Skip to content

Kennismaking met Zeeuws Vlaanderen

P1070393-24

Ria van riawandelt.web-log.nl organiseerde een wandeling op het Verdronken Land van Saeftinghe. Dat leek me een mooie gelegenheid om kennis te maken met een soort van wadlopen (wat altijd nog op mijn verlanglijstje staat), met Zeeuws Vlaanderen (waar ik nog nooit geweest was) en met Ria (wier weblog ik volg). Dus het boekje van Vrienden op de Fiets erbij gepakt. De eerste adressen ving ik bot, men was zelf op vakantie, maar bij boerencamping “de oude haven ” in Hengstdijk kon ik voor 2 nachten terecht. Ik had er een blokhut voor mij alleen, het ontbijt werd ’s ochtends in een mandje gebracht. En dat voor 19 euro per nacht. Ik blijf het een geweldig systeem vinden.

P1070311-2

P1070312-3

Zeeuws Vlaanderen voelde voor mij meer als Belgisch dan Nederlands. Logisch, want het is door de ligging altijd meer op Belgixeb gericht geweest. Ik bezocht deze keer Oost Zeeuws Vlaanderen (West Zeeuws Vlaanderen, aan de andere kant van het kanaal Gent-Terneuzen, volgt een andere keer). Wat me opviel was: het vlakke land met polders, doorsneden door dijken met populieren erop (deels ook dijken aangelegd tijdens de 80 jarige oorlog, die forten met elkaar verbonden), de vele kreken, en natuurlijk de Westerschelde en grenzend hieraan het verdronken Land van Saeftinghe. En de taal, het lijkt wel of ik in Vlaanderen was. Niet zo gek, want Antwerpen is heel dicht bij. Ook opvallend was, dat het een katholieke streek is. Heel anders dan de rest van Zeeland.

P1070359-1

P1070364-2

Vrijdag ben ik na aankomst met de fiets er op uit gegaan. Lekker rond gereden, eerst door de polders, over dijkjes en langs kreken. Genietend van het mooie landschap. Had al snel een leuke ontmoeting met een collega- wandelaar/ fotograaf, een heel leuk gesprek met een man, die vol passie vertelde over zijn liefde voor het landschap, het wandelen, en de foto’s, die hij maakte. De fietskaart werd uitgevouwd, tips voor mooie plekjes werden gegeven, en 3 dagen, dat was tekort. Zag een rode wouw, dat is altijd weer bijzonder, het was voor het eerst dat ik die in Nederland zag.

P1070370-7

P1070380-14

P1070382-16

In Hulst heb ik wat rondgekeken en over de vestingwallen gelopen. Prachtig stadje, wel veel sexshops, en lingeriewinkels. Hebben ze die in Belgie niet? Ik bezichtigde er de Willibrordus Basiliek. Opvallend aan deze kerk vond ik de toren, Je ziet er de geschiedenis van de kerk aan terug. De spits is modern , terwijl de basis gotisch is. ’s Avonds heb ik er op een terras gegeten, het was gezellig druk.

P1070321-11

P1070314-5

P1070323-13

P1070327-17

P1070324-14 P1070331-21

Vanaf Hulst ben ik richting Westerschelde gefietst. Ik heb een heel stuk onderlangs de dijk gefietst. Het was heerlijk fietsen met zicht op de schepen, die soms vlak langs de kust varen, de watervogels (opvallend veel wulpen en scholeksters), en de dorpjes, waar je door komt. Vervreemdend was, dat ik ineens op een afgesloten weg stuitte. Later bedacht ik, dat hier voordat de Oosterscheldetunnel gereed was, het veer Kruiningen Perkpolder voer.

P1070335-25

P1070340-30

P1070336-26

P1070339-29

P1070344-33

P1070357-39
Het licht was met name aan het begin van de avond buitengewoon mooi. Zaterdag hoorde ik, dat de schoorstenen, die je op de achtergrond ziet, kerncentrales zijn. Een raar idee, zo dicht bij Antwerpen. Hopelijk gaat er nooit echt iets mis daar.

P1070347-35

P1070352-37

Vrijdagavond ging het regenen, zaterdagochtend eerst ook een beetje, maar daarna bleef het tijdens onze tocht over het Verdronken land van Saeftinghe vrijwel de hele tijd droog.Daar hebben we geluk mee gehad.

P1070391-22

IMG_0001-1

Zaterdag mocht ik dus spelen in de prut. Het maakte het kind in me wakker. Ria had een wandeling georganiseerd over het Verdronken Land van Saeftinghe. Dit is een gebied, wat met de Allerheiligenvloed in 1570, overstroomd is en niet opnieuw ingepolderd. Het is nu beschermd natuurgebied, waar je, op een klein deel na, alleen met gids in mag. Heel verstandig, want het is een getijdenlandschap, met ook nog eens drijfzand, waar je goed moet weten, wat je doet. Wij hadden echter Bram bij ons, een belgische gids, die ons door het gebied gidste op een wandeling van ca 4.5 uur, en onderwijl allerlei wetenswaardigheden vertelde over het gebied, de geschiedenis, de vogels, de planten etc. Dit met een enorm enthousiasme, het was een genot om met hem op stap te zijn. (wil je ook op excursie: dit is te regelen via het bezoekerscentrum, kijk hier voor meer informatie). Wij waren maar met een groepje van 5 personen, hierdoor had de gids meer tijd om dingen te vertellen, dat was boffen.

IMG_0014-12

IMG_0006-5

IMG_0021-19

IMG_0003-3

IMG_0004-4

IMG_0034-29
Regelmatig moesten we kleinere of grotere geulen oversteken. Je zakte daarbij soms diep in het slik, of gleed uit. Als je een stukje naar beneden moest, kon je soms maar het beste even op je billen gaan zitten. Aan het eind van de dag zagen de meesten van ons er dan ook behoorlijk pruttig uit. Maar het was niet koud, en in een wellnesscentrum moet je betalen voor een modderbad, hier kreeg je het cadeau, na de eerste keer uitglijden kon ik er van genieten. Ik was de enige op gympen, de anderen droegen laarzen. Hierbij was het de kunst om het water niet in de laarzen te laten lopen. Soms was dat centimeterwerk.

IMG_0010-8

IMG_0012-10

Op een gegeven moment kwamen we bij het Eiland, Een heuvel met een vlier en een wilgenboom, waarna we verder liepen naar de IJskelder. Onze gids wist ons steeds weer te boeien met informatie of een verhaal.

IMG_0024-21

IMG_0026-23

IMG_0028-25

IMG_0033-28

Het laatste stuk van de route liep er ook vee, dikbilkoeien. Imposante beesten. Ze weten waar ze heen moeten bij springvloed. Er komt echter ook wel eens xe9xe9n vast te zitten, daarom moeten de boeren wel dagelijks bij het vee langs. Nog een paar geulen, heel verraderlijk, toen kwam ik pas echt onder de prut te zitten. Maar gelukkig hadden we schone kleren mee. De borrel in het cafxe9 Het Verdronken Land smaakte extra goed omdat het begon te regenen. Wij hebben echt geluk gehad met het weer, het is tijdens de excursie vrijwel droog gebleven.

IMG_0043-35

IMG_0046-38

Na de excursie niet meer er op uit geweest, het regende de hele tijd, en ik ben met een mooi boek bezig (Colin Thubron, To a mountain in Tibet) , zelf wat te eten bemaakt in de hut. Vandaag was het echter eerst weer zonnig met harde wind. Prachtige wolkenluchten. Met een omweg over kleine weggetjes (af en toe uitstappend om foto’s te maken) nog even met de auto naar de vogelhut bij Saeftinghe (daar was het gisteren na de excursie geen weer voor; mooie plek trouwens, en heel veel kluten en wulpen), toen ging het weer regenen, dus naar huis, terugkijkend op een fijn weekend. Net de prutkleren en schoenen uit de wasmachine gehaald, mooi schoon geworden. Voor herhaling vatbaar, Zeeuws-Vlaanderen. Een volgende keer de westelijke helft.

P1070394-25

P1070395-26

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: