Spring naar inhoud

De loop van de Reest: van Meppel naar IJhorst

Plannen zijn er om te kunnen wijzigen. Dus liepen Tonny en ik afgelopen weekend niet de eerste etappes van de Hermansweg van Rheine naar Tecklenburg, omdat het lastig bleek om voor de zaterdag een overnachting te regelen. Plan B was het Pelgrimspad van Visé naar Schin op Geul. Maar er werd kans op onweer afgegeven, en daar hebben wij boerendochters ontzag voor. Verder vonden we het ook  te warm voor het Limburgse heuvelland. We moesten immers eerst nog die kant op reizen, dus vroeg beginnen zat er niet in.

Het werd dus plan C: De loop van de Reest, een route van Meppel naar Hoogeveen , welke het stroomgebied van het riviertje de Reest op de grens van Drente en Overijssel volgt. De etappes van dit weekend waren voor mij bekend gebied, we liepen langs 2 van mijn werkplekken, en ook een deel van de weggetjes en paden kende ik goed. Doordat er water in de buurt is, was het hier groener dan bij ons op de Veluwe. En na een flinke bui op zaterdag rook het op zondag overal heerlijk fris.

Deze wandelroute is pas herzien en uitgebreid, nu 160 km. De meeste etappes zijn rond de 20 km. Het laatste routeboekje (ik bestelde het bij Drents landschap)  is de 4e editie. Het is raadzaam dit aan te schaffen, want je komt onderweg maar heel af en toe markering tegen, en dat is dan ook nog eens van de oude route.

Heb ook gezocht naar een gps – bestand, maar kon alleen maar een bestand van de oude route vinden. Dus lopen op kaart en beschrijving. De kaartjes in het boekje zijn minder gedetailleerd dan de topografische kaarten van kadaster in andere boekjes, maar in combinatie met routebeschrijving kom je er wel uit. Boekje is wel prachtig vormgegeven met veel achtergrond informatie.

We startten om 7.45 in Meppel bij het station. Het eerste stukje loop je door Meppel, o.a. door het Wilhelminapark. Via de Reeststouwe , waar in natte tijden het water tot het zandpad kan komen, liepen we richting ziekenhuis, waar je een ommetje maakt, en gegarandeerd ooievaars kunt zien.

Onderweg veel koeien in de wei, het leek wel net Frankrijk met de limousins , de wat gelige weilanden, de hagen en oude eiken.

Daarna richting de Wijk, waarbij het een aanrader is om niet alleen om de havezathe de Havixhorst heen te lopen, maar er ook de vrij toegankelijke beeldentuin te bezoeken. Je kunt er ook prima koffie drinken (wij deden dat onder een parasol op terras, want er kwam een pittige bui, zeer welkom in deze zeer droge tijd) , maar voor gebak moet je wachten tot 12 uur.

Vanaf de Havixhorst is het nog een klein stukje naar de Wijk. Wel een mooi stukje overigens.

In de Wijk pakten wij de bus naar Meppel. Ze zijn daar aan het werk aan de straat, de bushalte leek echter gewoon in gebruik, werd ook op de routeplanner aangegeven. Hoewel we verkeer beide kanten op zagen gaan, bleek de weg eigenlijk tijdelijk eenrichtingsverkeer te zijn. De buschauffeur hield zich hier keurig aan, was echter door haar collega, die de andere kant op ging, gewaarschuwd, dat er mensen bij de halte stonden, en riep naar ons vanaf de hoek van de straat. Heel attent. Lekker op tijd thuis. Flinke bui in Epe, 13 mm. Zo welkom. Mag van mij wel een hele week regenen, maar dan geen hoosbuien. Het is zeldzaam droog en warm. Goed voor de ijscomannen, maar een ramp voor boeren en natuur.

De volgende dag pakten we de route weer op in de Wijk. Omdat de wandeling een lus was, die in IJhorst, een paar km van de Wijk af eindigde, hoefden we niet met de bus. Die reed ook niet op zondag.

Eerst langs de havezathe Dickninge. Hier bloeit in het voorjaar de holwortel, echt heel mooi. Maar ook in dit jaargetijde een prachtige plek. En hier zie je dus de Reest. De lus die je daarna maakt, leidt je weg van de Reest, die je pas aan het eind van de etappe weer ziet.

Daarna liepen we langs akkers en veel door bos. Staphorst heeft een uitgebreide boswachterij. Onderweg aantal meertjes. Ook heideveldjes, waarbij de heide hier toch minder droog is dan op de Veluwe. 2 reeën gezien.

Onze etappe eindigde in IJhorst bij het Vosje, wat op zondag gesloten was, dus geen stop op een terras vandaag. Vandaar liepen we via de kortste route terug naar de auto, waarbij we even bij het kerkje van oud IJhorst op  het bankje aan de Reest gezeten hebben om wat te drinken en fruit te eten. Prachtig plekje.

Daarna naar de Wijk, de Reest overstekend (en dan ben je weer in Drente) , achter de huizen langs, rechtsaf naar Dickningerpad, en daar was onze auto weer.

Tonny trakteerde tot slot op een ijsje van de ons bekende ijscoman in Gortel, was erg lekker!

One Comment Post a comment
  1. Ha, jullie zijn begonnen. Die eerste etappe liepen wij als controlewandeling. Inmiddels hebben wij het boekje ook en gaan de De Loop van de Reest binnenkort (opnieuw) lopen. En die ijscoman in Gortel kennen wij nu ook! Gortel was ‘etappeplaats’ op het Roots Natuurpad. Dus eerst aan het eind van de wandeling een ijsje en de tweede keer toen wij terugkwamen van de volgende etappe om onze fietsen op te halen :-). Heerlijk ijs!

    dinsdag, augustus 7, 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: