Skip to content

Scenic Route van NDT

Gisteren heb ik genoten van het Nederlands Dans Theater (dit keer NDT1) in Zwolle. Een prachtige voorstelling met 2 balletten, waarvan ik met name van het eerste diep onder de indruk was. Dat ballet, Silent Screen geheten, is 10 jaar geleden gemaakt door het choreografen duo Sol León en Paul Lightfoot. De muziek is van Philip Glass. Het is een prachtige combinatie van film, muziek, en dans. Ik zat de hele tijd op het puntje van mijn stoel. Het stuk begint met een uit 3 delen bestaand filmbeeld, waarbij je 3 personen ziet staan voor de zee : 1 is gefilmd, en 2 zijn dansers. De gefilmde man loopt weg uit beeld , de dansers lopen later in een bos, er komt een kind in de film op hen af lopen, het oog van het kind wordt een draaikolk, welke gedanst wordt, en zo gaat het maar door. Verschillende scenes spelen zich voor je ogen af. En het eindigt weer met de beelden uit het begin. Hypnotiserend mooi.

Na de pauze een nieuw stuk, Singulière Odyssée , gemaakt door dezelfde choreografen met muziek van Max Richter. Het speelde zich af in een ouderwetse stationswachtkamer met in en uitlopende figuren, en 1 man, die bleef (Marne van Opstal, van de familie, waarvan 4 personen bij NDT dansen) . Ontmoetingen, vertrek, haast, eenzaamheid. Allerlei zaken trokken voorbij. Prachtig gedanst, mooie muziek, maar het raakte me toch minder dan het ballet voor de pauze.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: