Skip to content

Naar het Oranjewoud Festival

Ook dit jaar ging ik weer met Marion naar het Oranjewoud Festival . We zijn tenslotte niet voor niks vriend geworden. En net als vorig jaar hebben we genoten van de mooie muziek, de prachtige omgeving en de relaxte sfeer.

Toch was ik vorig jaar nog enthousiaster dan dit jaar, misschien ook omdat het toen de eerste keer was, dat ik er een paar dagen naar toe ging. Het was dit jaar grootschaliger opgezet, mede i.v.m. LF Culturele Hoofdstad. Dus in plaats van een lang weekend duurde het 10 dagen. Geen voorstellingen meer in tipi (achtige) tenten, maar een groot buitenpodium op ponton in Prinsenwijk met overdekte tribunes (wat heel fijn was, toen het met openingsconcert regende) en een grote feesttent. Wat we jammer vonden, was dat er geen roomservice lullaby meer was, dat vonden we vorig jaar n.l. het allerleukste.

Het weer zat weer mee, veel zon, alleen bij het openingsconcert op 1 juni regende het. Dit concert van het Noord Nederlandse Orkest, die ik de avond tevoren nog in Zwolle hoorde bij een uitvoering van de Reisopera, begon dan ook een stuk later. Niet alleen het publiek kwam voor een deel te laat aan (een stoet aan paraplu’s), de opstelling van sommige musici moest ook worden aangepast, zodat iedereen zijn instrument droog kon houden. Het lijkt me erg lastig stemmen, als het zo vochtig is. Ik was blij met de overkapping, had er niet op gerekend, maar de poncho kon uit.

Het eerste stuk was een wereldpremière van het stuk Future Perfect van Vanessa Lann. Daarna speelde Noa Wildschut met het orkest het tweede vioolconcert van Prokofjev, daarna speelde het orkest Rendering van Berio/Schubert.
Wat heel bijzonder was: de vogels fluiten gewoon door onder het concert, en een ooievaar en een blauwe reiger vliegen over.

Noa Wildschut is de onbetwiste ster van het Festival, bezoekers hebben het veel over haar. Haar oom Yoram Ish-Hurwitz is artistiek leider van het Festival, Noa heeft alle 7 jaren, dat het festival bestaat, hier gespeeld (ze is 17), dus veel mensen hebben haar ontwikkeling als violiste kunnen volgen. Deze keer had ze zelfs carte blanche gekregen, trad 3x op met wisselende programma’s. Ze speelt goed, maar ik vind dat ze wel erg bewierookt wordt. En de concerten, waarin zij speelde (ik hoorde haar bij openingsconcert en bij concert met vrienden gistermiddag), waren niet degene, waar ik het meest van genoot. Dit komt echter denk ik ook, doordat de muziek van deze componisten (gistermiddag o.a. Debussy) me minder aanspreekt.

Nee, Bach stond ook deze keer weer bij mij op 1. En dan niet in de uitvoering van Nigel Kennedy , de “oudere jongere”op gympies, die het publiek bespeelde met een aantal makkers met hun interpretatie van o.a. Gershwin, en hij solo even Bach. Nee, ik genoot het meest van Jean-Guihen Queyras op cello en van Calefax ,een rietblazers kwintet, deze keer aangevuld met een 6e blazer (dit kwintet komt overigens deze winter naar Epe, dus die ga ik weer horen) . Dat leverde kippenvel op, en gisteravond niet alleen omdat ik het op het laatst toch koud kreeg (had geen vest meegenomen) . Wat ook heel bijzonder was, waren de Goldberg Variaties door Francesco Tristano, waarbij tegelijkertijd, op ritme van de muziek, een grafische voorstelling werd vertoond (het ontwerpen van een stad)

Maar er was meer te beluisteren. In de Proeftuin was een open podium , waar musici, die concerten gaven, een voorproefje gaven , maar ook andere talentvolle musici speelden. Ik vond de klezmer muziek bijv. erg prachtig. En toen gisteren iemand op de vleugel de Marche Funèbre van Chopin speelde, waande ik me weer even op Sicilië, waar we op goede vrijdag in processie door Noto liepen achter de muziek aan, die steeds dit thema speelde.

Wat ik ook een heel leuk concert vond, was Viola meets Bandoneon met Mikhael Zemstov (viel in voor zijn geblesseerde dochter) en Marcelo Nisinman. Het plezier en de passie spatte er van af. En bij Hannes Minhaar met zijn Fauré programma droomde ik af en toe helemaal weg.

In de proeftuin , waar het tot ’s avonds last gezellig was, kon je op diverse plekken iets te eten of drinken halen, keuze genoeg tussen gezonde en minder gezonde zaken. Gelukkig niet alleen maar vegan, maar de salades bij de foodtruck, die er alleen vorig weekend was, waren wel erg lekker. Het eerste weekend waren de wachttijden niet lang. Wel zitplaatsen te kort, maar omdat het mooi weer was, kon je in het gras zitten. Vooral zondag was het heel gezellig, veel gezinnen met kinderen. Er komen ook mensen alleen naar de proeftuin, en met alle gratis optredens daar, kun je ook nog van de muziek genieten. Gisteravond waren er echter wel behoorlijke rijen, omdat veel mensen na het concert van Noa and Friends en voor het concert van Jean-Guihen Queyras wat wilden eten. Na afloop was het echter rustiger, en at ik nog een bijzonder lekkere hotdog. Deze werd met verve aangeprezen door de jongen, die het verkocht. “Bijna biologisch vlees” van varken uit Gelderland, waar de slager uit Zwaagwesteinde een worstje van maakt. Smaakte inderdaad bijzonder lekker, mede door de lekkere uitjes+ saus. En onder het opeten (had een tafeltje en stoel weten te vinden) een erg leuk gesprek met iemand uit Oude Bildtzijl, die ook een hotdog at, en ook onlangs had genoten van de Vliegende Hollander door de Reisopera. Want dat is iets, wat ook steeds gebeurt met dit Festival: je komt heel gemakkelijk met elkaar in gesprek. De sfeer is heel fijn. Ook valt op, dat iedereen zijn rommel netjes opruimt, en bij de toiletten was steeds zeep en papieren handdoekjes voorhanden. Dit met dank aan alle vrijwilligers.

Als ik het zo lees, dan hebben we wel veel gedaan de afgelopen dagen. Vorig weekend dus 3 dagen geweest, met overnachting in hotel Tjaarda. Een fijn hotel (we hadden weer een gratis upgrade, kamer met balkon met uitzicht op het groen) met heerlijk ontbijt en alles op loopafstand. Maar donderdagavond en gisteravond ook nog, dan wel na afloop naar huis. Vorig weekend natuurlijk ook een bezoek gebracht aan Museum Belvedère (ligt om de hoek), tentoonstelling met werk van Morandi, die zijn hele leven bijna alleen maar stillevens schilderde. Bijzonder de combinatie met foto’s van details van pilaren uit Bologna, de stad waar hij zijn hele leven woonde en werkte. En zijn kamer was nagebouwd, je kon de sfeer proeven.

Zaterdag ook stuk gewandeld, het had de dag ervoor en ’s ochtends flink geregend. Lekker pruttig dus, en dat kwam goed uit, want er was een soort servivalrun. Heel veel mensen deden mee, zagen er enorm modderig uit, moesten allerlei hindernissen nemen en hadden ook kans in het water te vallen. Leuk om even naar te kijken.
Zondagochtend deden we mee met de yogales met live muziek. Heel ontspannend en bleef gelukkig op wat gespetter na droog.

Al met al: ik heb genoten dit Festival en ben zeker van plan terug te komen.

One Comment Post a comment
  1. Mooi sfeerverslag, Klaske.

    zondag, juni 10, 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: