Spring naar inhoud

Oranjewoudfestival 2021: wat fijn dat het weer kon

Wie had kunnen bedenken, dat we zo lang met veel beperkingen zouden moeten leven, toen het Corona virus begin 2020 de wereld in zijn greep kreeg. Wat een leed ook door ernstige ziekte, sterfgevallen, hoge werkdruk in de zorg en psychische klachten als gevolg van eenzaamheid of een leven wat op een soort van pauze gezet is.

Geleidelijk begint er weer wat meer te kunnen. En zo kon het Oranjewoudfestival dit jaar wel door gaan, niet met Pinksteren maar van 19 tm 22 augustus. Goed georganiseerd, het voelde veilig aan. Je moest aantonen gevaccineerd te zijn, of minder dan 24 uur ervoor negatief getest, of herstel van Covid19. Dit elke dag weer dmv een armbandje of check bij concert locatie. En doordat alles heel ruim opgezet was geen rijen bij de horeca. Alles was ook buiten, dus goede ventilatie. En in de grote tent, welke met oude oma stoelen en 2 persoons bankjes was ingericht, zat je ook niet dicht op elkaar.

Ik heb genoten van het gevarieerde aanbod van muziek. Te beginnen op de regenachtige donderdag met een gratis concert van Kapok in de Overtuin, een trio wat bezig is met hun afscheidstournee. Vrolijke muziek, lekker ritme, aparte combinatie met een blazer, gitarist en slagwerker. Daarna naar het concert van the Swingles, een groep jonge Britse zangers, alles acapella, ze maakten er een mooie show van.

Vrijdagochtend eerst lekker fietsen in de Lindevallei. Daarna een wandeling door het bos met koptelefoon met muziek op (Pelgrim van Lotte Pen) eindigend op een open plek, waar Lotte op haar saxofoon stond te spelen. De enige bui van die dag viel op dat moment, gelukkig stond Lotte wel onder een tentje, ik ging maar een beetje onder een boom staan, want had geen regenjas mee.

Daarna op de fiets naar de Eco Kathedraal in Mildam voor de voorstelling Inner Voice van Cora Burggraaf. Je dwaalde er met weer een koptelefoon door en hoorde over het leven van Elsa van Diepenbrock, die zich ten dienste had gesteld aan haar man, de componist Alphons van Diepenbrock. Haar eigen stem werd een innerlijke stem. Onderweg kwam je bij een huisje, waar Cora/ Elsa zong.

Vervolgens naar Rachmaninov Forever door Johannes Moser op cello en Andrej Korobeinikov, een prachtig concert met cello sonate in g kleine terts en vocalise. Eens zien of ik dit als 24 bits kan downloaden, want deze muziek kende ik nog niet. Heb wel veel cello muziek thuis. Prachtig instrument.

Maar na dit concert was het nog niet afgelopen, na een lekkere Flammenkuchen begon de nacht van het park. We werden in 2 groepen verdeeld, ik begon in de Overtuin. Deze was sprookjesachtig verlicht en op verschillende plaatsen waren performances. Daarna liep je naar de andere locatie via een route langs de weg, welke met brandende waxinelichtjes in jampotjes was aangegeven, naar de grote tent in de tuin bij de Oranjerie van Oranjestein voor een concert van Rembrandt Frerichs en zijn ensemble Kayhan Kalhor op zijn knie viool. Ik had hen, net als veel van de musici bij dit festival al eerder gehoord bij Podium Witteman. In het pikkedonker terug naar Hotel Tjaarda, waar ik logeerde.

Zaterdag eerst naar Museum Belvedere om te genieten van mooie kunst. Hier schreef ik al over in eerder blogje. Deze dag was een en al zon. Eerst beklom ik de uitzichttoren in het bos, waarbij je al lopend stemmen hoorde via luidsprekers, die op verschillende plaatsen waren opgesteld. Bovenop de Belvedere kwam alles bij elkaar, hoorde je de hele compositie . Soprano Panorama heette het. Het was een van de meest bijzondere ervaringen deze dagen.

Als volgende een Surround concert van Johannes Moser op een elektronische cello. Je wandelde er door het prachtige bos naar toe. Om de musicus heen stonden speakers, de bedoeling was dat je binnen de cirkel speakers stond of liep te luisteren. De moderne muziek kon me niet bekoren en ik had nog meer op mijn programma, dus ben gaan wandelen. Boterhammen gehaald bij Tjaarda, want bij de daarop volgende concerten in de grote tent had ik geen tijd om naar de Overtuin , waar de food trucks stonden, terug te gaan.

Genoten van Die Kunst de Fuge van Bach met Holland Baroque en dacht voor de zoveelste keer: Bach is mijn favoriete componist.

Even de tent uit, en terrein overlopen en weer aansluiten in de rij voor controle voor volgende concert, Noa Wildschut en het Scandinavische Boyd’s Caféorkester. De jonge violiste Noa treedt elk jaar op, haar ook is artistiek directeur van het festival, en ze had, zoals elk jaar , haar fanclub in de tent zitten. Ze speelden een symfonie van Prokofiev en het vioolconcert van Mendelssohn. Mooie muziek.

Daarna weer even de tent uit, en in de rij voor het concert van Hannes Minnaar met het programma Nox, Nachtstücke van Schumann en Nox van Zuidam. Een mooi concert o de avond te beëindigen.

Ik zat inmiddels vol indrukken. Voor de volgende dag had ik oa nog een zonsopgangsconcert gepland om 6 uur. Maar die nacht sloeg het weer om, het werd een regendag en ik dacht: heb ik zin om heel vroeg op te staan om in de regen naar Oranjestein te lopen. Nee dus, geen wekker gezet. Werd wel op tijd wakker, het regende, en me omgedraaid. Lekker ontbeten en besluiten om naar huis te gaan, volgende concerten waren in de open lucht, en het was wel genoeg, veel mooie muziek gehoord. Of verrassende dingen meegemaakt. En in Epe scheen de zon toen ik thuis kwam, terwijl in Friesland het heel hard geregend heeft. Hopelijk volgend jaar weer naar dit leuke festival.

One Comment Post a comment
  1. Jeannette #

    Geen wónder dat je vol van indrukken was ….

    Fíjn (!) dat je genoten hebt!

    dinsdag, september 14, 2021

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: