Skip to content

Offa’s Dyke Path

2 jaar geleden liep ik met Giny in Engeland van Coast to Coast , een lange afstandspad dwars door Engeland. Dit jaar hebben we weer samen een lange afstandspad in Groot Brittannië gelopen, Offa’s Dyke Path, van 14 juni tot en met 29 juni 2009 (12 loopdagen). Het heeft even geduurd, voor ik het verslag af had, een verslag van zo’n meerdaagse tocht is altijd een hele klus, het was de eerste week te warm, en verder ben ik altijd in het begin ook ontevreden over mijn foto’s (in het echt is het altijd veel mooier), ik kreeg al vragen, of er nog een verslag op het weblog kwam, nou hier is het dan.

Offa´s Dyke is 1200 jaar geleden in opdracht van Koning Offa aangelegd als grens tussen Wales en het koninkrijk Mercia (midden Engeland) . Over / langs delen van deze dijk is een wandelroute aangelegd van283 km lang.
Je loopt steeds in het grensgebied van Engeland en Wales. Wij liepen in totaal 325km , gemeten met de GPS. De route was vaak iets langer dan aangegeven, en soms sliepen we ook een stukje van de route af. Wij vonden het geen zware route. Dat komt natuurlijk ook doordat we geboft hebben met het weer, maar de route was beslist lichter dan Coast to Coast.

Informatie over de route en overnachtingsadressen kun je vinden op de site http://www.offasdyke.demon.co.uk.
Wij hebben alle overnachtingen vooraf gereserveerd. Achteraf was dit niet nodig geweest, er was altijd nog wel plaats. Handig was wel, omdat je niet hoefde te zoeken. Als we echter niet gereserveerd hadden,  hadden we waarschijnlijk geen rustdag genomen. Moe waren we niet en we hebben ontzettend geboft met het weer.

Voor wie een mooi boek wil kopen naast een van de reisgidsen: er is een prachtig boek, gemaakt nav een BBC serie, met tekst en foto’s van Jim Saunders, opzichter van het pad. Het heet Offa’s Dyke Path, ISBN 1-84323-699-0.

13 juni 20009, reisdag

Gerard heeft ons naar Schiphol gebracht, en wilde zorgen, dat we in elk geval niet te laat waren. Dus ruim op tijd op Schiphol, en toen bleek het vliegtuig (we vlogen met Easyjet naar Bristol) 3 uur vertraging te hebben. Vervolgens duurde het in Bristol ook nog eens erg lang voor we onze bagage hadden, totaal 3.5 uur vertraging. Daardoor duurde het wel heel lang, voor we op onze plaats van bestemming aankwamen. Toen we eenmaal in Bristol waren, liep het overigens wel vlot. Met de bus naar het station en vervolgens met de trein naar Chepstow, 1x overstappen. Daar de GPS aan gezet en naar onze eerste B&B gelopen. Blij dat we er waren. Een mooi oud huis, en overal bloemtjes in de kamer, echt brits.

14 juni 2009, Chepstow Monmouth , 30 km

Onze B&B (Upper Sedbury House) bleek gunstig gelegen, we zaten al halverwege Chepstow- Sedbury Cliffs, waar het Offa’s Dyke Path startte, in de buurt van de Severn. Prachtig zonnig weer. Ik had de zonnebril op, dit was verder niet meer nodig, omdat wij van zuid naar noord liepen, dit op advies van Gerard en Frans. Een goed advies, we hadden zo de zon in de rug, en ook nooit tegenwind, wat gunstig was, toen het wat regende.

Onze route liep vandaag het eerste deel veel door bewoond gebied, maar wel over rustige paden of weggetjes. Eerst naar Chepstow, waar we het kasteel en de brug over de Wye zagen. Vervolgens volgden we door bosgebiedjes de Wye, met af en toe een mooi uitzicht, oa. bij Wintours Leap, en richting Tintern Abbey. Het was een afwisselende , maar vermoeiende wandeling, doordat we veel op en neer gingen en het erg warm was. De route was zeer goed gemarkeerd, en Giny hield ook de GPS bij de hand, toch mistten we op het laatst een afslag. Hierdoor liepen we een paar kilometer korter, wat we helemaal niet erg vonden. We werden gastvrij ontvangen bij onze B&B, Windyridge, in Monmouth. Lekker thee met krentenbrood in de tuin, een prachtige kamer en badkamer. ’s Avonds curry eten in het stadje.

15 juni 2009 Monmouth Pandy, 26.8 km

Onze dag beginnen we altijd met een paar koppen thee. Ontbijten kun je meestal niet voor 8 uur, en dan zijn wij al lang wakker. Gelukkig kun je altijd zelf thee of oploskoffie maken op je kamer.We zijn ook steeds vroeg wakker, nederlandse tijd, waarbij ik de eerste dagen steeds om 4.30 gewekt werd door een zanglijster. Later op de tocht hoorden we ze niet meer.

Onze gastvrouw verzorgde een heerlijk ontbijt in de gezellige woonkeuken. Dat gaf meteen de gelegenheid om met elkaar te praten en wat te weten te komen van elkaar. Zij was onderwijzeres geweest, gestopt met werken na de geboorte van haar dochter, wilde niet te veel gasten hebben, daarom geen bordje aan de weg , maar wel een vermelding op de site van Offa’s Dyke Path. Je selecteert dan ook meteen, wat voor gasten je krijgt.


We liepen eerst door Monmouth, waar we over een 700 jaar oude versterkte brug met poort liepen. Een mooie wandeling, makkelijk lopen, heuvels, bos, weilanden, graanveld. Lekker geurend pas gemaaid gras. Een geur die me doet terug denken aan mijn jeugd.

Voor ’s middags was heel slecht weer voorspeld (torrential downpours, dat klinkt altijd extra heftig) , in andere delen van het land heeft het ook erg geregend, wij hadden echter geluk, alleen wat lichte regen. Toch was het gras daarna nat genoeg om mij natte voeten te bezorgen. Ik had voor ik de via de la Plata ging lopen nieuwe schoenen gekocht, daarvan was in Spanje wat stiksel losgelaten. Ik had ze voordien nog laten repareren (zijn opgestuurd naar Zwitserland en waren net op tijd weer terug, werden zelfs thuis bezorgd, goede service), maar ik denk dat ze door de Goretexvoering hebben gestikt. Ze mogen dus nogmaals voor reparatie. Gelukkig hebben we heel weinig regen gehad, en had ik droge sokken bij me, zodat ik zo nodig een sokkenwissel kon uitvoeren.Als de gewassen sokken de volgende dag nog niet helemaal droog waren, droogden we die soms met de föhn, die vaak op de kamer was.

We overnachtten in Pandy in Lancaster Arms Guest House. Vroeger was dit een pub, de oudere eigenaars deden nu alleen nog B&B en avondmaaltijden. We waren de enige gasten. Lekker gegeten, de kwaliteit van de maaltijden lijkt wel verbeterd. Maar wel doperwten bij het eten.

16 juni 2009 Pandy Hay on Wye, 26.8 km

Prachtig zonnig weer, de hele dag in korte broek gelopen. Deze dag was voorspeld als erg zwaar vanwege de vele overstapjes (styles), op dit traject bleken ze echter grotendeels door hekken vervangen, je hoefde dus minder te klimmen, maar kon gewoon het hek open doen.

We gingen eerst een stuk omhoog, om daarna over een kam te lopen (Hatteral Ridge) , links lag Wales met de Black Mountains, rechts Engeland met de lappendeken structuur van veldjes en hagen/ weggetjes. Veel varens en heide. Doordat het mooi weer was, liep het erg gemakkelijk en had je mooie uitzichten.

Het pad was deels verhard om erosie tegen te gaan. Er waren wel natte stukken bij, het veenpluis bloeide prachtig. En steeds hoorde je de leeuwerik. Voor mij is het dan echt zomer.

De afdaling zou vlgs beschrijving steil zijn, maar dat vonden wij niet. Ik merk sowieso dat ik in goede conditie ben. Het lopen in Spanje en de 5 kgdie ik lichter ben, werpen zijn vruchten af, ik ga vlotter omhoog en omlaag. En Giny hoeft daardoor minder op me te wachten dan 2 jaar geleden.
Bij het dalen mooie uitzichten , en onderweg op een gegeven moment ook veel orchideeën.

We overnachtten in Hay on Wye in the Bear, een guesthouse. Prachtig historisch pand. Leuk stadje, waar het wemelt van de 2e hands boekwinkels. Maar ja,wij zijn trekkers en dan wil je je rugzak zo licht mogelijk houden. Dus wij zijn op een zonnig terras neergestreken en lekker aan de witte wijn gegaan. Grote glazen hadden ze er, na 2 glazen had je een halve liter op.

17 juni 2009 Hay on Wye Kington, 22,8 km

Ook vandaag weer een uitgebreid ontbijt. Met het britse ontbijt (we zitten dan weer in Engeland, dan weer in Wales) hoef je vrijwel niet te lunchen. Wij namen dan meestal alleen maar een appel en een paar mueslikoekjes van de Lidl (Gerard heeft Giny 3 zakken mee gegeven , en ook nog een zak toffees en ander snoep, Giny haar rugzak wordt dus gaandeweg lichter).

Vandaag liepen we eerst langs de Wye, vervolgens door weilanden en akkers. Per abuis gingen we door een graanveld (de GPS leek dit aan te wijzen), terwijl het pad aan de andere kant van een boomsingel bleek te liggen.
Het ging op een gegeven moment licht regenen, niet genoeg om de regenbroek aan te doen, wel de jas en de hoes om de rugzak. In een overdekt portiek van een kerk namen we onze lunch. Wel jammer , dat we door de motregen geen mooie uitzichten hadden.


In Kington overnachten we in B&B Southborne. Onze gastvrouw had ons nog niet verwacht, zoals elke keer deze weken kregen we te horen, dat we vroeg waren. We lopen blijkbaar sneller dan gemiddeld. Naar binnen konden we eerst ook nog niet, de gastvrouw had zonder sleutel het huis verlaten, en wachtte op haar echtgenoot. Gelukkig was er wel de mogelijkheid overdekt te schuilen voor de motregen.

Heel lekker gegeten bij the Burne Hotel. Daar ontmoeten we ook een wandelgroep, die we de volgende dag weer tegen kwamen. Deze mensen liepen dagwandelingen. Zo kwamen we meer mensen tegen, die Offa’s Dyke Path in dagetappes lopen, zoals ik in nederland ook met diverse paden doe.

18 juni 2009 Kington Knighton, 22.8 km

Vanuit onze slaapkamer hadden we ’s morgens zicht op een konijntje. Die zagen we onderweg veel meer, evenals grijze eekhoorns. En natuurlijk koeien en schapen.
Het bleef vrijwel droog vandaag, dreigde wel steeds te gaan regenen en waaide flink. Als je stevig doorliep, kon je net nog in t-shirt lopen.

Vandaag liepen we veel op de dijk. We kwamen vandaag voor het eerst iemand tegen, die het pad in dezelfde richting liep als wij, een nederlander. We hadden wel al diverse keren mensen ontmoet, die de route van noord naar zuid liepen. Het is logisch, dat je meer mensen tegen komt, die andersom lopen, mensen die dezelfde kant op lopen, kom je alleen tegen , als je ze inhaalt, of zij jou inhalen. Om te overnachten zijn er ook diverse mogelijkheden, dus je komt elkaar niet steeds tegen, zoals op een Camino. Stefan vroeg of hij een stukje met ons op mocht lopen, maar dat was maar van korte duur, we liepen veel sneller dan hij.

Een erg mooie wandeling vandaag, over de dijk, met prachtige uitzichten, nieuwsgierige schapen en ook nog een rode wouw.

Bij de huizen prachtige rozen.

Overnachten deden we bij Mrs Dana Summers van the Fleece House in Knighton. Een geweldige B&B, schitterende kamer, geweldig mooie grote badkamer, en een schat van een gastvrouw, die precies wist, wat een wandelaar wilde weten. Dus naast adviezen over waar te eten kregen we ook te horen, waar de wasserette was, het best bewaarde geheim van het stadje. In een huis met dicht geplakte ramen, geen bordje op de deur, met een deur, die klemde, waar je evt tegen aan moest trappen. Maar hoe krijg je de wasmachine aan? Ook dat lukte uiteindelijk, niks geen startknop, wat op het bordje stond, maar gewoon deurtje goed dicht doen.
Daarna ook nog het informatiecentrum van Offa’s Dyke Path bezocht. Hier een mooi boek gekocht , wat gemaakt is nav een BBC serie (Offa’s Dyke van Jim Saunders, ISBN 1-8323-699-0), wat ze naar mijn huis hebben opgestuurd.

19 juni 2009, Knighton Brompton Bridge , 28.1 km + nog 6 km voor avondeten

Vandaag een lange etappe (totaal34 kmgelopen en1340 m gestegen, en natuurlijk ook veel gedaald) , dus we namen het volledige ontbijt met bacon en gebakken eieren. Daarnaast had onze gastvrouw nog veel meer lekkers, ingelegde vruchten, muesli, yoghurt, eigen gemaakte jam, toast. En ze kwam er ook nog eens gezellig bij staan kletsen met haar mooie muts op. Een leuk mens, Poolse, gehuwd met een Engelsman, sinds 41 jaar in Engeland wonend, voorheen gewerkt als bankier. Hier mee gestopt omdat ze het zat was altijd 2x zo hard te moeten werken als mannen om carriere te maken en toen een B&B begonnen. Dat doet ze echter ook met passie , een echte perfectionist. De brandveiligheid is bij haar bijv veel beter geregeld dan in menig hotel. Deze B&B krijgt van mij een dikke 10.

Het was vandaag fris, bewolkt, met af en toe lichte regen. We hebben een tijdje in regenjack gelopen. Veel op en neer, vlgs mij de dag met tot nu toe de meeste hoogtemeters.

We overnachtten op Little Brompton Farm, een 17 eeuwse boerderij bij een bejaard echtpaar (49 jaar getrouwd). Ze hebben 2 dochters, die boeren in de buurt, hebben vleeskoeien en jonge stieren bij hen ingeschaard. Een mooie kamer met zitje, kleine badkamer. En bij ontvangst thee met wat lekkers in een sfeervolle zitkamer.

Voor de avondmaaltijd moet je ofwel met de taxi naar Montgomery of Mellington Hall of weer 3 km terug lopen naar Mellington Hall. Daar zijn we dus al langs gelopen, maar toen was het nog gesloten. Wij besluiten toch maar terug te lopen. Onze gastheer vindt dat maar niks, geeft herhaaldelijk aan, dat ik zijn telefoonnummer mee moet nemen, dat hij telefoon naast bed heeft, en ik hem kan bellen, als we het niet zien zitten om terug te lopen.
In Mellington Hall zijn allemaal jongeren op chic, er blijkt een prom te zijn. Mooie wandeling terug, alleen moeten we dan voor de 2e keer door een weiland met jonge, erg nieuwsgierige stieren. We zijn wel vaker door weilanden met stieren gelopen, die bleven dan rustig op afstand, maar deze komen er echt aanrennen, lopen achter ons aan.
Overigens hebben ze hier op de boerderij indertijd MKZ gehad. Hun buren, met een melkveebedrijf, was het eerste bedrijf in Wales met MKZ. Zij hebben dus ook alle ellende meegemaakt, net als velen bij mij in de omgeving.

20 juni 2009 Little Brompton Farm Welshpool, 21.2 km

Thee op de kamer met zicht op een grote bonte specht, die van het vogelvoer komt snoepen. Na het ontbijt ging de boer met ons mee op de quad om de stieren te verjagen (hij had aangegeven dat hij vaak vanuit de slaapkamer stond te kijken, of het goed ging, en er dan in 5 minuten was met de quad, dit voelde toch beter aan) . Hij maakte ook nog een foto van ons, wel vermakelijk te zien, dat hij dat niet vaak deed, hield de lens eerst naar zich toe gekeerd.

Het bleef droog vandaag. Een makkelijke wandeling, niet zo veel omhoog, door graanvelden (je hoort hier geen kwartels, die ik in spanje wel overal hoorde), en bos. Laatste stuk langs kanaal naar Welshpool. We overnachten in Westwood Park Hotel, boven de pub. Kleine nette kamer. Heerlijk gegeten bij the royal oak, een tip van de boer. Later horen we van onze volgende gastvrouw, dat dit de beste plek is om te eten. Stadje stelt niet veel voor, maar wel een wasserette, dus alle kleren er weer in gegooid. In Spanje heb ik dat nooit gedaan, maar daar kon je alles buiten drogen aan de lijn.

21 juni 2009, Welshpool, rustdag

Vandaag een rustdag. Had niet nodig geweest, maar is nu een keer zo ingepland. Tijd om de zondagskranten te lezen bij the Royal Oak met cappucino, Powys Castle and gardens te bezoeken, onze wandelgidsjes uitgebreid te bestuderen, tv te kijken en weer lekker te eten bij the Royal Oak.
Het ontbijt bij ons hotel was trouwens erg slecht, we vroegen roerei met tomaat, kregen een ei wat net rubber was met een blik tomaten erbij. Morgen alleen cereals met toast en ipv koffie thee.

22 juni 2009, Welshpool Glan-yr Afon bij Tyn-y-Coed, 30.4 km

Eerst liepen we langs het Montgomery kanaal, en later langs de Severn, die hier een stuk minder breed is. We liepen er trouwens ook nog eens vrij ver vanaf door de weilanden. Een beetje saai werd het.

Onderweg in de Golden Lion koffie gedronken. We snappen niet, dat ze de route niet meer door dorpen/ langs de pubs laten gaan, je gaat soms net buiten het dorp om. In de pub troffen we een Ier, die gitaar begon te spelen. Dat ben ik hier nog vaker tegen gekomen. Ik stel me zo voor, dat dat in Ierland heel veel gebeurd, wil ik dan ook nog eens heen.

Onderweg ging het kanaal met voetpad over een aquaduct. Het laatste stuk van de route was prachtig, meer omhoog, bebost.

We hadden weer een prachtige B&B, het huis is gelegen op de route, je moet over het erf. Onze gastvrouw, een vuttende lerares Duits en Frans, was erg aardig, en kletste je de oren van het hoofd. We weten dus veel over de familie, hebben heerlijk thee gedronken in de tuin met scones met aardbeien en chocoladecake (en toch ben ik ook deze vakantie weer een paar kilo afgevallen) en ’s avonds met de familie gegeten. Daarna heeft ze ons nog mee genomen naaar de buren, de buurman is een enthousiast vogelaar, heeft verteld, wat er voor vogels in de buurt zitten. Ik blijk er inmiddels toch aardig wat van af te weten, een leuk gesprek en rondje rond de vijver.

23 juni 2009, Glan-yr-Afon Trevor, 19.9 km

Ontbijt in de woonkeuken met roerei met zalm. Lekker. Vandaag het laatste stuk, wat we over de dijk liepen, onze route gaat bij het Llangollen kanaal meer in westelijke richting dan de oude grens. Warm weer, na het avondeten ging het wat regenen, toen waren wij echter al op de plaats van bestemming.

Onze route voerde ons over een beroemd Aquaduct, ontworpen door Telford.Het is 200 jaar geleden gebouwd,307 m lang en37 m Castle Dinas Bras, hoog, en voert het kanaal over de kloof van de Dee. Een toeristische attractie van belang, veel mensen in boten, die je kunt huren en die er maar net overheen kunnen. Maar ja, wij zijn nederlanders, wel wat gewend qua waterwerken. Ik vond het dan ook minder indrukwekkend dan ik verwacht had.

Overnachten deden we in Oaklands. De gastvrouw was erg aardig, heeft onze was gedaan en was ook verder erg behulpzaam. De badkamer was wel heel erg klein, maar daar gingen ze nog wat aan doen. Inmiddels is Wimbledon begonnen, dus elke dag ook even tv kijken.
Eten deden we op het terras van de Telford Inn in de zon.

24 juni 2009, Trevor Llandegla, 18 km

Vandaag al weer mooi zonnig weer en niet zo benauwd als gisteren. Het was een prachtige, eenvoudige wandeling. Eerst door het bos omhoog, vervolgens over de panoramaroute. Je liep over de weg, maar had prachtige uitzichten op de ruine van Castle Dinas Bran en Craig Arthur. Via een heel mooi paadje liep je langs de helling. Onderweg nog gekraagde roodstaarten gezien.

Daarna een stukje door bos, waar we bij een riviertje gepauzeerd hebben. Hier waren grote gele kwikstaarten te zien. Daarna ging het over de hei- de moors. Ze hadden het pad verhard met plankieren.

We waren al vroeg op onze eindbestemming, Llandegla. Daar was niets te beleven, het enige winkeltje annex koffieshop was dicht, de pub ging pas om 17 uur open en we bleken een vreselijke B en B geboekt te hebben, the Willows, bij een restaurant, een absolute afrader. Ik ga mijn best doen, dat ze van de site van ODP gehaald worden , de meeste mensen halen daar toch hun overnachtingsadressen vandaan. Wij zijn er wel gebleven, Giny is geen klager, een andere wandelaar, die we later ontmoetten, is wel na een half uur weggegaan. Andere wandelaars overnachtten in the Old Rectory, en vertelden ons, hoe geweldig het daar was. Volgend jaar kun je ook in het Crown Hotel overnachten, daar heeft men nu nog geen logeerkamers (wel raar, iets wat hotel heet, maar waar men geen kamers verhuurd).
Bij de Willows moet je dus niet zijn ! Het was er vies , met name de badkamer (we hadden wel schoon beddegoed en handdoeken) Om er te komen moet je over een terrein, wat vol rommel stond, de kamer was heel erg warm, en de tv stoorde heel erg. De volgende dag bleek het ontbijt, waar we bijna niets van aten, ook geen aanrader. Maar dit is wel een plek, waar je het later nog eens over hebt.
We hebben heerlijk gegeten in Crown Hotel. Hier ontmoetten we meer wandelaars, die ook van zuid naar noord liepen, allen engelsen , een echtpaar (in Welshpool begonne)en 3 Engelse mannen (Mark en Mark hebben de route 22 jaar geleden al voor de helft gelopen, Nigel loopt de route net als wij in zijn geheel) Met de 3 mannen hebben we ook de komende dagen samen gegeten.
Het eten in de Crown was heerlijk, en het was er erg schoon. Een familiebedrijf met een echtpaar aan het roer, en zijn ouders, die meewerkten. Ze hadden het pas overgenomen van de eigenaar van de Willows en waren eerst erg druk geweest met schoonmaken. Dat wilden wij wel geloven. We werden in de pub uitgebreid uitgehoord over de situatie bij de Willows, het is echt het gesprek van de dag in het dorp.

25 juni 2009, Llandegla Waen, 27.6 km

Slecht geslapen, we hadden beide het idee, dat er beestjes in het bed zaten, wat natuurlijk niet het geval was, we hadden wel jeuk, maar waren onderweg meermalen gestoken. Eens gezind besloten we niet meer terug te keren op de kamer na het ontbijt. Ontbijten deden we ook nauwelijks, toen we zagen dat melk en jus d´orange in grote kannen op tafel kwamen. Ik had besloten dat we een flinke korting wilden , na een korte discussie was dit accoord. In het dorp kwamen we een man tegen, die ons vroeg hoe de nacht geweest was, hij had ons de vorige avond in de pub ontmoet. Ook bij ons volgende overnachtingsadres was de Willows bekend uit de verhalen. Ze zullen wel snel failliet zijn.

Vandaag een heel mooie wandeling. Alleen jammer dat het wat heiig was, maar ook wel prettig, dat het niet zo warm was. Heuvel op, heuvel af, ruig landschap, geen bomen. Veel  varens, en heide, die net begint te kleuren. Veel dagwandelaars , met name bij de Jubilee Tower, indertijd gebouwd ivm het 50 jarige regeringsjubileum van koning George III.

Ons overnachtingsadres lag een stuk van de route af.Gisteravond hadden we het op een topografische kaart van andere wandelaars opgezocht, waarna Giny het in de GPS gezet had. We liepen er zo op af. En wat een verschil met gisteren. Een prachtig huis, super gastvrije ontvangst door een man, die vroeger in landscaping- gardening had gezeten, had oa voor unilever gewerkt. Verhuurde ook cottages, waren 48 van de 52 weken verhuurd. B&B waren ze nog maar net mee begonnen. Zeer gastvrije ontvangst met thee en koek, een superschone kamer met hagelwit beddegoed, prachtige badkamer, een zitkamer/de tuin/ het zwembad/ de wasmachine tot onze beschikking, en vervoer naar de pub voor het avondeten. Daar troffen we Mark, Mark en Nigel weer, lekker gegeten en een gezellige avond.

26 juni 2009, Waen Prestatyn, 18.4 km

Na het lekkerste ontbijt van de vakantie, met croissants en kaas, vertrokken we voor de laatste wandeldag. Wat is de tijd snel gegaan. Vandaag nog een paar klimmetjes en op het laatst zicht op de zee. De andere 5 lopers haalden we in, het laatst liepen we samen met de 3 mannen. Mark en Mark zaten in de zelfde B&B als wij, welke op de route gelegen is. Wij liepen echter met rugzak tot het eindpunt, zij hebben hem afgegeven, waren moe. Hoezo het sterke geslacht. Het aankomen viel tegen, zoals meestal. Er was niet eens een strand, en het dorp was ook niet aantrekkelijk, het laatste stuk nog het minst. Na aankomst op onze logiesplek begon het te regenen. Wel trouwens weer een fijne Bed en Breakfast. De gastheer was scheepsengineer op de Pacific, zo heeft iedereen zijn verhaal. Met de jongens lekker gegeten bij de plaatselijke Italiaan.

27 juni 2009, reisdag

Met de trein naar Liverpool, daar de dag doorgebracht. We hadden voor een late vlucht gekozen, was goedkoper, maar beide hadden we graag al naar huis gewild. We zijn naarAlbert Dock geweest, hier zijn allerlei musea. Tate Modern bekeken. Terugreis verliep gelukkig zonder vertraging.

4 Reacties Post a comment
  1. Dag Astrid
    De route is goed aangegeven en je kunt tegenwoordig ook een gpx bestand downloaden en op je telefoon zetten
    Met stieren moet je altijd uitkijken maar dat geldt overal
    Ik vind deze route zeker veilig om als brouw alleen te lopen

    zondag, juni 18, 2017
  2. astrid #

    ik wil weten of het veilig is om Offa’s Dyke Path alleen te lopen? ik ben geen held in het vinden van de juiste route…. en als je alleen loopt, hoe zit het dan met die stieren, ik bedoel, dat is best gevaarlijk??

    zondag, juni 18, 2017
  3. Dank voor uw complimenten
    Bij meerdaagse wandelingen gebruik ik altijd een compact met tele van panasonic lumix. Dit om gewicht te besparen. En de horizon kun je met Lightroom gemakkelijk recht zetten

    dinsdag, januari 7, 2014
  4. C.B #

    Mooie foto’s. Vraag me af wat voor toestel er gebruikt is. Een Full-Frame misschien? De fotograaf heeft een goed gevoel voor kompositie en diepte. Ook de horizon staat er altijd recht op. Knap hoor. Komplimenten

    dinsdag, januari 7, 2014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: