Skip to content

La Traviata door de Reisopera

Afgelopen donderdag ging ik met Hans naar La Traviata in theater de Spiegel in Zwolle. Deze bekende opera van Verdi werd uitgevoerd door de Reisopera. We waren heel benieuwd, want de recensies waren lovend en de voorstellingen steeds (bijna) uitverkocht. En terecht, wat een pracht voorstelling was het.

La Traviata, wat de dolende betekent, gaat over de gevierde courtisane Violetta, die de liefde vindt, haar leven in weelde opgeeft, maar hem verlaat onder drang van zijn vader, om de reputatie van zijn familie te redden. Net voor haar sterven vinden de geliefden elkaar weer. Maar er is geen redden meer aan.

De opera is gebaseerd op het boek “la dame aux camelia’s” van Alexander Dumas, die een korte relatie heeft gehad met de beroemde courtisane Marie Duplessis, een Normandische boerendochter, die tot een geliefde courtisane werd en stierf aan tuberculose. De regisseur Floris Visser wist heel knap een laag aan de voorstelling toe te voegen, door terug te gaan naar het waar gebeurde verhaal. Door een spiegel zien we Violetta als kind, spelend in het gras met een vriendje, mishandeld door haar vader en gedwongen tot kinderprostitutie. Dit kleine meisje komt op diverse momenten in de voorstelling uit de coulissen of spiegel, als flashbacks of koortsdromen. Het geeft het verhaal een diepere lading. Echt een geweldige vondst.

Het verhaal is goed te volgen (dit in tegenstelling tot sommige Mozart opera’s met verkleedpartijen en maskers), er word mooi gezongen door solisten en koor . En het Gelders orkest is goed op dreef met een heel jonge dirigent. Verder prachtige decors en belichting. Dat vind ik altijd zo mooi aan opera, dat het een Gesammt Kunstwerk is. Zo heb ik bijv. erg genoten van het veranderende avondlicht bij de scene op het strand. Deed me denken aan een boottocht op de Lofoten.

Waar ik wat moeite mee heb zijn de sterfscènes in opera’s. Ik heb deze opera eerder gezien in Amsterdam, toen stierf Violetta op bed. Nu liep ze nog wankelend rond tussen de verhuisdozen. Maar zoals altijd in de opera kan een stervende nog prachtig zingen. Dat blijf ik  raar vinden. 

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: