Spring naar inhoud

Tikkop van Adriaan van Dis

In Noorwegen las ik een aantal boeken, de Middagvrouw van Julia Franck, de geboorte van Venus van Sarah Dunant en Tikkop van Adriaan van Dis.  Dit laatste vond ik een erg goed boek.
De Nederlander Mulder, alter ego van van Dis,  woont in Parijs, ontmoet daar een oude vriend uit Zuid Afrika. Ze hebben vroeger samen in het ondergronds verzet gezeten tegen de apartheid. Hij wordt uitgenodigd om het nieuwe Zuid Afrika te komen om te zien, wat er van het land terecht is gekomen en om zijn geheugen op te frissen (herseninfarct gehad met spraakstoornissen). Hij trekt er in een huis, in een klein vissersdorpje.
Het land is niet geworden, wat ze gehoopt hadden, de tegenstellingen tussen blank (rijk) en bruin (arm) zijn er nog steeds. Een jongen die aan de tik (methformine) verslaafd is, moet alles goed maken, maar het lukt hen niet hem te redden.
Een erg goed boek, je ziet, hoort, ruikt het land. Autobiografisch, maar ook fictie. Over vriendschap, en desillusie.

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: