Spring naar inhoud

Naar Terschelling

Ik ben onlangs met een vriendin naar Oerol geweest . Hierover zal ik in een apart blogje vertellen. In dit blog foto’s van de prachtige natuur op het eiland Terschelling.

Zoals jullie misschien weten, ben ik dol op de wadden. Elk jaar bezoek ik minimaal 1 waddeneiland. Voor dit jaar staan echter ook nog een weekend Wieringen en een weekend Vlieland gepland. Een goed vooruitzicht.

Op Terschelling verbleven we in de stacaravan van een bekende, die dit jaar zelf niet naar Oerol ging. Dat was boffen, want alles was al lang van te voren volgeboekt, muv overnachtingen in tent. We stonden op de camping Cupido bij het meertje van Hee. Een foto van de mooie lichtende nachtwolken , die ik hier zag de nacht van 21 op 22 juni heb ik eerder al gepost, maar het was zo mooi, ik plaats hem nog een keer.

Vanaf de camping fietsen we het hele eiland over. De fietsen, welke we ter beschikking hadden, hadden maar 1 werkende versnelling. Het was dus af en toe flink doortrappen duinop, of tegen de wind in.

Toen we met de boot aankwamen zagen we op een zandbank diverse zeehonden liggen. Die zie je tegenwoordig veel vaker dan vroeger. Aan de waddendijk vlak bij onze camping zag ik echter voor het eerst van mijn leven een jonge zeehond. We dachten eerst, dat hij niet weg kon komen, vast zat tussen de stenen. Andere vastelanders maakten zich ook ongerust, dus een eilander belde de zeehondenopvang. De volgende dag lag hij er nog, klein stukje verderop, met een bordje erbij, dat jonge zeehonden vaak een hele tijd rusten op de kant, omdat ze door hun witte vacht nog niet goed kunnen zwemmen, en de moeder ze komt voeden. Niks om je ongerust over te maken dus, al riep dat wel weer vraagtekens op, toen hij een volgende dag over het fietspad kroop. Na een paar dagen was hij echter verdwenen. Zal wel goed gekomen zijn.

Op het eiland in diverse natte duinvalleien veel orchideeën gezien. Vooral op de Boschplaat waren het er heel veel. Daar zagen we ook de welriekende nachtorchis (wit) , veel minder algemeen dan de roze ( rietorchissen of breedbladige? )

Op de Boschplaat kwam je bijna niemand tegen, alleen de vogelwachters op de fiets, die hun post even verlaten hadden.

En toen ik naar het drenkelingenhuisje liep, had ik het strand helemaal voor mij alleen.

Heel veel bloemen, mn geel en roze.

Maar natuurlijk ook vogels. Verbazingwekkend was, dat toen wij in een duinpan een boterham gingen eten, we direct een gast aan tafel kregen.

Lekker over het strand lopen langs de vloedlijn.

Prachtig weer op 1 ochtend na. En genoeg terrassen om even neer te strijken voor koffie of iets anders, bijv aan de voet van de Brandaris.

Vanaf een duintop bij onze camping zagen we de zonsondergang. Echt genieten.

Het waren heerlijke dagen. Met de boot terug naar de wal, begeleid door een vloot zeilschepen, die na Oerol ook weer terug gingen.

Ik kom vast nog wel eens terug op Terschelling. En de vriendin, met wie ik was, een verstokte Amelandganger, denk ik ook.

3 Reacties Post a comment
  1. Hermien #

    wat een prachtige foto’s weer was, er 9 dagen aan het rondfietsen samen met mijn zus genietend van de prachtige natuur en het Oerolfestival.

    donderdag, juli 11, 2019
  2. Vind ik ook Jan, en ook in alle jaargetijden.

    maandag, juli 8, 2019
  3. Van begin tot eind een prachtige serie. Vooral die bloemenpracht doet het goed tijdens deze donkere dagen.
    Toch altijd meteen alsof je in een andere wereld bent op de Waddeneilanden, vind ik.

    maandag, juli 8, 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: