Skip to content

Naar het Drents Museum

Vandaag bracht ik een bezoek aan het vernieuwde Drents Museum. Dit museum heeft voor mij Assen helemaal op de kaart gezet. Vroeger zou ik niet op het idee gekomen te zijn naar Assen te gaan, nu houd ik de tentoonstellingsagenda van dit museum in de gaten. Voor het eerst kwam ik er met de expositie van het Terra Cotta leger, daarna Goud van de Thraciërs. Prachtige kunstvoorwerpen, een boeiend verhaal, en schitterend vormgegeven tentoonstellingen. En wat fijn om niet naar de drukke randstad te hoeven voor een mooi museum. Ook de website en het logo zijn heel mooi en helder vormgegeven. Laatst was ik in Utrecht in het Centraal Museum, daar raakten we de weg kwijt en kon ik ook op de website niet vinden, wat ik zocht.  Ook het Drents Museum biedt een ontdekkingstocht, maar de routing is helder.

Bij museumbezoek hoort ook een lekkere kop koffie of een andere consumptie. Dat kan heel goed bij Grandcafé Krul in het museum, daar heb ik vandaag geluncht.  De Krul- salade is een aanrader. Vanochtend echter eerst bij aankomst om 11 uur in de zon cappucino op een terras vlak bij het museum, wat een weelde. Jammer dat de winkels dicht waren. Ik parkeerde gratis (op zondag) tegenover een winkel met prachtige blauwe / turquoise kleding. Misschien moet ik nog maar eens terug komen. Zo levert het museum ook inkomsten voor de lokale middenstand op . De stad doet er ook veel aan: toen ik Assen binnenreed, zag ik al dat de stad in Chinese sfeer was. Overal hingen Chinese lantaarns, en in het water een grote draak . En verder echt een voorjaarsaanblik met alle bloeiende krokussen

Het museum bestaat uit verschillende gebouwen. Vroeger stond er een cisterciënzer nonnenklooster. Na de slag bij Ane in 1227, waar de opstandige Drentse boeren o.l.v. burggraaf Rudolf van Coevorden het ridderleger van de bisschop van Utrecht in de pan hakten (de Drenten wisten de paadjes door het veen, de geharnaste ridders op hun paarden zonken weg in het moeras en de bisschop sneuvelde) , werden de opstandige Drenten later door de volgende bisschop, die Drenthe heroverde, gedwongen als boetedoening op die plaats een klooster te stichten.  Later werd dit klooster verplaatst naar Assen. Bij de recente uitbreiding van het museum heeft men bij het graven oude resten uit 1270 teruggetroffen. De abdijkerk vormt nu onderdeel van het museum, is echter van later datum, de oude is door brand verwoest.

Na de reformatie vervielen goederen en rechten aan de landschap Drenthe. Drost en Gedeputeerden waren het nieuwe bestuursorgaan. Het Ontvangershuis, het Drostenhuis, en het provinciehuis uit 1885, waar de Statenzaal en Gedeputeerdenzaal zich bevinden, zijn nu onderdeel van het Museum. Het Museum maakte overigens een bescheiden start: de provincie stelde 1 vitrinekast en 100 gulden beschikbaar om archeologische vondsten te tonen. Nog een mooi detail: in de Statenzaal werd op een gegeven moment de balustrade van de publieke tribune dicht gemaakt. Dit na invoering van het vrouwenkiesrecht. De statenleden mochten  niet afgeleid worden door de aanblik van de dames en de korter wordende rokken.

Het voormalige provinciehuis is rijk gedecoreerd. De schilderingen zijn van van Georg Sturm. Hij heeft ook gewerkt aan het Station van Groningen en het Rijksmuseum van Amsterdam. In de oudbouw van het museum bevinden zich de archeologische collectie (o.a. het meisje van Ide), kunst en kunstnijverheid uit de jaren 1885-1935, en hedendaagse realistische schilderkunst (het museum kreeg recent een schenking van een groot aantal schilderijen uit de ING collectie). Allen zeer de moeite waard.Het museum is ook leuk om met kinderen te bezoeken. Ik zag diverse kinderen rondlopen met ik denk een soort speurtocht. Op de site van het museum las ik, dat er een kindermuseum komt.

Een volgende keer ga ik hier nog eens rustiger rond kijken.  Eigenlijk had ik hier nu te weinig tijd voor. En dat terwijl ik toch 4 uur binnen geweest ben. Op zondag zijn er nl. vrij toegankelijke lezingen. Ik heb dus een lezing over de China tentoonstelling en een lezing over het gebouw bijgewoond. Tussendoor lunchen in het grandcafé Krul, en uitgebreid de tijdelijke tentoonstelling over de gouden eeuw van China bekijken. De dag vloog om. Er waren veel bezoekers, maar het was gelukkig niet te druk, je kon alles goed bekijken. En veel enthousiaste reacties. Ik heb o.a. een tijd staan praten met een mevrouw, die speciaal uit Uden naar het museum kwam.


Het oude gebouw vormt een groot contrast met de nieuwbouw, die strak, wit en heel licht is. De architect Erick van Egeraat heeft de entree geplaatst in het oude Koetshuis. Dat is van zijn fundamenten gezaagd, opgetild, en op rails verplaatst. Na de bouw van de nieuwbouw, die grotendeels onder de grond ligt, maar toch heel veel daglicht heeft, is het koetshuis teruggeplaatst, maar op een glazen plint. Het is echt heel mooi gedaan, binnen zie je de voerbakken nog hangen.

Met een mooie hangende trap ga je naar beneden naar de tentoonstellingszaal. De grote spanten, die de zaal overspannen, zijn evenals de trappen gemaakt door een bedrijf in Drachten. Bij de inleiding werd verteld, dat ze ’s nachts vervoerd moesten worden, waarbij een verkeersplein bij Groningen tijdelijk moest worden afgesloten en een stukje vangrail verwijderd. De dakconstructie is zo gemaakt, dat het dak niet in stort, als er een meter sneeuw op ligt. Doordat de spanten aan 1 kant niet vast zitten, is er een bepaalde speling, kunnen ze iets inzakken.

De nieuwe ruimte is heel licht. Ik vond het vanmorgen eerst jammer om naar binnen te gaan op zo’n mooie voorjaarsdag. Maar doordat het zo licht was beneden, was ik dat zo vergeten.
Buiten is op het dak van het museum een tuin aangelegd, die tijdens de openingstijden vrij toegankelijk is. Alles moet natuurlijk nog groeien, maar ook nu zag het er al mooi uit. Het hek vond ik ook heel mooi, natuurlijke vormen.

In de tentoonstellingshal zijn kleine paviljoens geplaatst waarin allerlei grafgiften uit de Gouden Eeuw van China, de Tang-dynastie (ongeveer van 700-900 na Chr. ) Het was de tijd van de zijderoute met karavaans. Verschillende aspecten van het dagelijks leven werden getoond aan de hand van beeldjes en allerhande voorwerpen.  Op de buitenkant van de paviljoens prachtige gedichten. Er was ook een film, het is handig die te bekijken voor de tentoonstelling. Fascinerend hoe hoog ontwikkeld de samenleving in die tijd al was.

Al met al had ik een erg leuke dag. De volgende tentoonstelling zal over de Vikingen zijn. Een goede reden om weer naar Assen af te reizen.
Voor wie de tentoonstelling De Gouden Eeuw van China nog wil bezoeken: dit kan t/m 15 april.

One Comment Post a comment
  1. Wat een enthousiast verhaal, Klaske! Doet mij genoegen als inwoner van Drenthe ;-). Ben al een poosje niet meer in het Drents Museum geweest, maar nu ik dit gelezen heb moet ik er binnenkort toch eens naartoe.

    Groetjes,
    Els

    maandag, maart 12, 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: