Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Boeken’

Leestip: Flessenpost uit Reykjavik van Laura Broekhuysen

De schrijfster, violiste opgegroeid in Zutphen, is met haar IJslandse man geëmigreerd naar IJsland, en woont met man en 2 kinderen afwisselend in een huis aan een fjord en in de stad. Het boek is een combinatie van observatie van en reflectie op het leven daar. Prachtig taalgebruik. Heel mooie beelden.

Murat Isik: mijn moeders strijd

Had nog nooit iets van deze schrijver gelezen, maar dit zal niet het laatst boek zijn, wat ik van hem las. Het is de uitgebreide versie van het boekenweekgeschenk, over zijn moeder en haar emancipatie. Wat een sterke vrouw.

Leestip: “Uit het leven van een hond” van Sander Kollaard

Wat een prachtig boek is dit. Het beschrijft een dag uit het leven van een man en zijn hond, die ziek blijkt, de dingen die gebeuren, de herinneringen, die boven komen,en een vooruitblik op wat gaat komen. Existentiële vragen komen ook voor.

Een dag, die geleefd werd. Prachtig geschreven, een boek om nog eens te lezen.

Wanneer de lente komt, en als ik dan al dood ben, zullen de bloemen net zo bloeien en de bomen (Fernando Pessoa)

Leestips

Deze tijd , waarin we meer thuis zijn, nodigt uit tot wandelen, tuinieren, klussen, maar ook tot lezen. Hier de boeken, welke ik de laatste weken gelezen heb.

Als je net als ik genoten hebt van de serie Tokidoki, of net als ik ooit nog eens naar Japan wilt, dan is dit een heel leuk boekje. Heel gevarieerde onderwerpen komen aan de orde, en natuurlijk ook taal. Wat is het een totaal andere cultuur is dat. En die taal, wat vreselijk moeilijk om te leren

Over een eenzaam jongetje in Zeeland , die steun vindt bij vogels, waar hij tegen praat. Speelt zich af eind jaren vijftig. Met mooie vogeltekeningen.

Heerlijke IJslandse detective, als van ouds goed.

Weer een deel van de Sebastián Bergman serie, zich afspelend in Zweden. Achter elkaar uit gelezen.

Ik heb het beste voor het laatst bewaard. Dit boekje las ik in. 1 ruk uit. Over een weduwnaar in 19e eeuw Pennsylvania, die zijn tienjarige dochter achter laat om nav een krantenartikel over gevonden botten van mammoeten naar het westen trekt omdat hij denkt dat dit soort dieren mogelijk nog wel leven. Je volgt hem en zijn dochter, hoofdstukken wisselen elkaar af. Het tweede deel van zijn reis wordt hij vergezeld door een Indiaan.Het is spannend, intrigerend , zit ook humor in, prachtige natuurbeschrijvingen, het is een queeste, het is een Odyssee, het is een verhaal met een verrassend , mooi en schokkend einde. Lees dit boek! Het is ook nog eens prachtig uitgevoerd met heel mooie omslag.

Gelezen: “Een klein leven” van Hanya Yanagihara

AfbeeldingsresultaatVia een vriendin kwam ik bij dit boek. Het is een heel dik boek, duurde dan ook een tijd voor ik het uit had. Te dik vind ik. En eerst kon het me ook niet echt boeien, had moeite alle namen uit elkaar te houden. Het had echter een 5 sterren recensie in de NRC en was boek van de maand bij NRC. Toch maar door gelezen dus. Na ca 100 blz. zat ik er echter helemaal in, en dit weekend las ik het uit.
Is het een aanrader: niet echt. Heb ik spijt het te hebben gelezen: nee.

Thema’s in dit boek: het belang en de kracht van vriendschap. Maar ook, dat het verleden iemand zo kan beschadigen, dat het niet te helen valt.

Het boek heeft 4 mannen als hoofdpersoon, die elkaar leren kennen in hun studententijd. Een soort “sex in de city “figuren, maar dan mannen, worden zeer succesvol en rijk. 1 ervan is gehandicapt, en geleidelijk kom je er achter, dat de oorzaak gelegen is in gruwelijke dingen uit zijn verleden, die blijvende schade hebben opgeleverd en die hij niet vertellen kan. Hij wordt omringd door vrienden, geadopteerd door een stel, wat hun zoon verloren heeft, is succesvol in zijn werk als advocaat, krijgt een relatie met zijn beste vriend, maar heeft moeite met vertrouwen, intimiteit en verdrijft de pijn door automutilatie. En de ellende houdt niet op, na een aantal gelukkige jaren sterft zijn partner. Hoe het boek afloopt, laat zich raden.

Wat ik vind van het boek: het is allemaal te veel. Te veel pagina’s, te veel gruwelen, de personages te zwart wit (goed of fout), de entourage te veel “the rich and famous”. Maar als je er een keer in zit, blijft je wel doorlezen, en de ellende, die de hoofdpersoon meemaakt, beneemt je de adem.

 

Marathoninterview: Chris de Stoop

Vandaag een dag met mijn moeder op bezoek bij familie in Friesland. De lange rit van mijn huis naar de kop van Noord Holland, en ook de rit terug naar huis , heb ik via een podcast op mijn telefoon, die ik kan afspelen via de autoradio, geluisterd naar een 3 uur durend interview van Bram Vermeulen met  Chris de Stoop, journalist, schrijver, boerenzoon.

Ik schreef eerder over zijn laatste boek” Dit is mijn hof” (zie hier ). Dit lange interview gaat ook over andere boeken, welke hij schreef en andere periodes uit zijn leven. Wat kan radio mooi zijn. Om het interview te beluisteren, klik hier

Argentijnse avonden, Carolijn Visser

Argentijnse avonden

Heerlijk om weer een mooi boek te hebben. Het is wel niet meer zo warm, dat ik niets anders kan doen, maar toch heb ik vandaag en gisteren een groot deel van de dag zitten lezen. Van Carolijn Visser las ik al meerdere boeken, met name reisverhalen. In dit boek vertelt ze het levensverhaal van een emigrantengezin. Ze won er de Bob den Uijlprijs 2013 mee voor het beste journalistieke reisboek van het afgelopen jaar. Een terechte winnaar, een meeslepend boek.

Lees verder

Ventoux van Bert Wagendorp

VentouxWat een hitte, als ik even loop begin ik al te zweten. Maar gelukkig hoefde ik vandaag niet te werken of wandelen, dus had ik tijd om op het terras onder de bomen met drinken onder handbereik mijn boek uit te lezen. Het paste helemaal bij het seizoen, een boek over mannenvriendschap, wielrennen, de Mont Ventoux, en hoe een dramatische gebeurtenis na jaren in een ander licht komt te staan en afgerond wordt.
Deed me een beetje denken aan Grip van Stefan Enter, daar was ook sprake van een reünie na een dramatische gebeurtenis.
Lekker vakantieboek. Goed verhaal. Het boek is overigens begonnen als filmscenario, wat de schrijver, sportjournalist bij de Volkskrant,  uitgewerkt heeft tot een boek.

Leestip: Dit zijn de namen

 Dit weekend heb ik de tijd genomen om het nieuwste boek van Tommy Wieringa te lezen. Het is een prachtig boek, wat stof tot overdenking biedt . Twee verhaallijnen komen bij elkaar: een groep mensen, die elkaar niet kent,  is op drift over de steppe, door mensensmokkelaars hier achter gelaten, in de verwachting de grens over gebracht te zijn, op zoek naar een beter leven. De tweede lijn is een oudere politieman in een Soviet staat, die zijn joodse wortels herontdekt. Na vele ontberingen, komen de 5 overlevende vluchtelingen aan in de stad, waar de politieman werkt. Je ziet een parallel tussen de tocht door de woestijn van de joden in de bijbel, en deze groep , welke het hoofd van een van hen,die een van hen vermoord heeft, als een soort talisman en object van verering meenemen. Een boek om nog eens te herlezen. Terechte winnaar van de Libris Literatuurprijs in mijn ogen.
Wat de titel betreft: het boek Exodus, wat over de 40 jarige tocht door de woestijn gaat, begint met “dit zijn de namen van de zonen van Israël”.

Boeken: “ik woonde in een grot”

Vooruitlopend op mijn reis later dit jaar naar Jordanië, waar ik o.a. Petra hoop te bezoeken, las ik het boek “ik woonde in een grot”van Marguerite van Geldermalsen.
Als jonge vrouw uit Nieuw Zeeland raakte ze verliefd op een bedoeïen uit Petra, die daar in een grot woonde. Ze trouwde met hem, en vertelt over haar haar dagelijks leven tussen de bedoeïenen. Het was een geslaagd huwelijk, wat ruim 20 jaar duurde en tot een einde kwam door het overlijden van haar man. In het boek geeft ze een kijkje met westerse blik in het leven van de mensen daar. Ik had me niet zo kunnen aanpassen. Op het laatst vond ik het wel wat langdradig worden. Inmiddels wonen de bedoeïenen in Petra niet meer in de grotten, ze zijn gedwongen te verhuizen.
Verheug me erg op de komende reis, combinatie van wandelen en cultuur met HT wandelreizen.

Tonio, een requiemroman

Soms heb je een boek, wat je in één ruk uit wilt lezen. Bij andere boeken kan ik dat niet. Dat was ook het geval bij Tonio van A.F.Th. van der Heijden. Het boek was te pijnlijk om achter elkaar door te lezen. Het is een requiemroman, die hij geschreven heeft nadat zijn enige zoon door een verkeersongeval om het leven kwam. Het boek is deels gebaseerd op dagboekaantekeningen en verhaalt van het diepe, hartverscheurende verdriet van de schrijver en zijn vrouw na het overlijden van hun zoon. Minitieus wordt alles beschreven en het gebeurde gereconstrueerd. Ook veel herinneringen aan vroeger worden opgehaald.
Een vreselijk (goed) boek.

De hemel bestaat niet

Onder de salontafel en op de onderste planken van de boekenkast liggen stapels nog te lezen boeken. Voor op vakantie had ik er 1 mee genomen. Dat was” De hemel bestaat niet” van de NRC journaliste Jannetje Koelewijn. Het is de levensgeschiedenis van haar ouders, prachtig een tijdsbeeld schetsend. Veel herkenning. Mooi boek over sociale stijging, verlies van geloof maar ook niet kunnen loslaten en verwijdering tussen echtelieden. Voor de krant interviewde ze zakenlieden, voor dit boek haar vader, dit overigens op zijn verzoek.