Skip to content

Finland: Noorderlicht en heel veel sneeuw

IMG_2428

Ben weer bijna een week thuis van een week Finland, en zit vol indrukken van sneeuw en Noorderlicht. Even weg uit de waan van alledag , het was er sprookjesachtig mooi. Fantastische reis.

IMG_2282

Ik maakte de reis met SNP, die hadden de organisatie uitbesteed aan lokale mensen en ik moet zeggen: alles was perfect geregeld door Chris White (een Engelsman, die op zijn 20e op wereldreis ging, maar niet verder kwam dan Finland, waar hij al 35 jaar woont, en werkt als keramist en wildernisgids), en Jouko, die de wandelingen begeleidden, en Heikki en Tuula van Oivanging Lomakartano , waar we logeerden in een comfortabele lodge met sauna (welke aanstond, als we terug kwamen van een wandeling) en genoten van fantastische maaltijden met lokale producten (ik zou bij Thula wel op kookles willen) . Ook het vervoer: busje stond er altijd op de afgesproken tijd.

IMG_2236

IMG_2328

IMG_2337

IMG_2331

IMG_8277

IMG_8498

Onze lodge was een grote blokhut in het bos bij een meer. Het restaurant, waar we de maaltijden genoten, was vlak bij. Het eten was heerlijk, lokale producten (dus o.a. rendier, zalm en andere vis) en ook volop groenten. Als we de hele dag op pad gingen, maakten we ’s morgens ons lunchpakket. Er gingen in de rugzak echter ook worstjes, en op de laatste dag zalm mee. De Finnen kunnen n.l. erg goed vuurtjes stoken (er staan in natuurparken hutten met openbare stookplaatsen, houtvoorraad, bijl en zaag bij de hand) en worstjes roosteren is een nationale bezigheid.

IMG_2471

IMG_2474

IMG_2476

IMG_2479

IMG_2658

IMG_2663

We vlogen rechtstreeks vanaf Schiphol naar Kuusamo, een klein vliegveld net onder de poolcirkel. Het ligt niet ver van de Russische grens. Daarna nog een half uurtje met de bus naar ons onderkomen. Omdat we vroeg vertrokken (6.15 vliegen), konden we na een lekkere warme lunch, waarbij we met de groepsleden kennis maakten (totaal 15 personen, waarbij er 1 een dag later aanschoof, 11 vrouwen, 4 mannen) wennen aan het lopen op sneeuwschoenen middels een wandeling in de buurt. Ook de volgende dag bleven we rond de lodge. Het lopen op sneeuwschoenen is even wennen , maar ging best goed . Chris liep voor op en trok een spoor door de sneeuw. Als je vlak achter hem loopt , is het zwaarder, dan wanneer je meer achter aan loopt, waar de sneeuw al plat getreden is. We liepen over meren, door bos, kleine hoogteverschillen.

IMG_2251

IMG_2248.JPG

IMG_2301

IMG_2253

IMG_2290

IMG_2257

IMG_2312

IMG_2323

IMG_2368

Op onze tweede dag gingen we kijken, hoe Heikki aan het vissen was. Hij had onder het ijs netten liggen, die hij van het ene gat naar het andere trok. Deze keer was de vangst echter niet veel: 2 voorntjes voor de poes.

IMG_2354

IMG_2356

IMG_2349

IMG_2352

IMG_2363

De eerste dagen hadden we zonnig weer, later bewolkt met een beetje sneeuw, de laatste dag weer zon. Als het onbewolkt was, koelde het ’s nachts goed af (tot min 23 , met bewolkt weer soms maar min 6) , overdag had de zon flink kracht, dus viel de kou overdag wel mee (warmde op tot min 6, en op een bewolkte dag zelfs rond vriespunt). Er stond niet veel wind. Boffen dus met het weer. En de eerste 3 avonden zagen we het Noorderlicht, de eerste avond was dit het allermooist. Je bent je vermoeidheid dan meteen kwijt. Om het te zien moesten we wel een stukje met sneeuwschoenen lopen naar een geschikte plek met vrij uitzicht (hoofdlampje op) over meer, door bos, hellinkje op en af (pas op voor die ene boomwortel over het spoor). En daar stonden we dan in het donker (er was wel maanlicht) te wachten op het meer, steeds kouder wordend (dus extra warme kleren aan en handschoenen)

IMG_2392

Op een gegeven moment zie je dan een grijze band, later beweegt die. Op de camera kun je controleren, dat het Noorderlicht is, want die ziet wel al, dat het groen is. En op onze eerste avond zagen we , toen we een paar al weer onderweg waren naar de hut, het Noorderlicht in volle glorie met groene en ook wat rode kleur (is op foto echter altijd wel meer kleur dan in werkelijkheid), en bewegende gordijnen. Ik zag dit eerder op de Lofoten, ik heb het gevoel, dat het toen nog mooier was, maar kan ook zijn, omdat dit de eerste keer was, en we toen al een week lang elke avond buiten hadden staan kleumen.

IMG_2387

IMG_2275

IMG_2276

IMG_2277

IMG_2278

De mooiste wandeldag vond ik de dinsdag , toen we naar het gebied ten zuidoosten van Kuusamo gingen, vlak tegen de Russische grens aan. We beklommen hier de Liivara, een heuvel van 469 m hoog met prachtig uitzicht over bos en meren richting Rusland. Het was heerlijk zonnig met blauwe lucht en de bomen waren bedekt met een dikke laag sneeuw. Sprookjesachtig. We namen lekker de tijd voor het eerste stuk van onze wandeling, er zijn heel veel foto’s gemaakt. Daarna wat sneller naar een hut, waar Chris en Jouko een vuurtje stookten voor de worstjes en koffie en dan nog een stukje naar een uitspanning, waar ons bubbels en taart wachtten, want Jouko was jarig. Heerlijke taart, in laagjes met room en bessen. Zag er ook prachtig uit. En de drankjes waren alcoholvrij, dus dat kon ik ook nemen. Ik doe nl mee aan “ik pas”, 40 dagen geen alcohol vanaf aswoensdag. Kost me geen moeite, maar maakt me er wel van bewust, dat ik bijna altijd wijn drink bij het eten. Goed om eens het patroon te doorbreken, hoop dat het ook helpt om wat af te vallen, want ik wil deze zomer met Giny de Besseggen lopen en dat gaat met 10 kg minder gewicht vast makkelijker.

IMG_2400

IMG_2405

IMG_2420

IMG_2424

IMG_2432

IMG_2442

IMG_2446

IMG_2450

IMG_2456

IMG_2461

Woensdag was een dag, waarop je een rit kon maken met een door husky’s getrokken slee (1 persoon achter op de slee, die moest remmen en mee rennen heuvel op, en 1 in de slee, 6 honden ervoor) . Het was erg duur (160 euro), maar leuk om een keer te doen. Na instructie gingen we op pad. Ik ken me zelf, ben coördinatief niet zo goed, vond het een risico voor mijn medereiziger als ik zou gaan sturen en er iets mis ging met remmen (de honden lopen naar beneden erg hard), of de slee kwijt zou raken met het heuvelop mee rennen en dan weer op het ijzer moeten springen, dus heb de hele tijd in de slee gezeten en Roel heeft de hele tijd gestuurd. Hij was ook de jongste van de groep en vond dit geen probleem. Je zat in de slee op een rendiervel, deken over je heen. Ik had de dikke handschoenen aan en niet koud. De rugzak moest af,  ik was zo dom om de camera niet mee te nemen, dus onderweg geen foto’s gemaakt. Het was leuk, maar zou het toch niet nog een keer doen, daarvoor vond ik het te duur. Na afloop van de rit van 20 km (allemaal sleeën achter elkaar aan, begeleid door sneeuwscooters) konden we nog knuffelen met de jonge hondjes (de beesten worden vroeg gesocialiseerd) en kregen koffie en worstjes.

IMG_2503

IMG_2507

IMG_2509

IMG_2514

P1000304 met puppy .JPG

Na de lunch in Oivangin was er de mogelijkheid een rendierboerderij te bezoeken. Dat natuurlijk ook gedaan en was erg leuk, doordat de jonge vrouw, die het familiebedrijf met haar man voort zette, uitgebreid vertelde over hoe ze het deden met de rendieren. Ook hier een ritje met een slee, gezapig tempo, en verder konden we rendieren voeren (ze zijn gek op rendiermos) . In een warme hut zaten we rond het vuur. Ze wist dat we net geluncht hadden, dus geen worstjes, maar door haar moeder gebakken koek.

IMG_2519P1020989 rendierslee.JPG

IMG_2538

IMG_2546

IMG_2527

IMG_2555

Donderdag was het bewolkt, het sneeuwde licht. We gingen naar het Nationaal Park Riisituntori. De bomen zouden hier nog meer dan dinsdag tot sneeuw en ijssculpturen kunnen zijn gevormd, alleen nu was het niet het geval, ze hebben in Finland de afgelopen tijd regelmatig hoge temperaturen gehad, dus dan valt de sneeuw van de bomen af. Anderzijds lag er nu veel meer sneeuw dan in januari, toen 50 cm, nu een meter. Dat merk je als je naast het gebaande spoor wilt lopen, het kan zijn, dat je wegzakt met je been en door anderen moet worden uitgegraven.
Het was een mooie wandeling door een grijswitte wereld, met op 2/3 worstjes en koffie in een hut, waar nog meer wandelaars kwamen. Het was nl. voorjaarsvakantie.

IMG_2561

IMG_2563

IMG_2566

IMG_2564

IMG_2570

IMG_2577

IMG_2580

IMG_2583

IMG_2588

Donderdag werd er gewandeld in de buurt van Ruka, een van de grotere skigebieden van Finland. Deze dag ben ik niet met de groep mee geweest, ik had zin om lekker te lezen (2 mooie boeken gelezen deze vakantie) en even iets zonder de groep te doen. Ik zoek op een groepsreis eigenlijk altijd wel een moment voor me zelf op, dit kan zijn een kamer of tent voor je zelf, of overdag keer wat alleen doen. Hier was een eenpersoonskamer niet mogelijk, en zo halverwege de week was het heerlijk even alleen in het huisje te zijn, en zonder sneeuwschoenen over de weggetjes en sneeuwscootersporen te lopen (loopt toch wel gemakkelijker). Ik had deze dag als break uitgekozen, omdat ik de laatste dag niet wilde missen. Toen gingen we naar Oulanka National Park. We liepen hier langs een rivier, hier was wat meer hoogteverschil. Bij een watermolen was een hangbrug, op de terugweg kwamen we hier over. We moesten op een gegeven moment ook op sneeuwschoenen een lange steile trap , bedekt met sneeuw en ijs , op en af. Dit was vond ik wel even spannend, maar deze keer niet gevallen (wel op eerdere dagen meermalen onderuit te gaan, vooral steiler dalen vond ik lastig, gelukkig is de sneeuw zacht en is er altijd iemand om je overeind te helpen, als dit door de zachte sneeuw lastig gaat) . Onderweg kregen we heerlijk zalm. Chris had zelfs verse dille, citroen en zure room mee, echt een feestje. Vandaag ook paar vogels gezien, taigagaaien en waterspreeuwen. Verder buiten zwarte mezen en kraaien deze reis geen vogels waargenomen. Wel diersporen, oa regelmatig van otters (glijden op hun buik door de sneeuw naar water) en hazen.

IMG_2601

IMG_2611

IMG_2622

IMG_2624

IMG_2631

IMG_2639

IMG_2676

IMG_2677

Ben nu weer een week thuis, kijk met een goed gevoel terug op deze reis. Als je een keer wilt sneeuwschoenwandelen, is dit een absolute aanrader, het gebied is sneeuwzeker. Noorderlicht is natuurlijk niet te garanderen, maar ook de groep voor ons had het gezien. En Oivanging lodge is een heerlijke plek om te verblijven. Ook in de zomer organiseert Chris activiteiten, oa. rafting, water genoeg hier. Je kunt ook naar beren kijken vanuit een schuilhut. Zelf zou ik niet zo snel in de zomer hier heen gaan, ik houd dan toch meer van een opener landschap.

2 Reacties Post a comment
  1. Wauw wat een prachtige reis is dit geweest, wat een mooi gebied. Echt wel speciaal denk ik! Je hebt er een fijn verslag van gemaakt.

    donderdag, maart 23, 2017
  2. Hannie #

    Geweldige foto’s met dito verslag. Dit was echt genieten vlgs mij

    zaterdag, maart 18, 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: