus in Veenhuizen te zien. We vroegen ons af, of er ook mensen uit de Randstad hiernaar toe kwamen. Nu las ik, dat de voorstelling volgend jaar in Carré komt te staan. Ben blij dat wij hem op historische lokatie gezien hebben. Een aanrader dus!

Klik hier voor achtergrondinformatie en informatie over de voorstelling.

Enkhuizen

Voorafgaand  aan een bezoekje in Noord-Holland eerst even een rondje door Enkhuizen gelopen. Ik kwam er toch langs en het is zo’n prachtig stadje met gebouwen uit de VOC tijd, havens, grachtjes, vestingwal, mooie bomen en terrassen aan het water. En wat ook zo fijn is: het is er lekker rustig. Niet verder vertellen dus.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Als je met de auto bent: gratis parkeren bij het station. En er is een gemarkeerde wandeling vanaf het station.

Smitsveen 

Vandaag net wat anders gelopen dan bedoeld, maar dan kom je wel op mooie plekjes. Smitsveen, bij Tongerense heide. 

B en B op Wieringen

IMG_0318

Mijn broer stuurde me vandaag een artikel uit het Noord Hollands Dagblad. Een interview met Wil, bij wie ik 2 keer gelogeerd heb op Wieringen in haar B en B. Mooi mens. Heerlijke plek. Hoop er nog vaker te mogen terug komen.

Pioenen 

Op een regenachtige dag is het genieten van de bloemen binnen: pioenen, die ik een week geleden kocht bij Deen in Medemblik.  Als ik op zondag op familiebezoek ga in Noord Holland , koop ik daar vaak bloemen. Niet voor niks al meermalen bekroond als beste bloemen supermarkt. 

Blij met het platteland

Gisteren nascholing in het AMC in Amsterdam. Auto daar geparkeerd, en daarna met metro naar vrienden, die in het centrum wonen. Ging lekker vlot zo, en was beregezellig. Eind van de avond met de metro terug om de auto op te halen. Het viel me toen nog meer op dan overdag, wat een betonnen woestenij het is bij AMC. Het ziekenhuis waar ik in Meppel werk, staat bij een natuurgebied, daar geniet ik elke keer weer van. Op de terugweg zag ik ook pas goed, hoeveel banen de A1 inmiddels heeft, overdag vol auto’s. Nu was het rustig, maar wel een stuk 50 km per uur rijden voor Amersfoort, omdat we over 1 baan werden geleid. Het laatste stukje , van Nunspeet naar Epe, reed ik ook rustig, maar met een andere reden: oppassen voor wild onderweg. En ja hoor, er stak een vos over en aan de kant van de weg stond een wild zwijn te eten. Blij dat ik weer thuis ben op het platteland.

Groot Frieslandpad: de eerste etappe

32042480_UnknownZaterdag zijn Tonny en ik met een nieuwe route gestart, het Groot Frieslandpad, een route die van West Friesland via Friesland , Drente en Groningen naar Ost-Friesland loopt. De kop is er af: van Bergen aan Zee via strand , duinen en bos naar Schoorl, daar afdalen naar de West Friese Omringdijk en via Schoorldam, Krabbendam, het Rijpje en Stroet naar Dirkshorn.

32042352_Unknown Meer informatie

Gelezen: “Een klein leven” van Hanya Yanagihara

AfbeeldingsresultaatVia een vriendin kwam ik bij dit boek. Het is een heel dik boek, duurde dan ook een tijd voor ik het uit had. Te dik vind ik. En eerst kon het me ook niet echt boeien, had moeite alle namen uit elkaar te houden. Het had echter een 5 sterren recensie in de NRC en was boek van de maand bij NRC. Toch maar door gelezen dus. Na ca 100 blz. zat ik er echter helemaal in, en dit weekend las ik het uit.
Is het een aanrader: niet echt. Heb ik spijt het te hebben gelezen: nee.

Thema’s in dit boek: het belang en de kracht van vriendschap. Maar ook, dat het verleden iemand zo kan beschadigen, dat het niet te helen valt.

Het boek heeft 4 mannen als hoofdpersoon, die elkaar leren kennen in hun studententijd. Een soort “sex in de city “figuren, maar dan mannen, worden zeer succesvol en rijk. 1 ervan is gehandicapt, en geleidelijk kom je er achter, dat de oorzaak gelegen is in gruwelijke dingen uit zijn verleden, die blijvende schade hebben opgeleverd en die hij niet vertellen kan. Hij wordt omringd door vrienden, geadopteerd door een stel, wat hun zoon verloren heeft, is succesvol in zijn werk als advocaat, krijgt een relatie met zijn beste vriend, maar heeft moeite met vertrouwen, intimiteit en verdrijft de pijn door automutilatie. En de ellende houdt niet op, na een aantal gelukkige jaren sterft zijn partner. Hoe het boek afloopt, laat zich raden.

Wat ik vind van het boek: het is allemaal te veel. Te veel pagina’s, te veel gruwelen, de personages te zwart wit (goed of fout), de entourage te veel “the rich and famous”. Maar als je er een keer in zit, blijft je wel doorlezen, en de ellende, die de hoofdpersoon meemaakt, beneemt je de adem.

 

Op zoek naar het zinkviooltje

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In gebieden, waar zink in de grond zit, tref je speciale planten aan, bijvoorbeeld het zinkviooltje. Ook langs de Geul zou je deze moeten kunnen aantreffen, ik heb het echter nog nooit gezien. Dus op advies van 2 leden van KNNV Apeldoorn, ging ik naar Kelmis, net over de grens bij Vaals in België. Hier groeien op het terrein van een voormalige zinkmijn de zinkviooltjes volop. Ook verder is het een mooi gebied, mooi bos, en veel bloemen in de weide.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En canadeze ganzen heb ik nog nooit van zo dichtbij kunnen fotograferen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Hier een link naar de route, die ik als basis gebruikte.

Wandelen in Zuid-Limburg

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik  ben een paar dagen naar Zuid-Limburg geweest om te wandelen. Ook deze keer logeerde ik bij de Smidse, net buiten Epen. Een fijne plek, mooi terras en je steekt de weg over en het wandelen kan beginnen. Enige nadeel: ontbijt is vanaf 8.30 en je kunt niet zelf koffie of thee zetten op je kamer. Dus geen koffie voor de vroege ochtendwandeling. Maar bij het ontbijt smaakt het dan extra lekker.

OWTN4993

Meer informatie