Skip to content

Van Stavoren naar Lauwersoog: het Friese Kustpad

In Friesland liep ik al eerder over Zuiderzeeroute, Jabikspad, en Zevenwoudenpad, maar het Friese Kustpad stond nog open. Tonny heeft deze route al eerder gelopen, deze keer liep ik dan ook alleen. Ook wel eens lekker om een paar dagen alleen te lopen, je hoofd leeg te maken. Dat is goed gelukt, ik ben totaal onthaast. Kijk maar eens naar deze foto, die ik de 2e dag om 5.45 uur vanuit mijn slaapkamer maakte. Een herinnering voor altijd, zo mooi.

De omstandigheden waren ideaal, ik heb overwogen geen vest en regenkleding mee te nemen, want het was heel zonnig toen ik zondag 11 mei van huis vertrok, en pas voor vandaag was regen voorspeld. Toch maar een dunne fleece en regencape mee genomen, maar beide niet nodig gehad. Heerlijk zomers weer, noord oostenwind. Dus wel veel tegen de wind in gelopen.

De route liep langs de kust, of langs de voormalige kust, veel over dijken dus, van Ijsselmeerdijk, en Waddendijk, tot de Slachtedijk of kleine dijkjes. Ook stukken langs vaarten, over paden door weiland, of bouwland, en af en toe langs rustige weggetjes.

De 1e dag, pinksterzondag 11 mei,  liep ik van Stavoren naar Allingawier, eerst langs de kust naar Hindelopen en Workum (mooie stadjes om even rond te kijken en op een terras te zitten, cappucino met oranjekoek natuurlijk) , daarna via een kerkepad door het weiland naar de dijk , en vervolgens over de dijk richting Molkwerum, en toen over kleine weggetjes binnendoor naar Allingawier.

Deze dag ontzettend veel stilgestaan om naar de vele  vogels te luisteren en kijken. Veel weidevogels natuurlijk, en ook vogeltjes in het riet (ik hoorde en zag o.a. de kleine karekiet en de rietzanger). En natuurlijk was er, naast de vele schapen, het fries zwartbont vee.

Ik overnachtte bij mijn nicht Klaske (1 van de 4 nichten van mij met deze naam, allemaal zijn we naar beppe Klaske vernoemd)  en haar man Jacob, die samen met hun zoon Siebe op de boerderij in Allingawier wonen. Zeer gastvrije ontvangst, een heel gezellige avond op deze prachtige plek. Ze wonen midden tussen de weilanden, aan het einde van een weggetje. Vanuit de kamer aan 3 kanten zicht op het boerenland. Jeugdherinneringen opgehaald.

Bij het ontwaken op pinkstermaandag het mooist denkbare uitzicht over de friese weidegronden. Gauw om 5.45  uur wat kleren aangeschoten en naar buiten met de camera. Prachtig de ochtendnevel, de opkomende zon, de boerderijen in de verte, de koeien die naar buiten kwamen. Siebe was bijna klaar met melken, die was echt vroeg opgestaan, zoals bij boeren gebruikelijk.

De 2e dag liep ik van Allingawier naar Harlingen. Het museum in Allingawier, wat aan de Aldfaers erfroute ligt, was nog dicht, maar heb ik al vaker bezocht. Ook was het vandaag 2e pinksterdag. Dat is altijd de dag, dat in Friesland de elfstedentocht op de fiets plaats vindt, 240 km op 1 dag. 9 jaar geleden heb ik dat ook gedaan, ik zou dat nu niet zomaar kunnen, daarvoor fiets ik te weinig. Toen heb ik het eigenlijk zonder problemen uitgereden, het eerste stuk met regen, kou en tegenwind, maar het laatste stuk voor de wind in de zon. Ik denk dat dat ook maakte, dat ik de volgende dag geen spierpijn had. Het was een heel feest die dag, maar ook heel massaal, met af en toe valpartijen. Dat maakt dat ik het toch niet een 2e keer gedaan heb. Ik had eigenlijk verwacht vandaag wel fietsers te zien, kwam door 2 plaatsen, waar de tocht door komt, maar op het verkeerde moment.

Vanaf Allingwier liep ik langs het water naar Makkum, daarna een stukje over de IJsselmeerdijk, vervolgens meer landinwaards, om via de Waddendijk Harlingen in te lopen. Net voor Harlingen was een strandje, daar zag je hoogzomerse taferelen, en was ook een heus strandpaviljoen. Het stadje zelf is ook mooi om even door te lopen.

Ik logeerde bij het echtpaar Boers, van vrienden op de fiets, een heel goed initiatief. Voor 17 euro heb je als wandelaar of fietser overnachting met ontbijt (of Bed en Brochje, zoals ze hier zeggen). Ik kon er pas vanaf 19 uur terecht (ze waren zelf een stuk wezen fietsen) , dus eerst in de stad eten en na de koffie bij de gastvrouw en wat lezen op tijd naar bed. Deze keer sliep ik een kamertje, wat als kantoor gebruikt wordt, en een logeerbed stond. Prachtig huis, heel mooie tuin, die je dus helaas niet kon gebruiken.


Dinsdag 13 mei liep ik van Harlingen naar Sint Jacobiparochie. De saaiste wandeldag van het Kustpad. Eerst een saai stuk de stad uit langs bedrijven, toen een mooi stukje langs de dijk, en verder veel door de bouwlanden in het Bildt. Nog veel kale grond dus, aardappelvelden nog kale ruggen (wel mooie geometrische patronen) . Ook hier veel windmolens, Friesland staat er vol mee.

Ik eindigde in St. Jacobiparochie, waar ik weer bij vrienden op de fiets logeerde, deze keer in de Jabikshoeve, een voormalige boerderij in het dorp, nu helemaal gericht op gastenverblijf/ theeschenkerij. Zeer goede faciliteiten, oa. mooie tuin, een huiskamer met veel te lezen en tv, en ruime kamers. Ontvangst met een kop koffie of thee. Een aanrader om hier te logeren. Het dorp stelt niet veel voor, het cafe was dicht, dus ik heb wat gegeten in de snackbar, en heb fruit ed gehaald bij de plaatselijke super. Die kon ik eerst niet vinden, zit niet in een van de hoofdstraten, maar een paar kleine kinderen zijn met me meegefietst naar wat zij het “kleine winkeltje”noemden, mocht eigenlijk niet van mem, maar “er was een mevrouw bij, ze waren ook samen en het was toch ook goed, als je mensen hielp”. Prachtig.
De gastvrouw van vandaag heet trouwens ook weer Klaske. Bij ons in de buurt kom ik weinig mensen tegen met de zelfde naam (In Epe woont wel nog een Klaske), hier in Friesland is het een veel voorkomende naam. Wat in de snackbar gegeten, het cafe was gesloten.

Woensdag 14 mei was de langste dag, 38 km. Een werkelijk prachtige wandeling, eerst liep ik door het land richting waddendijk, waarbij ik ook een stuk over de Oude Bildtdijk liep (deze dijk is bebouwd met huizen voor de vroegere arbeiders in het Bildt) hele stukken over de waddendijk langs buitendijks land (weer veel hekjes om over te klimmen, ook heb ik deze tocht honderden schapen gezien), en ook langs het monument van  de slikwerker, door terpdorpjes, oa Ferwerd en Hogebeintum. Heerlijke vergezichten.

Ik overnachtte weer bij vrienden op de fiets, deze keer bij Marianne Ottevanger op het Schoor, een rij huisjes aan het wad net voor Wierum. Weer vrienden op de fiets, hier kon je ook een maatijd gebruiken. Sfeervol huis, ze woont er met man en tienerdochter. Ik heb met haar man en dochter gegeten, zij kookte en at daarna. Heerlijk eten,  gezond, vegetarisch, en erg vers (mn ook de brandnetel in de omelet en de zeeaster), een goede tegenhanger tegen het snackbar voer van gisteren. Erg aardige mensen, een bijzondere plek. Het leuke van Vrienden op de fiets is, dat het elke keer een verrassing is, waar je terecht komt. Prima geslapen in de bedstee, die lang genoeg was.

Vandaag de laatste dag, niet ver, naar Lauwersoog. Gisteren had ik de verrekijker opgeborgen om het looptempo wat op te voeren, vandaag hem weer om gehouden. Veel naar de vogels gekeken dus vanaf de waddendijk. Oa veel rotganzen. Ook een slechtvalk gezien en een roodhalsgans, voor mij een nieuwe soort. Ik sprak er later een apeldoornse vogelaar over, die zei dat het vast een uit gevangenschap ontsnapt exemplaar was, dat ze al lang naar Siberie getrokken waren, maar op de site van waarneming.nl zie ik meer waarnemingen in mei, oa Lauwersmeer en Schiermonnikoog, ook steeds 1 exemplaar.

Indrukwekkend vond ik de monumenten, die ik in Wierum en Paesens en Moddergat zag, ter nagedachtenis aan de vele omgekomen vissers. Velen kwamen soms op 1 dag tegelijk om. Ik bezocht het museum het Fiskershuske, waar vertelt wordt over de wadvisserij. In Paesens en Moddergat zijn in 1883 83 van de 109 mannen/ jongens, die scheep gingen in een storm verdronken, dit was de doodsklap voor de visserij in het dorp. Schokkend was ook te merken, dat er zeer veel geld was ingezameld voor de weduwen, maar dat dit hen vrijwel niet bereikte, dat ze slechts mondjesmaat aalmoezen kregen uitgereikt. Leuk in het museum was, dat er ook een huisje was, wat naar de laatste bewoonster heette, Klaskes huske.

Net voor Lauwersoog zag ik veel wadlopende kinderen. Dat wil ik ook nog eens doen, vorig jaar met Giny afgesproken, dit voor mijn 50e te doen. Moet er dus een keer van komen dit jaar. Ik wacht tot het water iets warmer is.
In Lauwersoog op het terras lekker broodje garnalen met glaasje wijn genomen. Had de tijd, moest 1.5 uur op de bus wachten, die 1x per 2 uur reed. Maar goed, reed tenminste, in groot deel van het land staakt het streekvervoer. De reis naar Stavoren, waar de auto stond, kostte me 2.5 uur, 1 uur met de bus en 1 uur met de trein. Maar ach, je hebt de tijd. In de buurt van Kampen zag ik een donkere lucht boven de Veluwe, en net voor Epe begon het te stortregenen. Hoop dat het ook in de rest van het land even een paar dagen lekker regent, dat is goed voor de gewassen, want het is wel erg droog. Daarna mag het weer mooi weer worden.

Na afloop een streeplijstje gemaakt met de vogelsoorten, die ik dezer dagen gezien heb, en waarvan ik zeker ben voor wat betreft de waarneming. Totaal 55 soorten, toch niet gek voor een beginneling.
Het was een prachtige tocht door het Heitelân, waar ik de memmetaal kon spreken. Friesland is voor mij heel vertrouwd, ook al heb ik er nooit gewoond. Ik houd van het weidse landschap met mooie luchten, voor mij voelt het als thuis komen.

3 Reacties Post a comment
  1. Anoniem #

    Hallo Klaske,
    Wat een verrassing om jouw foto`s te krijgen van het Friese Kustpad. Geweldige foto`s!
    En weet je wat zo leuk is, de foto van Ferwerd toont het Vrijhof, als je met je gezicht naar de kerk staat is aan de rechter kant op de hoek van het Vrijhof en de Hoofdstraat het huis waar ik opgegroeid ben. De wereld is klein. Waar een vogelexcursie al niet goed voor is.
    Klaske heel erg bedankt en tot ziens, groeten Klaasje

    dinsdag, juni 3, 2008
  2. Ha Klaske,
    Gelukkig ben je weer terug in Weblog-land.
    Je hebt idd schitterende foto’s gemaakt tijdens je Friese Kustpad-wandeling. De koeien-foto’s vind ik er echt uitspringen. Met die mooie lichtval en de ochtendnevel.Heel erg mooi.Daarnaast ben ik zelf erg gek van detailfoto’s en lijnenspel in foto’s. ook daarvan zitten er een paar prachtige bij!
    Groet uit Twente,
    TruusW

    maandag, mei 26, 2008

Trackbacks & Pingbacks

  1. Friese Kustpad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: