Spring naar inhoud

Posts from the ‘Muziek en Theater’ Category

Muziek is een universele taal

Zondag 13 maart naar concert geweest in Zwolle, Phion met als dirigent Alpesh Chauhan en als soliste op viool de Russische Alena Baeva met het vioolconcert van Tchaikovsky en Brahms 2. Prachtige muziek, maar het meest ontroerend was dat ze begonnen met Melody van de Oekraïense componist Skoryk, waarbij de soliste bij de violisten zat en meespeelde. Deze muziek wordt nu in veel landen uitgevoerd. Kippenvel. Wat een verschrikking in dat deel van de wereld, ik kan er met mijn verstand niet bij, zo zinloos. Alleen maar verliezers.

Passie voor Bach

De oorlog in de Oekraïne beheerst het nieuws. Ik ben er ook veel mee bezig in gedachten, als ik wakker word kijk ik eerst op de telefoon. Wat een verschrikking. Maar gelukkig schrijnt de zon en is er muziek, Bach biedt hoop en troost. Vandaag naar het ensemble Himmelsburg in Zwolle, het mooist vond ik het vioolconcert in E met Carla Leurs op solo viool. De wereldlijke cantates van Bach vind ik minder dan zijn kerkelijke, maar wel mooi gespeeld en gezongen.

Koffieconcert

Zondag 13 februari een koffieconcert in Odeon in Zwolle. Leuk concept: eerst koffie met taart, daarna mooie muziek. Deze keer Lisa Jacobs op viool en Lauma Skride op piano. Muziek van Schubert, Clara Schuman, Brahms. Mooi concert al prefereer ik Bach. Tja, dat gaat volgens mij nooit veranderen .

Naar de opera, eindelijk weer

10 februari ben ik met Hans naar de Reisopera geweest, voorstelling Giulio Cesare in Egitto van Händel. Heerlijke avond, wel hele zit. We moesten In verband met coronamaatregelen voor 22uur het pand uit zijn, dus de voorstelling begon om 18 uur al. Mooie muziek, goede zangers en ook humor. De regiseur, die tevens dirigent was, had het gesitueerd in begin vorige eeuw, Indiana Jones achting. Nu hopen dat een volgende keer de zaal weer vol mag zijn.

Naar ballet: Casablanca door Scapino

We mochten weer naar het theater, gisteravond naar Scapino. De voorstelling Casablanca is geïnspireerd op de beroemde film. Er werd gebruik gemaakt van geluid en muziek uit de beroemde film, gecombineerd met Marokkaanse muziek. Centraal in beeld een grote draaischijf, nou daar werd ik draaierig van, vooral als er veel dansers op draaiden en wervelden. Ik vond het verhaal ook niet zo duidelijk. Al met al viel het mij wat tegen. Heb mooiere voorstellingen van hen gezien.

Concert van vaders en dochters

Wat een leuk concert woonden we op 12 december bij in theater Odeon in Zwolle. Dana Zemtsov en Anna Fedorova, beide gevierd solisten, speelden tijdens dit concert samen met hun vaders Mikhail Zemstov en Borys Fedorov vnl. Russische muziek.

Zowel Dana als Anna komen uit families van musici. Hun ouders zijn ook altviolisten of pianisten, net als hun dochters. Eerst speelden de vaders, dan de dochters, dan vader met dochter en tot slot met z’n vieren. En qua muziek, speelden ze stukken, die verbonden waren met hun levensgeschiedenis

La Traviata door de Reisopera

De opera La Traviata zag ik tweemaal eerder, eerst bij de Nederlandse Opera in Amsterdam, en in 2017 bij de Reisopera. Wat ik me van de laatste voorstelling herinner is, dat er een dubbellaag te zien was, waarin we Violetta, de hoofdpersoon (een courtisane) als kind te zien was, en de eindeloze sterfscène tussen de verhuisdozen, want sterven gaat bij een opera er heel anders aan toe, dan in het echte leven.

Deze keer voerde de Reisopera het stuk op zonder koor en met kleiner orkest, een pocketopera wordt het genoemd. Alle bekende aria’s zaten er in, maar door weglaten van oa koorpartijen duurde de voorstelling maar 90 minuten. En is zo een stuk goedkoper, kan in kleinere theaters opgevoerd worden, is geschikt als instapopera, en is meer coronaproof dan zo’n vol toneel met zingende mensen.

Bij de Reisopera krijgen jonge / beginnende theatermakers een kans middels de Reisopera Concept Challenge. Voor Dorine van Genderen was het haar eerste opera regie. Onder de douche bedacht ze het concept. Wat zijn heden ten dage een relatie, die moeilijk geaccepteerd wordt? Violetta was deze keer dan ook geen courtisane, maar een transgender, en stierf niet aan tbc, maar aan de gevolgen van een geslachtsveranderende operatie. Maar wel als vrouw, ze was geworden, wie ze was. Dit gebaseerd op het leven van Lily Elbe, de eerste transvrouw, die zich had laten opereren.

Het decor was ook een prijswinnend ontwerp, Judi Weideli was de ontwerper. Slim gedaan, orkest van 7 personen met dirigent achter op toneel, een cirkel met hieraan hangende witte vitrage ervoor, die je meer of minder open kon schuiven, of er af kon trekken, en waarbinnen het verhaal zich afspeelde.

Wat vond ik er van: Verdi is niet mijn favoriete operacomponist ( maar kan me wel voorstellen, dat hij enorm succes had en heeft, ik had echt de neiging te gaan meezingen bij bepaalde aria’s) maar ik heb wel genoten van het geheel. Het concept met de transvrouw kwam eigenlijk heel “normaal” over. Voor mijn gevoel had Violetta wel af en toe wat moeite met hard- hoog, ik vond dat wat schel klinken.

De volgende opera’s, waar de Reisopera Zwolle mee bezoekt, verheug ik me op, ken ze nl niet. Giulio Cesare met muziek van Händel en Bruid te koop, een komische opera van Smetana in Nederlandse vertaling.

La Bohème door de Reisopera

De coronatijd maakt ook creatief. Bij de Reisopera maken ze ook pocketopera’s, 75 minuten, het verhaal tot de essentie terug gebracht, de beroemde aria’s behouden, alles in modern jasje met een paar zangers en musici zonder grote decors.

Deze opera van Puccini over 4 arme studenten in Parijs en hun buurmeisje, de liefde en de dood , was een groot succes in Zwolle. Het publiek was heel enthousiast, lekker volle zaal ook. En bij de parkeerautomaat kwam ik een man tegen, die zijn eerste opera had gezien en het prachtig vond. Misschien zien we hem volgende week bij La Traviata?

Introdans : Tutti

Introdans, het ensemble voor moderne dans uit Arnhem bestaat 50 jaar. En dat werd gevierd met 2 balletten, in Memoriam en Cantata , heel verschillend, maar beide prachtig.

In Memoriam hypnotiserend

Cantata uitbundig, een volksfeest .

We hebben genoten in een vol Spiegeltheater in Zwolle. Voor het eerst weer, dat ik in zo’n vol theater zat sinds uitbreken van Corona. Hopelijk blijft sit ondanks stijgende besmettingscijfers met testen voor toegang mogelijk.

Orkest van de 18e eeuw: die Zauberflöte & der Schauspieldirektor

Als het niet kan in tijden van Corona, zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. En wat kan dat leiden tot een leuke voorstelling.

Op 16 oktober zagen we in Zwolle een gelegenheidsstuk door het Orkest van de 18e eeuw, wat na het overlijden van Frans Brüggen gelukkig toch door gaat, met mooie aria’s uit die Zauberflöte en der Schauspieldirektorin. Met Roberta Alexander als directeur, die audities afneemt voor deze 2 opera’s. Komisch, leuk, en mooi gezongen.

De Mariavespers van Monteverdi door het Margaretha Consort

Zo fijn om weer naar concerten, theater en musea te kunnen. Ik heb cultuurhonger. Elke vrijdag krijg ik een mail van de Zwolse theaters, van wat er bij geboekt is, dan overleg ik met Hans, een oud collega met wie ik vaak naar voorstellingen ga, en wordt er weer iets gereserveerd.

Deze keer ging ik alleen, ik weet niet waarom. Waarschijnlijk omdat ik dit concert voor volgend jaar in Zutphen gereserveerd had. Ging niet door, Corona. En verschoven naar dit jaar, maar de datum in Zutphen kon ik niet. Maar ze kwamen ook in Zwolle, nog dichterbij. En wat was het bijzonder om deze muziek een keer live te horen. Margaretha Consort, het was weer prachtig . Ik kom graag weer bij een voorstelling van jullie.

Vakantie in Nederland

De laatste 2 weken van september had ik vakantie. Mijn reis naar Georgië, die voor vorig jaar gepland stond, ging natuurlijk ook dit jaar niet door. Wat dan? Had aanvankelijk het plan dan te gaan fietsen in Frankrijk. Het had prima gekund, en ben gevaccineerd, maar toch er voor gekozen in Nederland te blijven. Coronamaatregelen veranderen regelmatig en besmettingsniveaus ook. Dit gaf rust, kon ik plannen maken. En heb er geen spijt van gehad, wat is Nederland mooi. En ik had ook nog eens prachtig weer. De enige regendag had ik al een binnen activiteit gepland. En de laatste dag thuis regende het ook, prima als overgangsfase naar het werkende leven.

Het eerste weekend ben ik naar het Singermuseum in Laren geweest en naar een Bach concert in Zwolle. Hier schreef ik al over in een eerder blog. Daarna eerst naar Noord Nederland. Ik verbleef 2 nachten in D’Olle Pastorie in Vierhuizen bij het Lauwersmeer, een perfecte uitvalsbasis . Ik was er nu voor de derde keer en verwacht er zeker vaker te komen. De eerste dag heerlijk wezen vogelen rond het Lauwersmeer.

Dinsdags eerst naar het Fries Museum voor de tentoonstelling Icons, allemaal portretten uit the National Portrait Gallery in Londen, aangevuld met werk uit eigen collectie. Heel verschillend, van koninginnen van weleer tot hedendaagse beroemdheden. Toch viel het mij wat tegen.

De reden om naar het noorden te gaan was echter, dat ik een kaartje had voor de Wadopera, voorstelling van Peter Grimes in de open lucht aan het wad bij Paesens en Moddergat. Alles was heel goed geregeld. Binnendijks kon je vooraf wat eten, daar kwam ik nog2 dorpsgenoten tegen. Er was een trap over de dijk gebouwd, waarbij de dijk niet beschadigd mocht worden. Aan de andere kant was een grote tribune gebouwd, waarvandaan je de opera kon zien en horen. Warme kleren aan, en evt een dekentje mee, want het was een lange zit, ruim 2.5 uur zonder pauze.

Geleidelijk stoomde het vol, en ondertussen ging de zon onder. Een prachtig gezicht.

Het verhaal van Peter Grimes speelt zich af ineen vissersdorp. De zanger, die Peter Grimes vertolkte komt uit een Fries vissersgeslacht vlakbij , dus wat een goede casting. De muziek was prachtig. Er werd heel mooi gespeeld en gezongen. Ik zat alleen wel ver van het podium af. Maar als dan ondertussen de maan ziet verschijnen, is dat wel heel bijzonder.

De aftocht van de vele bezoekers ging goed gereguleerd. Je moet er niet aan denken, dat er een opstopping ontstaat omdat er iemand valt op de trap. Voor mensen die echt slecht ter been waren , was overigens vervoer geregeld. Je stond dus nog een tijd te wachten ( wij dachten als eersten weg te kunnen, maar waren de laatsten). Niet erg, kon je met andere bezoekers de voorstelling bespreken. En grappig: Fries praten met in Twente wonende zussen , die daar als kind heen gegaan waren en thuis nog altijd Fries spraken. Beetje vergelijkbaar als bij ons, wij zijn ook, terwijl we in Noord-Holland woonden, Friestalig opgevoed, maar ik spreek met broer en zussen nu wel altijd Hollands.

Ik was blij dat ik na de opera niet nog helemaal naar Epe hoefde te rijden. Vierhuizen was niet ver, nog een borrel en lekker geslapen. De volgende dag weer een heerlijk ontbijt aan de grote tafel met een paar andere gasten, dat vind ik daar altijd erg gezellig. Daarna richting Dollard om te wandelen in de Breebaartpolder en bij het kijkscherm op de dijk naar de zeehonden te kijken , die daar in een grote groep op een zandbank vlak bij de kust liggen. Zag er nog nooit zoveel van zo dichtbij. Nog even doorgereden naar de Kiekkaaste , hoorde veel baardmannetjes, maar zag ze niet in het riet. Bij de sluis onverwacht lekkere koffie en appeltaart voor ik terug reed naar Epe, er stond een mobiele barista, die had het druk.

Na een nachtje thuis vertrok ik naar Laren in Gelderland. Ik logeerde er in B&B Erve de Bongerd . Ik had er een prachtig huisje voor mij alleen met alle privacy. ‘s Morgens werd er een mand met heerlijk ontbijt gebracht en het weer was dusdanig, dat ik alle dagen buiten ontbeten heb.

Ik heb hier veel gefietst, langs de Berkel, door de bossen , langs de vele kastelen in dit gebied. Mooie dorpjes ook, o.a. Almen en Vorden. Met trekpontje naar de Staringkoepel. Wandelen rond landgoed Verwolde met de oude boom. Helaas kon je de dag dat ik daar was de tuin niet bekijken .

Ook een dag naar Zutphen gefietst. Onderweg gestopt om te wandelen op de Gorsselse heide, een voormalig defensie terrein, mooi gebiedje. Ze waren bezig met natuuronderhoud.

In Zutphen lekker rond gelopen, terrasje gepakt, en de Walburg kerk bekeken. Ook rondleiding in de Librije, gebouwd tussen 1561 en 1564, waar de boeken nog aan de ketting liggen. Je mocht er geen foto’s maken, maar als je eens in Zutphen bent is het een aanrader. De hedendaagse bibliotheek in een kerk trouwens ook. Stuk langs de IJssel gefietst en dan weer via bossen naar mijn huisje. Je had er een oven en kookplaat, dus ben ‘s avonds nooit uit eten geweest.

Ik heb op een zonnige dag ( in T-shirt op de ebike, dan moet het wel echt lekker warm zijn) de 8 kastelen route gefietst. Kwam op plekken, waar we eerder gewandeld hebben. Die zondag was het overal wel erg druk. Maar ik had geluk, bij kasteel Hackfort was nog 1 tafeltje vrij op het terras. Heerlijk geluncht en daarna daar een mooie wandeling gemaakt. En eindeloos vlinders gefotografeerd in de moestuin, er waren zoveel dagpauwogen. Blij was ik dat het lukte een kleine vuurvlinder vast te leggen. Prachtige plek, ik ben er ook wel eens geweest in voorjaar, dan bloeien er stinzenplanten.

Na 5 dagen Achterhoek voor 2 nachten naar huis. Ook wel weer fijn. Heb deze vakantie ook tijd gehad om te lezen. Ik las “het Hollandse huis” van Ann Patchett , een psychologische roman over een broer en zus, die steeds terug gaan naar het huis van hun jeugd. Mooi boek. Verder las ik de Camino van Anya Niewierra, over een vrouw uit Limburg, wier man op de Camino onverwacht suïcide pleegt. Zij volgt zijn voetsporen, eerst naar zijn wortels in voormalig Joegoslavië, waarbij hij niet blijkt te zijn, wie hij zei, dat hij was, en daarna op de Camino, om te weten, wat er gebeurd is. Spannend, en geeft ook inzicht in geschiedenis.

Als laatste ging ik naar Twente. Dat begon met de enige regendag van de vakantie. Geen punt, er stonden binnen activiteiten op het programma. Als eerste naar het Rijksmuseum Twente, daar was een tentoonstelling met werk van Artemisia Gentileschi, een beroemde schilderes uit de barok. Ik had pas over haar gelezen en het was erg leuk om haar werk nu in het echt te zien. Thema was vrouw en macht. Er waren dan ook meerdere schilderijen te zien met mythische of Bijbelse figuren, zoals op onderstaand schilderij. Natuurlijk ook nog even in de rest van het museum rondgekeken. Lekker rustig, genieten.

Daarna naar de Reisopera. Ik mocht hier met nog een paar mensen een kijkje achter de schermen werpen bij hun productiebedrijf, waar de decors, kostuums en pruiken gemaakt werden en wordt gerepeteerd. Heel boeiend. En fijn dat we voor de 3 komende voorstellingen kaartjes hebben.

Ik overnachtte in Twente in b&b erve Leusink bij Losser. Had er een heel huis voor mij alleen, en ‘s morgens kwam Annemarie het ontbijt brengen. Ik verbleef hier 3 nachten. Ben op familiebezoek geweest in Weerselo, heb nascholing bijgewoond in Zenderen, naar vogels gekeken bij de Oelemars, gefietst in het mooie Twente met uitstapje naar het zeer dichtbij gelegen Duitsland , met Kaffee mit Kuchen in Bad Bentheim en gewandeld rond Lonneker. En als klap op de vuurpijl nog ijs gegeten in de Lutte met Truus Wijnen, na Pieter Omtzigt de bekendste Twentenaar. Zag zoveel mensen wandelen met een boekje of krantenartikel met route van haar in de hand.

Zaterdag in de loop van de middag terug naar huis, heerlijke vakantie gehad. Zondag regendag, kon ik er aan wennen, dat de vakantie voorbij was.

Bach in Zwolle

Een aantal (voormalige) musici van Phion, het orkest van Gelderland en Overijssel hebben het Ensemble Himmelsburg opgericht en spelen werken van Bach op zondagen in Zwolle en Enschede. Na een tijd dat het niet kon, waren ze nu weer te horen, een prachtig concert met Carla Leurs, Pieter Dirksen, Carola Ligt en David van Laar als solisten. Mooie muziek, waarbij voor mij het 5e Brandenburgse concert er boven uit stak. De data van de volgende concerten staan al genoteerd.

Roctet in Epe

Het eerste concert in Epe na een jaar van stilte door Corona was Roctet in de grote Kerk. Je zou denken rockmuziek, maar het is een strijkoctet met musici uit het Radio Filharmonisch Orkest. Het was ook hun eerste concert weer na het begin van de Corona pandemie. Ze speelden werk van Nikolay Afanasyev en van Felix Mendelssohn-Bartholdy. De 8 strijkers klonken samen soms als een heel strijkorkest.

“Voices from within the orchestra “ door Phion

Donderdag leuke avond gehad in Zwolse theaters. Iets werd opgevoerd. Centraal stond de componiste pianiste Louise Ferenc, die omdat ze een vrouw was ten onrechte veel minder bekend is geworden. Haar 3e symfonie werd uitgevoerd. Daaraan voorafgaand 3 vrouwen uit het orkest, die met anderen een persoonlijke opvoering gaven. Humor , verrassend, gedurfd, mooi. En de gastvrijheid in het theater was weer top.

“Mansholt” door toneelgroep Jan Vos

Ik ben eerder naar de voorstelling Gas over de gaswinning in Groningen geweest door deze toneelgroep, nu namen ze de voorstelling Mansholt in reprise,welke alleen maar meer actueel is en ze kwamen naar Deventer, dus ik besloot te gaan.

Mansholt, opgegroeid in Groningen als boerenzoon, later naar de Wieringermeer gegaan, net als mijn grootouders met gezin, na de oorlog gevraagd om minister van Landbouw te worden, en vervolgens eurocommissaris, die aan het eind van zijn carrière agv het rapport Grenzen aan de groei over de gevolgen voor klimaat, terugkomt op zijn beleid van schaalvergroting. Dit gecombineerd met een crisis in zijn huwelijk, relatie met een stagiaire, vormt onderwerp van deze voorstelling. Heel goed gespeeld met ster rol voor Helmert Woudenberg. En heel actueel. Vooraf talkshow met oa Caroline van BBB.

Oranjewoudfestival 2021: wat fijn dat het weer kon

Wie had kunnen bedenken, dat we zo lang met veel beperkingen zouden moeten leven, toen het Corona virus begin 2020 de wereld in zijn greep kreeg. Wat een leed ook door ernstige ziekte, sterfgevallen, hoge werkdruk in de zorg en psychische klachten als gevolg van eenzaamheid of een leven wat op een soort van pauze gezet is.

Geleidelijk begint er weer wat meer te kunnen. En zo kon het Oranjewoudfestival dit jaar wel door gaan, niet met Pinksteren maar van 19 tm 22 augustus. Goed georganiseerd, het voelde veilig aan. Je moest aantonen gevaccineerd te zijn, of minder dan 24 uur ervoor negatief getest, of herstel van Covid19. Dit elke dag weer dmv een armbandje of check bij concert locatie. En doordat alles heel ruim opgezet was geen rijen bij de horeca. Alles was ook buiten, dus goede ventilatie. En in de grote tent, welke met oude oma stoelen en 2 persoons bankjes was ingericht, zat je ook niet dicht op elkaar.

Ik heb genoten van het gevarieerde aanbod van muziek. Te beginnen op de regenachtige donderdag met een gratis concert van Kapok in de Overtuin, een trio wat bezig is met hun afscheidstournee. Vrolijke muziek, lekker ritme, aparte combinatie met een blazer, gitarist en slagwerker. Daarna naar het concert van the Swingles, een groep jonge Britse zangers, alles acapella, ze maakten er een mooie show van.

Vrijdagochtend eerst lekker fietsen in de Lindevallei. Daarna een wandeling door het bos met koptelefoon met muziek op (Pelgrim van Lotte Pen) eindigend op een open plek, waar Lotte op haar saxofoon stond te spelen. De enige bui van die dag viel op dat moment, gelukkig stond Lotte wel onder een tentje, ik ging maar een beetje onder een boom staan, want had geen regenjas mee.

Daarna op de fiets naar de Eco Kathedraal in Mildam voor de voorstelling Inner Voice van Cora Burggraaf. Je dwaalde er met weer een koptelefoon door en hoorde over het leven van Elsa van Diepenbrock, die zich ten dienste had gesteld aan haar man, de componist Alphons van Diepenbrock. Haar eigen stem werd een innerlijke stem. Onderweg kwam je bij een huisje, waar Cora/ Elsa zong.

Vervolgens naar Rachmaninov Forever door Johannes Moser op cello en Andrej Korobeinikov, een prachtig concert met cello sonate in g kleine terts en vocalise. Eens zien of ik dit als 24 bits kan downloaden, want deze muziek kende ik nog niet. Heb wel veel cello muziek thuis. Prachtig instrument.

Maar na dit concert was het nog niet afgelopen, na een lekkere Flammenkuchen begon de nacht van het park. We werden in 2 groepen verdeeld, ik begon in de Overtuin. Deze was sprookjesachtig verlicht en op verschillende plaatsen waren performances. Daarna liep je naar de andere locatie via een route langs de weg, welke met brandende waxinelichtjes in jampotjes was aangegeven, naar de grote tent in de tuin bij de Oranjerie van Oranjestein voor een concert van Rembrandt Frerichs en zijn ensemble Kayhan Kalhor op zijn knie viool. Ik had hen, net als veel van de musici bij dit festival al eerder gehoord bij Podium Witteman. In het pikkedonker terug naar Hotel Tjaarda, waar ik logeerde.

Zaterdag eerst naar Museum Belvedere om te genieten van mooie kunst. Hier schreef ik al over in eerder blogje. Deze dag was een en al zon. Eerst beklom ik de uitzichttoren in het bos, waarbij je al lopend stemmen hoorde via luidsprekers, die op verschillende plaatsen waren opgesteld. Bovenop de Belvedere kwam alles bij elkaar, hoorde je de hele compositie . Soprano Panorama heette het. Het was een van de meest bijzondere ervaringen deze dagen.

Als volgende een Surround concert van Johannes Moser op een elektronische cello. Je wandelde er door het prachtige bos naar toe. Om de musicus heen stonden speakers, de bedoeling was dat je binnen de cirkel speakers stond of liep te luisteren. De moderne muziek kon me niet bekoren en ik had nog meer op mijn programma, dus ben gaan wandelen. Boterhammen gehaald bij Tjaarda, want bij de daarop volgende concerten in de grote tent had ik geen tijd om naar de Overtuin , waar de food trucks stonden, terug te gaan.

Genoten van Die Kunst de Fuge van Bach met Holland Baroque en dacht voor de zoveelste keer: Bach is mijn favoriete componist.

Even de tent uit, en terrein overlopen en weer aansluiten in de rij voor controle voor volgende concert, Noa Wildschut en het Scandinavische Boyd’s Caféorkester. De jonge violiste Noa treedt elk jaar op, haar ook is artistiek directeur van het festival, en ze had, zoals elk jaar , haar fanclub in de tent zitten. Ze speelden een symfonie van Prokofiev en het vioolconcert van Mendelssohn. Mooie muziek.

Daarna weer even de tent uit, en in de rij voor het concert van Hannes Minnaar met het programma Nox, Nachtstücke van Schumann en Nox van Zuidam. Een mooi concert o de avond te beëindigen.

Ik zat inmiddels vol indrukken. Voor de volgende dag had ik oa nog een zonsopgangsconcert gepland om 6 uur. Maar die nacht sloeg het weer om, het werd een regendag en ik dacht: heb ik zin om heel vroeg op te staan om in de regen naar Oranjestein te lopen. Nee dus, geen wekker gezet. Werd wel op tijd wakker, het regende, en me omgedraaid. Lekker ontbeten en besluiten om naar huis te gaan, volgende concerten waren in de open lucht, en het was wel genoeg, veel mooie muziek gehoord. Of verrassende dingen meegemaakt. En in Epe scheen de zon toen ik thuis kwam, terwijl in Friesland het heel hard geregend heeft. Hopelijk volgend jaar weer naar dit leuke festival.

Muzikale verrassingstocht in Drents bos

Ik heb het de afgelopen tijd echt gemist om niet naar concerten of musea te kunnen gaan. Gelukkig kon ik wel wandelen en fietsen,maar het is wel fijn , dat het nu ook weer mogelijk wordt om van kunst en cultuur te genieten samen met anderen. Toen ik de mail van het Margaretha Consort ontving, dat ze een muzikale verrassingstocht in het bos bij Huis ter Heide in Drenthe organiseerden, heb ik me dan ook direct opgegeven. Gisteren samen met Janny, die daar in de buurt woont, met wandelschoenen aan het prachtige bos in, waar je in kleine groepjes een wandeling maakte, en onderweg van alles tegen kwam. En je werd zelf ook uitgenodigd om mee te doen, spelen op de djembe of meezingen met een zanger. Een super leuke middag. In oktober hoop voeren ze de Mariavespers van Monteverdi op, ik hoop er dan weer bij te zijn, dan iets dichterbij, in Zwolle.

Ontvangst met koffie en cake en country muziek
Bulgaarse straatmuzikanten, mijn collega kende ze uit het winkelcentrum
Franse muziek
Meetrommelen op de djembe
Wandelen achter de Rattenvanger van Huis ter Heide aan
Verzoeknummer bij de diva’s, het werd Purcell en Donizetti, waarbij we met refrein meezongen
Operazangworkshop, meezingen met het slavenkoor uit Nabucco van Verdi
Ik ben vergeten een foto te maken van de jarige boswachter, die ons een en ander vertelde over het bos en bosbeheer. Het is een prachtig gebied, eigendom van 3 particuliere eigenaars en klein stukje Staatsbosbeheer.

Gelezen: de verdwenen piano’s van Siberië

Als je van reisverhalen en geschiedenis houdt, als je geïnteresseerd bent in Rusland en muziek, dan is dit boek van de Britse reisjournalist Sophy Roberts een aanrader. Ze kwam in contact met een Mongoolse concertpianiste, die een goede piano nodig had. Nu zijn er in het verleden veel piano’s naar Siberië meegenomen door onder andere partners van mensen, die in de strafkampen terecht kwamen. Zij gaat op zoek naar een goede oude piano voor deze pianiste door in Siberië oude verloren instrumenten en hun verhaal op te zoeken. Fascinerend boek. Over hoe de piano in Rusland zijn intrede deed in de tijd van Catharina de Grote, over hoe pianomuziek omarmd werd door het Russische volk. Over het belang van muziek, en muziekonderwijs. Over zowel de verschrikkingen in de tijd van de tsaren, de stalinistische tijd en het heden. Over muziek als bindmiddel. En ook over het landschap. Zeer goed gedocumenteerd reisverslag, maar leest als een spannend boek. Ik ging ook onderwijl regelmatig iets opzoeken op internet, een muziekstuk, foto’s van een plaats etc. Aanrader.

Het laatste concert van 2020

13 December, net voor de theaters weer werden gesloten, zijn Hans en ik nog naar een concert geweest in de Spiegel in Zwolle. 30 man in de zaal, meer was in verband met corona maatregelen niet toegestaan, en een zelfde aantal op het podium. Het was een concert van Phion, het fusie concert van (ons) Orkest van het Oosten en het Gelders Orkest. We hadden kaartjes voor 1 van de 2 concerten van 1 uur dankzij het feit, dat wij als vrienden van het theater met voorrang konden bestellen. Je voelt je ook echt vriend, ze kennen je in het theater, bent erg welkom, helemaal nu.

Op het programma muziek voor koperensemble van Bruckner, en Strauss, het adagietto uit de 5e symfonie van Mahler, en liederen uit Das Knaben Wunderhorn van Mahler gezongen door Christianne Stotijn.

Het was de eerste keer vanaf maart om weer een zo groot gezelschap te horen spelen. Er werd prachtig gespeeld en gezongen, en de entourage en de emoties, die het opriep in deze bizarre tijd speelden ook mee. In elk geval ik had niet alleen kippenvel, maar ook kwamen er tranen op. Muziek is emotie. Vooral in deze tijd.