Skip to content

Kröller-Müller museum, “Windflower, perceptions of nature”

Vandaag de laatste dag van de tentoonstelling “Windflower, perceptions of nature” in het Kröller-Müller Museum. Bovenstaande foto had ik op de site zien staan, en dat maakte me nieuwsgierig. Het was mooi weer vandaag, dus heel geschikt voor een fietstochtje over de Hoge Veluwe, en een bezoek aan het museum met zijn prachtige beeldentuin. Marion wilde wel mee, we hadden een fijne dag. 

Elk jaar bezoek ik het museum wel een keer, afgelopen zomer was dit met de tentoonstelling van Jan Fabre. We hebben daar toen zeer van genoten en het deed ons veel plezier om in de beeldentuin nog steeds een serie beelden van hem aan te treffen. Nu was er in het museum een tentoonstelling met werken van 12 kunstenaars uit verschillende werelddelen, met visies / percepties op/ van de natuur, van de overweldigende pracht, de meditatieve schoonheid, tot het ingrijpen van de mens op de natuur, de vergankelijkheid. Een onderwerp wat goed past bij dit museum, waar natuur en cultuuur in nauw contact met elkaar staan.

De titel van de tentoonstelling is ontleend aan een werk uit de vaste collectie. Ik heb gelezen dat windflower een anemoon is, en dat het werk gemaakt is uit blauw neonlicht. Dit werk hebben wij dus niet gezien. Bij de tentoonstelling ontbrak een duidelijke routing, de werken waren verspreid over het museum. Hierdoor loop je kans werken te missen, wat ik niet erg vind. Er was wel een folder beschikbaar (alleen engelstalige gezien; waren de nederlandstalige al op? )  met informatie over de werken, en ook een plattegrond . Wij zijn echter geen types, die met de plattegrond gaan rond lopen.

Het werk wat we zagen, was heel verschillend: gedichten, schilderijen, installaties, sculpturen, video’s. Op de ruiten bijv  gedichten van Yoko Ono, tot overdenking stemmend. Bijv.

CLOUD PIECE

Imagine the clouds dripping
Dig a hole in your garden
Put them in

Bij de ingang een groot boeket bloemen, kunstbloemen en echte bloemen door een. Ben nog niet gewend aan mijn nieuwe mobiele telefoon met camera, kreeg van een suppoost, die oplette, dat we niet aan de bloemen kwamen (alleen vrouwen doen dat vlgs hem)  tips hoe een foto te maken. Hij liet ons ook de foto op zijn eigen telefoon zien, die hij gemaakt had. Altijd leuk als iemand enthousiast is over zijn werk. 

Adembenemend prachtig vond ik  de op 3 schermen tegelijk vertoonde video-installatie van Charly Nijensohn uit Argentinië. We zagen beelden gefilmd op een hoog gelegen zoutvlakte in Bolivia, waarbij je de lucht weerspiegeld zag in het water, en je mensfiguren in het overweldigende landschap zag staan of lopen. Geweldig mooi, ook met geluid erbij , bijv van harde regen.

Ook heel mooi waren de video’s van Kimsooja, waarbij een gedeeltelijke zonsverduistering gefilmd is (je ziet de maan opkomen en de zon ondergaan in zee, waarbij de maan de zon deels bedekt), of waarbij een vrouw op een rots ligt.

Ontregelend was een werk van Cai Quo-Qiang: een bed met stenen (grote en kleine kiezels) , met aan de wandbuskruit tekeningen van de voeten met drukpunten.Door het lopen over de stenen kun je de meridianen stimuleren.Je zag veel mensen de schoenen uit trekken en er overheen lopen, volwassenen zowel als kinderen (het viel me sowieso op, dat er veel kinderen in het museum waren). Er ontstond een leuke sfeer rond dit werk. Ik ben overigens halverwege gestopt, het deed te veel pijn. Ben me niet bewust van het feit, dat ik iets mankeer, volgens mij gevoelige voeten. Vond het vroeger al lastig om vanaf het grasveld over het kiezelpad naar huis te lopen.

Er waren ook werken, waar ik niks mee kon, bijv Termiten Savanne van Lothar Baumgarten. Het moet een verbeelding zijn van het Amazonegebied.. En de werken van Tetsumi Kudo riepen afschuw op, wat volgens mij ook de bedoeling is . Ik las in de toelichting, dat hij het door radioaktiviteit aangetaste landschap schetste. Ik herkende zijn werk overigens wel direct, ooit bezocht ik met een vriendin een opening van een tentoonstelling met werk van hem in het van Reekum Museum.
Al met al een aardige tentoonstelling, maar wel dermate gevarieerd, dat het niet altijd duidelijk is, wat de samenhang was. Ook een beetje een allegaartje tussen nieuw en oud werk.

Na bezoek van de tentoonstelling naar buiten, de beeldentuin in. Hier geniet ik elke keer weer van. En zulk mooi weer, genieten van het fietstochtje naar de auto. Nu het museum aangesloten is bij de Museumjaarkaart, zal ik er mogelijk wat vaker komen. Ben ook benieuwd wat de komst van de nieuwe directeur teweeg zal brengen. Als ik een verzoek mag doen: ik wil graag een tentoonstelling met werk van de landschapskunstenaar Richard Long. Zou heel goed passen in dit museum.Ik heb ooit een tentoonstelling  van hem gezien in museum Kurhaus Kleve, fascinerend! En is een wandelaar kunstenaar, dus ja, dat spreekt me aan.

2 Reacties Post a comment
  1. Ik dacht in eerste instantie dat het wadlopers waren op de eerste foto: bijna adembenemend, zo mooi.

    maandag, januari 16, 2012
  2. Fijn dat jullie een leuke dag hadden.Het is ook een fantastisch museum.Ik en mijn vriendin hebben het verleden jaar toen we een paar dagen naar de Veluwe zijn geweest ook bezocht.De beeldentuin vonden we ook knap

    maandag, januari 16, 2012

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: