Skip to content

Westerborkpad, van Baarn naar Nijkerk

Tonny en ik hebben besloten om de rest van het Westerborkpad niet meer op zaterdagen te lopen. Dit omdat we gemerkt hebben, dat op sabbath we vaak voor een gesloten deur of hek kwamen te staan. Als zzper ben ik nu ook wat flexibeler in mijn agenda, en Tonny kon haar dienst ruilen, dus konden we donderdag op pad. Annemarie liep mee, gezellig.

naamloos-1010625

Deze keer van Baarn naar Nijkerk. De route was grotendeels verhard en landschappelijk viel het tegen. Het eerste stuk geasfalteerd, langs het spoor, met zicht op de weilanden. Wat een verschil met het weer van de afgelopen dagen, een grijze dag, maar gelukkig wel vrijwel (op een paar spetters na) droog.

naamloos-1010629

naamloos-1010648Onderweg gelukkig nog wel een beetje kleur, voorjaar. We zagen het eerste speenkruid bloeien en hoorden ook voor het eerst weer een zanglijster.

naamloos-1010639

naamloos-1010641

naamloos-1010643In Amersfoort kwamen we langs de Joodse begraafplaats. Je moet aanbellen bij een mevrouw, die de sleutel heeft van de begraafplaats achter haar huis. Ze deed het “dodenhuisje ” ook even open. Op de foto zie je, dat op sommige grafstenen een paar uitgespreide handen staan. We wisten niet, waarom dit was, maar internet biedt uitkomst. Ik las:

“Mensen met de naam Cohen (of verwante namen als Caan/ Cahen/ Caenen) worden vaak aan de buitenkant van een rij graven begraven, langs het pad. Dit pad heet dan ook een Kohaniempad. Cohen (כוהן) is Hebreeuws voor priester, afgeleid van de priester Aäron. Het is een priester verboden een begraafplaats te betreden, omdat deze onrein is. De paden zijn echter niet onrein en zo kan een priester toch het graf van familie bezoeken. Het graf van mensen met de naam Cohen draagt vaak een afbeelding van twee zegenende handen.”

naamloos-1010645We liepen dwars door het station, en lunchten hier buiten op een bankje. Daarna ging het richting Kamp Amersfoort. De route bleek veranderd te zijn, maar we hadden het niet eens in de gaten. In een stad kijk ik eigenlijk nooit op de kaart, als de markering duidelijk is. En dat was hij, met dank aan de man, die we even later ontmoetten. Hij was verantwoordelijk voor de markering van Amersfoort tot Nijkerk van dit pad, en ook nog van een aantal andere routes. Hij attendeerde ons op de routewijzigingen en ook op waar de markering nog ontbrak. Later kwamen we hem nog een keer tegen, hij had gauw nog een paal met markering geplaatst. De markering was zo overvloedig, verkeerd lopen zat er niet in. Overigens: toen we hem zeiden, dat we lange afstandsroutelopers waren, gaf hij aan, dat dit niet klopte, want dan had hij ons wel gekend. Tja, baas boven baas, wij horen niet tot de types die kennedymarsen en routes van 200 km aan een stuk lopen 🙂


naamloos-1010649

naamloos-1010651

naamloos-1010652

We brachten een bezoek aan Kamp Amersfoort. Vooral de fusilladeplaats met het monument van de stenen man was indrukwekkend. Dit kamp was van 1941 tot 1945 een doorgangskamp naar Westerbork. Meer dan 35.000 gevangenen van de Duitse politie verbleven hier enige tijd (grotendeels niet-joden) .

naamloos-1010654Daarna liepen we terug naar Amersfoort, de snelweg via een viaduct overstekend. Dat is altijd wel leuk, als je er later onderdoor rijdt, denken we: “daar hebben we gelopen”.
In het oude centrum liepen we langs de synagoge (was niet te bezichtigen) , over de gracht, langs pauzerende werklieden en een waterpoort de stad uit.

naamloos-1010653

naamloos-1010655

naamloos-1010660Daarna kwam het saaiste deel van de route. Amersfoort en Nijkerk groeien steeds meer naar elkaar toe. We liepen langs plekken, die je vanaf de snelweg ziet liggen. De Ikea dus, moet ik binnenkort weer eens bezoeken, mijn studeerkamer staat vol dozen boeken, die ik vanuit mijn werkkamer in Zwolle meegenomen heb. En alle boekenkasten zitten vol, dus er moeten een paar Billy’s bij komen. Vathorst zie je ook vanaf de snelweg liggen, wij liepen langs het station.

naamloos-1010661

naamloos-1010662En dan denk je nog even landelijk naar Nijkerk toe te lopen. Mooi niet dus, over het fietspad langs een drukke weg, waarbij we uitgescholden werden door een jonge fietser met haast, omdat we midden op het pad liepen. In Nijkerk tot slot nog een rondje om de kerk met volgens een local de mooiste toren van Nederland, en daarna naar het station, waar mijn auto stond (geen leaseauto meer, heb vorige week zelf een auto gekocht) om naar huis te gaan. 30 km in de benen. Ik had het eten al klaar, hoefde het alleen maar op te warmen. Dat was maar goed ook, want na nog even te hebben gezeten was het al weer tijd om naar de sportschool te gaan.Geeft wel een voldaan gevoel.

naamloos-1010665

One Comment Post a comment
  1. Jammer dat het begin en het einde van de route tegenvielen, maar dat wordt zo te zien ruimschoots goed gemaakt door het bezoek aan Kamp Amersfoort. Dat blijft indrukwekkend, net als die Joodse begraafplaats trouwens. Je hebt er met alle foto’s en de tekstuele informatie een mooi informatief logje van gemaakt.

    zondag, maart 10, 2013

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: