Skip to content

Monnikenspoor Dalfsen Zwolle

Voor vanmorgen sneeuw voorspeld (een witte pasen morgen? ) , en omdat het maar 18 km is van Dalfsen naar Zwolle is, zijn we pas om 11 uur vertrokken. Dus kon ik eerst uitgebreid ontbijten met de krant, en toen nog naar de markt, alvorens Tonny op te halen. Het was ’s ochtends eerst heel zonnig, ik heb zelfs overwogen om buiten te gaan koffie drinken nadat ik terug kwam van de markt, maar vond dat ook wat overdreven.
Tonny opgehaald in Vaassen, auto in Zwolle bij het station neergezet en de trein naar Dalfsen genomen. Inmiddels was het weer veranderd, de natte sneeuw kwam later dan verwacht, dus we hebben in Dalfsen eerst onze regenkleding aangetrokken, alvorens op pad te gaan.

In tegenstelling tot eerdere routes, die we in dit gebied liepen (Havezatenpad, Maarten van Rossumpad) staken we deze keer de Vecht over, om even langs de kerk te lopen en vandaar een voetpad langs de noord-oever te nemen. Dat was ook meteen het enige stuk onverhard, wat we hadden vandaag, verder alleen maar verharde paden/ weggetjes. Als je van onverhard lopen houdt, zoals wij, dan is Monnikenspoor niet de beste route. Gelukkig werd het wel snel weer droog, maar we hielden de regenkleding aan, met de wind, die er stond, was dit wel zo lekker. Na de havezates Leemcule en Ruitenborgh kwamen we bij de schutsluis/ vistrap Vechterweerd , waar we de Vecht over staken. Hier zagen we ook het beeldje van Hannes, een zeehond, die in Nordhorn ontsnapte en hier in 2004 gevangen werd.

Bij deze schutsluis hadden we een heel leuke ontmoeting met de jonge man, die de schutsluis bedient en even kwam kijken, hoe veel het water de afgelopen nacht gestegen was (veel dus, ik weet niet meer of hij 30 of 40 cm zei, de Vecht staat heel hoog). We hebben een hele tijd staan praten met deze vreselijk aardige jongen, die op loopafstand van de stuw woont, en in opleiding is voor boswachter. Ontzettend in natuur geinteresseerd, heel enthousiast. Voor mij was deze ontmoeting het cadeautje van de dag. Zo is er elke wandeling iets bijzonders.

Daarna liepen we over het fietspad naar Zwolle toe. Onderweg mooie uitzichten. De bomen zijn ook zo mooi, bijvoorbeeld deze eikebomen (de eik is mijn favoriete beuk, voor Tonny de beuk, ook heel mooi), de silhouetten zijn nu zo prachtig, zo zonder blad.

We liepen Zwolle in langs Berkum, vervolgens het Sofia ziekenhuis . Bleven langs het water lopen, waarbij we het laatste stuk door het centrum liepen. Je kan wel zien, dat het voorjaar er aan zit te komen, zag vandaag veel bloeiend speenkruid, en de kastanjeknoppen in de stad zwellen ook al helemaal op, terwijl de verschillende prunussoorten overal in volle bloei staan. Nog even koffie en appelgebak in de stationsrestauratie en toen naar huis, een heerlijke dag. En zoals meestal viel het weer weer erg mee.

Met de etappe Zwolle Hasselt wachten we even tot na 1 mei, dan is het Haersterveer weer in de vaart, dat is leuker dan omlopen en de brug nemen. Wel kunnen we eerst nog de bonusroute in Twente doen (Tubbergen Oldenzaal)

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: